Την Κυριακή του Θωμά (19 Απριλίου 2026), ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιρλανδίας επισκέφθηκε την ουκρανόφωνη ενορία της Αγίας Σκέπης στο Δουβλίνο, η οποία συστάθηκε πριν από λίγους μήνες (σύμφωνα με τον Τόμος της Αυτοκεφαλίας 2019) με σκοπό την κάλυψη των πνευματικών αναγκών των Ουκρανών πιστών της περιοχής.

Η ενορία στεγάζεται προσωρινά σε αγγλικανικό ναό, όπου τελούνται οι ακολουθίες με την καταβολή ενοικίου, με την ελπίδα να αποκτήσει σύντομα δικό της μόνιμο χώρο λατρείας.

Υπεύθυνος της ενορίας είναι ο π. Σέργιος, έγγαμος ιερέας από το Κίεβο, ο οποίος, υπό την καθοδήγηση του Σεβασμιωτάτου, επιτελεί αξιόλογο ποιμαντικό έργο, παρά τις υφιστάμενες υλικές δυσχέρειες.

Κατά την επίσκεψη τελέστηκε η Θεία Λειτουργία στην ουκρανική, αγγλική και ελληνική γλώσσα, με τη συμμετοχή πολλών πιστών, ενώ τηρήθηκαν και στοιχεία της ουκρανικής εκκλησιαστικής παραδόσεως.

Ο Σεβασμιώτατος προσέφερε προς προσκύνηση ιερά λείψανα και, μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, πραγματοποιήθηκε περιφορά και αγιασμός στον περιβάλλοντα χώρο του ναού.

Στη συνέχεια παρατέθηκε κοινό γεύμα προς όλους τους παρευρισκομένους, ενισχύοντας το πνεύμα κοινωνίας και αδελφότητας.

Κατά την ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος μετέφερε τις πασχάλιες ευχές και την αγάπη του Οικουμενικού Πατριάρχου κκ Βαρθολομαίου υπογραμμίζοντας ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο παραμένει σταθερά στο πλευρό του ουκρανικού λαού και προσεύχεται για την επικράτηση της ειρήνης.

Επιπροσθέτως, διαβεβαίωσε τους πιστούς ότι και ο ίδιος προσωπικά στέκεται αταλάντευτα στο πλευρό τους σε κάθε ανάγκη, προτρέποντάς τους παράλληλα να καλλιεργούν πνεύμα ενότητας και συνεργασίας, στηρίζοντας τον προϊστάμενο της ενορίας τους και ενισχύοντας το κοινό εκκλησιαστικό τους έργο.

Αναφερόμενος στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας, έκανε ιδιαίτερη μνεία στον Απόστολο Θωμά και την «καλή απιστία» του, η οποία τον οδήγησε στη ζωντανή εμπειρία της Αναστάσεως.

Τόνισε, τέλος, τη σημασία της προσωπικής βιωματικής σχέσεως με τον Αναστημένο Χριστό μέσα από τη συμμετοχή στη Θεία Ευχαριστία, σε πνεύμα ενότητας, αγάπης και ταπεινώσεως, ως βασικές προϋποθέσεις πνευματικής προόδου.

Ο Σεβασμιώτατος παρέμεινε στην ενορία έως αργά το απόγευμα, συμμετέχοντας στην κοινή σύναξη και συναναστρεφόμενος με τους πιστούς σε κλίμα χαράς και ενότητας, ως μία μεγάλη οικογένεια.