Του Σπύρου Συμεών για την Romfea.gr

Τα γνωστά στοιχεία για την ζωή του Αγίου Σπυρίδωνα μέχρι την εκλογή του ως επικεφαλής της σερβικής εκκλησίας δεν είναι ιδιαιτέρως πολλά.

Γνωρίζουμε ότι γεννήθηκε στην επαρχία Νις ενώ αργότερα αποτέλεσε αδελφό της μονής του Αγίου Παντελεήμονα Αγίου Όρους.

Προερχόταν από εύπορη οικογένεια και μετείχε σε ομάδα συγγραφέων που εισήγαγαν ένα νέο στυλ εκκλησιαστικής ορθογραφίας και κειμένων.

Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι ο Σπυρίδων, πριν από την εκλογή στον Σερβικό Πατριαρχικό Θρόνο ήταν επίσκοπος της Καισαρόπολης και αργότερα ο μητροπολίτης στο Μέλνικ.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από σχετικά έγγραφα τα οποία βρίσκονται σε μονές του Αγίου Όρους.

Ο Άγιος Σπυρίδων διατέλεσε και αρχιεπίσκοπος της Πέγια επαρχίας της Σερβικής Εκκλησίας όταν το 1380 εκλέχτηκε Πατριάρχης στη σύνοδο της σερβικής εκκλησίας το 1380, μετά την αποχώρηση του προκατόχου του Πατριάρχη Τζεφρέμ, ο οποίος πρότεινε ο ίδιος στα μέλη της συνόδου αλλά και στον πρίγκιπα Λάζαρ τον μακάριο Σπυρίδωνα ως διάδοχο του και εισακούσθηκε αφού πράγματι η σύνοδος τον εξέλεξε και παρέμεινε στον θρόνο εως και το 1389 όπου και κοιμήθηκε.

Ο Άγιος Σπυρίδων βρέθηκε στο θρόνο της Σερβικής Εκκλησίας σε πολύ δύσκολες στιγμές.

Μία από αυτές ήταν η στιγμή της μεγάλης εισβολής των Τούρκων στην Σερβία.

Μάλιστα αναφέρεται πως ο ίδιος κοινωνούσε τον σερβικό στρατό πριν από τις μάχες αλλά ήταν και ο τελευταίος κοινωνός όσων χάθηκαν στην μάχη του Κοσσυφοπεδίου το 1389 όπου λίγο μετά κοιμήθηκε και ο ίδιος.

Ήταν αυτός που προσπαθούσε να εμψυχώσει τον σερβικό στρατό καθώς επίσης και να τους διδάσκει με την ακμαιότητα του χαρακτήρα του.

Τα σεπτά του λείψανα βρίσκονται στον ναό του Αγίου Δημητρίου στην Πέγια και η μνήμη του τιμάται σύμφωνα με τα συναξάρια στις 15 Ιουνίου.

Αποτελεί χρονολογικά τον τέταρτο και τελευταίο γνωστό από τους Αγίους που φέρου το όνομα Σπυρίδων.

Άγιε Σπυρίδων πρέσβευε και δια εμού του αναξίου.