Οδοιπορικό Του Ραφαήλ Αναγνώστου για τη Romfea.gr

ΜΕΡΟΣ Α΄

Γαλλιτσιανό: (Ορεινή Καλαβρία, Κάτω Ιταλία)

Ορθόδοξη άνοιξη στην Ακρόπολη της Μεγάλης Ελλάδας.
Στην μικρή πετρόκτιστη εκκλησούλα, την Παναγία της Ελλάδος την οποία επισκεφθηκε και η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος Α΄στην μοναδική και γι αυτό σημαντική και ιστορική επίσκεψή του στα ιερά χώματα της Μεγάλης Ελλάδος, ο Οικονόμος π. Ελία ετέλεσε όλες τις Ιερές Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδος και του Πάσχα.

Στο απομονωμένο χωριουδάκι της Καλαβρίας, η Παναγία της Ελλάδος γέμισε από τους πιστούς που ακολούθησαν τον Ιησού από την είσοδο στην Αγία Πόλη Ιερουσαλήμ έως το Σωτήριο Πάθος και την Ανάσταση. Χριστός Ανέστη!

Οδοιπορικό ελπίδας…στη Μεγάλη Ελλάδα

«Σήμερον ἔαρ μυρίζει, καὶ καινὴ κτίσις χορεύει, σήμερον αἴρονται κλεῖθρα, θυρῶν καὶ τῆς ἀπιστίας, Θωμᾶ τοῦ φίλου βοῶντος· ὁ Κύριος καὶ Θεός μου»
(Ὄρθρος Κυριακῆς τοῦ Θωμᾶ, Ἐξαποστειλάριον Ἦχος γ’)

Αναζητούσα κάτι όμορφο για να περιγράψω τα όσα μοναδικά και υπέροχα συμβαίνουν στην γειτονική Ιταλία.

Πράγματι όπως αναφέρεται στο εξαποστειλάριο, μύρισα άνοιξη, η κτίσις «χόρευε» και πλήθος λαού αναφωνούσε: "Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΜΟΥ ΑΝΕΣΤΗ ΤΡΙΗΜΕΡΟΣ ΕΚ ΤΑΦΟΥ".

Όλη η Μεγάλη Ελλάδα από την Νάπολη, στα ελληνόφωνα της Γκρετσία Σαλεντίνα στην Απουλία έως την Σεμινάρα της Καλαβρίας, γενέτειρα του Βαρλαάμ του Καλαβρού και του Λεόντιου Πιλάτου και την μαγευτική Σικελία, θυμίζει και…μυρίζει Ελλάδα και Ορθοδοξία.

Τι κι αν για 500 χρόνια σχεδόν έσβησε η ντοπιολαλιά στα περισσότερα χωριά;

Τι και αν το βυζαντινό-αγιορείτικο θυμίαμα δεν γεμίζει πια τις εκκλησιές, τα μοναστήρια και τις κοιλάδες της «άγριας» ορεινής Καλαβρίας;

Τι κι αν το ελληνορθόδοξο τυπικό έχει σχεδόν χαθεί και διατηρείται στα αρβανίτικα χωριά της Καλαβρίας με τα ελληνικά ονόματα, (Αγία Σοφία της Ηπείρου, Άγιος Δημήτριος της Κορώνης κα) και στα βουνά της Σικελίας;

Το πνεύμα, η ψυχή, οι θύμισες, είναι πάντα εκεί και παντού, ζωντανά και παρόντα.

Το αίμα μιλάει…Στο Γκαλιτσιανό λοιπόν, στην επονομαζόμενη και Ακρόπολη της Μεγάλης Ελλάδας στην Καλαβρία, σε αυτό το μικρό πάμφτωχο, ορεινό χωριουδάκι που παλεύει να επιζήσει ρημαγμένο από την μετανάστευση και τις άλλες «κατάρες» της περιοχής ξανακούγεται η καμπάνα, ξανακαίει το λιβάνι, ξανακούγονται τα αναγνώσματα, οι ψαλμωδίες, οι ευχές, η Θεία Λειτουργία ζεσταίνει τις ψυχές και τα πνεύματα, τις καρδιές και τα κορμιά των θαρραλέων εναπομεινάντων ακριτών που γεμίζουν ασφυχτικά το μικρό εκκλησάκι της ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ που ευτύχησε να δει κάτω από τη σκεπή του τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ.ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ Α΄στην μοναδική και γι αυτό ιστορική επίσκεψή του την άνοιξη του 2001. Πέρασαν κιόλας 23 χρόνια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ