Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος στην Romfea.gr

Ο Θεός τον γνωρίζει καλά. Γι' αυτό και τον στεφάνωσε για την αγιότητά του. Οι άνθρωποι, ωστόσο, οι περισσότεροι τουλάχιστον, τον αγνοούμε, αν και αυτό μικρή σημασία έχει μπροστά στις προτεραιότητες του Θεού.

Και, όμως, ο Άγιος Αλκίσων, Επίσκοπος Νικοπόλεως της Ηπείρου, που η μνήμη του εορτάζεται στις 28 Σεπτεμβρίου μέσα στον αρχαιολογικό χώρο, δοκιμάστηκε πολύ στη ζωή του.

Διώχθηκε, αδικήθηκε, δάρθηκε, παραπετάχθηκε σε φυλακή της Κωνσταντινούπολης, όπου άφησε την τελευταία του πνοή, για την πίστη του στην Ορθοδοξία, αρνούμενος να ακολουθήσει τους αντιχαλκηδόνιους, αυτούς, δηλαδή, που δεν δεχόταν την τέταρτη οικουμενική σύνοδο.

Και, όμως, δεν ήταν καρυδότσουφλο η ψυχή του και άντεξε να παλεύει και δεν τσακίστηκε στα άγρια τα βράχια. Συγκάλεσε και Σύνοδο στη Νικόπολη και στράφηκε κατά του αυτοκράτορα Αναστασίου Α΄, που ήταν υποστηρικτής των αντιχαλκηδονίων.

Είδε το φως του ουρανού να σβήνει όλα τα σκοτάδια. Και έφτασε στο απάνεμο λιμάνι. Εκεί, όπου δεν υπάρχουν πόνοι, θλίψεις και καημοί. Και πέρασε στην αιώνια ζωή.

Και έχει ατέλειωτη πασχαλιά. Μακάρι και σήμερα να αναδειχθούν τέτοιες μορφές με φωτισμό Θεού, με θάρρος, με ανδρεία, με συνέπεια, με σταθερότητα, με σύνεση και φρόνηση.

Ο Άγιος Αλκίσων μας καλεί σε συναγερμό περιφρούρησης του Ορθόδοξου φρονήματος. Να μην πέσουν, να μην κατέβουν οι σημαίες της Ορθοδοξίας. Γιατί, αν δεν συμβεί αυτό, δεν θα ανεμίζουν οι καρδιές, αλλά θα μαραζώσουν.

Γι' αυτό, σε μια εποχή, που γίνονται προσπάθειες να εξαφανιστεί οτιδήποτε έχει έστω και κάποιο Ορθόδοξο χρώμα ή καταβολή, πρέπει να ετοιμαζόμαστε να αγαπήσουμε περισσότερο τον Κύριο μ' όλη μας την καρδιά.

Και για ένα να τον παρακαλούμε θερμά: Να μας αξιώσει να μην Τον προδώσουμε ποτέ και για τίποτε.