Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 08/08 10:05

kuluezi 2

Του Αρχιμ. Κοσμά Θασίτη, κληρικού της Ι.Μ. Κατάγκας


Πόσα πράγματα δεν μπορεί να συλλάβει το ανθρώπινο μυαλό, όταν βλέπεις και βιώνεις καθημερινά γεγονότα που σε κάνουν να τρομάζεις.

Γεγονότα πέρα από την φαντασία σου, μακριά από την σφαίρα του χρόνου. Αυτό διαπιστώνει κάποιος, όταν έρχεται αντιμέτωπος με τις συνθήκες διαβίωσης κάποιων ανθρώπων. Ζεις μια κατάσταση ενός άλλου κόσμου.

Διαφορετικού. Ενός κόσμου, όπου οι δείκτες του ρολογιού νομίζεις πως έχουν σταματήσει και δεν πρόκειται να ξαναξεκινήσουν.

Έχουν μείνει πίσω και ο χρόνος είναι ο χειρότερος εχθρός για τους ανθρώπους αυτούς. Η ζωή τους απλή αλλά και ανησυχητική.

Απλή, γιατί έχουν μια άλλη φιλοσοφία. Την φιλοσοφία του σήμερα και όχι για να ζήσουν ένα καλύτερο αύριο. Εφόσον έχουν να φάνε σήμερα, δεν χρειάζεται να μεριμνήσουν για το αύριο.

Η φτώχεια έχει ρίξει άγκυρα για τα καλά, έχοντας δημιουργήσει ένα κλίμα καθησυχαστικό για την πλειοψηφία του πληθυσμού και ανανεώνοντας συνεχώς το συμβόλαιό της με την μειονότητα των πλουσίων.

Δεν υπάρχει λογική. Η λογική έχει αφήσει τη θέση της στη παράνοια. Το λογικό εδώ είναι παράλογο και το παράλογο λογικό.

Το φυσικό είναι αφύσικο και το αφύσικο φυσικό. Ακόμα και η φύση είναι σύμμαχος του παραλόγου. Έξι μήνες ξηρασία και έξι μήνες βροχές.

Η ξηρασία εδώ έχει σχέση με την πνευματική ξηρασία που υπάρχει στις ψυχές των ανθρώπων.

Οι βροχές είναι η αύξηση των διαφόρων αιρετικών διδασκαλιών οι οποίες έχουν θολώσει τα νερά των ακαλλιέργητων ψυχών, καθώς η πολυκαιρία της αμάθειας έχει δημιουργήσει λίμνες και ποτάμια αλλοιωμένων χωρίων της Αγίας Γραφής.

Χαράζει νέα σύνορα ο Οικουμενισμός διαστρεβλώνοντας το δόγμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Η ραγδαία αύξηση των παραθρησκειών και των εκμεταλλευτών της ψυχής και του σώματος είναι αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης έλλειψης παιδείας, ενός χαμηλού νοητικού επιπέδου, που έχει οδηγήσει το λαό αυτό να συντηρείται μαζεύοντας τα κομμάτια από το βασανιστικό παρελθόν, ανανεώνοντας με μαθηματική ακρίβεια καταστροφικά το μέλλον του.

Εξάλλου, ο μεγάλος Απόστολος των Εθνών, Παύλος, το είπε κατηγορηματικά, όταν αποχαιρετούσε τους πρεσβυτέρους της Εφέσου: ...ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν (Πράξ. κ’, 29-30).

Εδώ, στην καρδιά του Κονγκό, αλλά και σε όλη την αχανή Αφρικανική Ήπειρο έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα εφησυχασμού στο λαό αυτό, ο οποίος προσπαθεί να κρατηθεί με νύχια και με δόντια, δίνοντας σε ξένους καταπατητές γην και ύδωρ.

Αυτοί εκμεταλλεύονται τον φυσικό και ορυκτό πλούτο που υπάρχει, έχοντας εκτροχιάσει το λαό αυτό στη δουλεία.

Είναι τραγικό να βλέπεις μια ολόκληρη χώρα με τόσο φυσικό πλούτο να απειλείται από την πλεονεξία των ισχυρών της γης, οι οποίοι καταπατούν ανθρώπινα δικαιώματα και ηθικές αξίες, εκμεταλλευόμενοι την αμάθεια του μεγαλυτέρου ποσοστού του λαού.

Ισχυρίζονται ότι στο όνομα της τεχνολογίας και της προόδου καθορίζεται η τύχη ενός λαού.

Δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας στα ορυχεία, οι οποίες είναι απάνθρωπες, με αντάλλαγμα το τέταρτο έτος της ηλικίας και πενήντα λεπτά του ευρώ μεροκάματο.

Μπαίνοντας στα ορυχεία αντικρίζεις τους υγρούς τάφους των μελλοθάνατων εργατών. Αντικρίζεις το αποπνικτικό σκοτάδι που σου κόβει την ανάσα και πλάθεις μέσα στο μυαλό σου το ταξίδι του θανάτου αυτών των ανθρώπων.

Τα τεράστια βουνά από χώμα σε παραπέμπουν στο νεκρικό πέπλο που σκεπάζει την χώρα αυτή. Ψάχνοντας μέσα στα χώματα θα βρεις θαμμένα τα χαμένα τους όνειρα, τα οποία έσβησαν πριν ακόμα υλοποιηθούν, γιατί κάποιοι δεν μπόρεσαν να ενηλικιωθούν. Ο χρόνος γι’ αυτούς ήταν ελάχιστος.

Δεν τους έδωσαν περιθώρια να χαρούν τη ζωή. Να γελάσουν, να αγαπήσουν, να ονειρευτούν, να τραγουδήσουν.

Σταμάτησε ο χρόνος για κάποια παιδιά στην πιο όμορφη ηλικία. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι θα βρίσκονται στη γειτονιά των Αγγέλων. Εκεί που δεν υπάρχει οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλὰ ζωὴ ἀτελεύτητος ( Ἦχος πλ. Δ’ – εκ της νεκρωσίμου ακολουθίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας).

Η << πολιτισμένη Ευρώπη >> του 21ου αιώνα γύρισε την πλάτη της στους ανθρώπους αυτούς με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης που υπάρχει, αδιαφορώντας σε μέγιστο βαθμό για το μέλλον της Αφρικής.

Εδώ και χρόνια η εκμετάλλευση όχι μόνο του φυσικού αλλά και του ορυκτού πλούτου δημιουργεί νέα σκλαβοπάζαρα, με τίμημα πάντα την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια, αγνοώντας το λόγο του Απ.Παύλου: Καὶ οἱ κύριοι, τὰ αὐτὰ ποιεῖτε πρὸς αὐτούς, ἀνιέντες τὴν ἀπειλήν, εἰδότες ὅτι καὶ ὑμῶν αὐτῶν ὁ Κύριός ἐστιν ἐν οὐρανοῖς…(Εφεσ. στ’, 9).

Η τύχη των ανθρώπων αυτών βρίσκεται στα χέρια του Θεού πλέον.

Πώς μπορείς να αδιαφορείς, όταν σου απλώνονται εκατομμύρια χέρια φτωχών ανθρώπων, ζητώντας ένα κομμάτι ψωμί; Ένα ποτήρι γάλα; Μία ζεστή αγκαλιά; Ένα χαμόγελο; Ένα λόγο παρηγορητικό; Πώς μπορείς να αγνοείς το λόγο του Χριστού: Ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν,ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με…(Ματθ.κε’, 42 ).

Κι όμως, η μεγάλη εξέλιξη έφερε δυστυχώς την πλεονεξία στον άνθρωπο και, όπως είναι γνωστό, << καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία (Κολασ. γ’, 5) >>.

Έχει θεοποιήσει ο άνθρωπος το εγώ του, λατρεύει τα δημιουργήματα του Θεού: Οὐκ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει οἱ θεόφρονες παρὰ τὸν Κτίσαντα· ( ζ’ ωδή του Κανόνος του Ακαθίστου Ύμνου ).

Αυτή είναι η πραγματικότητα που πρέπει να δει ο σημερινός άνθρωπος, χωρίς να κλείνει τα μάτια του σ’ αυτή την αλήθεια.

Γιατί, αν αρνηθούμε και σιωπήσουμε σ’ αυτή την αλήθεια: Λέγω ὑμῖν ὅτι ἐάν οὗτοι σιωπήσωσιν, οἱ λίθοι κεκράξονται ( Λουκ. ιθ’, 40 ).

Ο χρόνος προχωράει μπροστά. Στην Αφρική, όμως, έχει σταματήσει αγνοώντας τι έχει αφήσει στο πέρασμά του. Άφησε ένα τόπο άνυδρο, ρημαγμένο, ταλαιπωρημένο.

Τα συντρίμμια παλαιοτέρων χρόνων άφησαν τη λήθη να κατοικήσει μέσα σε λασποκαλύβες.

Οι άνθρωποι κρατούν τις αναμνήσεις τους, για να τις βλέπουν οι νεώτερες γεννιές και να αναγνωρίζουν τη θυσία εκατομμυρίων ανθρώπων που άφησαν την τελευταία τους πνοή, όχι μόνο σ’ αυτή τη γη, αλλά κυρίως στις άγονες καρδιές των σκληρών ανθρώπων.

Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα καταγράψουν συγκλονιστικές μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν κάτω από άθλιες συνθήκες.

Μαρτυρίες που θα σηματοδοτήσουν μια νέα πραγματικότητα. Θα αποκαλυφθούν γεγονότα που θα συγκλονίσουν ολόκληρη την ανθρωπότητα η οποία θα κοιτάζει ανήμπορη μη έχοντας την δύναμη να αντιδράσει.

Όμως, ας μην βλέπουμε μόνο την άσχημη πλευρά της ζωής αυτών των ανθρώπων. Υπάρχει και μια άλλη σελίδα που, αν τη γυρίσεις, θα αντιληφθείς ότι ο χρόνος εδώ προχωράει.

Δεν έχει σταματήσει. Έχει δώσει τη σκυτάλη του σε ανθρώπους που θέλουν την πρόοδο αυτού του λαού. Θέλουν να αναδείξουν τα χαρίσματά τους. Την ανθρωπιά, την αρχοντιά και την καλοσύνη που κρύβουν μέσα τους.

Και αυτό το έχουν καταφέρει σε μεγάλο βαθμό. Αυτοί οι άνθρωποι αφιέρωσαν τη ζωή και τον εαυτό τους βάζοντας γερά θεμέλια στην Αφρικανική γη.

Ήρθαν σε μια εποχή που έλλειπε η Ορθόδοξη διδασκαλία και η Ιερά Παράδοση. Εκκλησίες ελάχιστες. Χριστιανοί σχεδόν ανύπαρκτοι. Κι όμως, δεν ζήτησαν ανταλλάγματα, οικονομικά ή υλικά.

Το μόνο που έκαναν ήταν να μεταφέρουν στις καρδιές των ανθρώπων το μήνυμα του Ευαγγελίου.

Το μήνυμα της σωτηρίας. Τη νέα εν Χριστώ ζωή, η οποία ελευθερώνει τον άνθρωπο από τα δεσμά της αμαρτίας: καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς (Ιωαν. η’, 32 ).

Και, πραγματικά, ήρθε η Αλήθεια τη στιγμή που έπρεπε. Τη στιγμή που επέτρεψε ο Θεός. Και το θαύμα έγινε.

Αναγεννήθηκε ο λαός αυτός από τις στάχτες του πριν από εξήντα χρόνια περίπου. Βρήκε λόγο και ύπαρξη. Βρήκε νόημα και σκοπό.

Ένα πνευματικό εργοτάξιο αγάπης και προσφοράς, από έμπειρους Ιεραποστόλους από την Ελλάδα, οι οποίοι άφησαν τα πάντα πίσω τους.

Με κίνητρο την ακράδαντη πίστη και την αγάπη τους στον Ιησού Χριστό έχτισαν καινές ψυχές, ώριμες, δοκιμασμένες, για να μπορούν να γίνουν οδοδείκτες στη Βασιλεία του Θεού.

Δέχτηκαν με μεγάλη χαρά την πρόσκληση του Κυρίου: πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν ( Ματθ.κη’, 19-20).

Ξεχύθηκαν…ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς…( Πράξ. α’, 8 ) με πολλή αγάπη διδάσκοντας το Ευαγγέλιο, δίνοντας νέα πνοή εν Χριστώ ζωής.

Ο λόγος του Απ.Παύλου θα λέγαμε ότι ταιριάζει απόλυτα σε όλους αυτούς, οι οποίοι θυσίασαν τη ζωή τους γεμίζοντας την Αφρικανική γη με αναστημένες ψυχές: τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής, οὐ μόνον δὲ ἐμοί, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ (Β’ Τιμόθ. δ, 7 - 8 ).

Ένα μόνο οφείλεται σ’ αυτούς. Ο στέφανος της δικαιοσύνης τον οποίο θα τους αποδώσει ο δίκαιος κριτής. Αμήν.

kuluezi 2

kuluezi 2

kuluezi 2

kuluezi 2

kuluezi 2

kuluezi 2

kuluezi 2

kuluezi 2

kuluezi 2

kuluezi 2 

Εμφανίσεις: 249044
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: