Δρ. Αρχιμ. Απόστολος Καβαλιώτης στην Romfea.gr

Το μικρό αυτό κείμενο είναι ένα ελάχιστο δείγμα της χαράς μας για το ότι μας έχει ο Θεός καλά ώστε να μπορούμε και εμείς από την ταπεινή μας θέση να ευχηθούμε στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο για τα ονομαστήριά του, σήμερα την 11η Ιουνίου 2017.

Και δεν είναι μικρό το κείμενο επειδή περιέχει μερικές μόνο δεκάδες λέξεων, μα και διότι ο γράφων αισθάνεται την ανάγκη να συμπυκνώσει σε αυτό όλα όσα περνούν από τον νου του για το θεάρεστο έργο του μεγάλου εκκλησιαστικού μας ηγέτη, η παγκόσμια εμβέλεια των δράσεων και νουθεσιών του οποίου είναι ίσως περιττό να μνημονεύονται για μια ακόμα φορά.

Περιττό διότι έχει γίνει από τόσους πολλούς τόσες πολλές φορές. Αναγκαίο όμως διότι η πορεία του σύγχρονου κόσμου, η αρνητική εξέλιξη αυτής της παγκοσμιοποιημένης εκδοχής του δημιουργήματος του Θεού, με τα τόσα προβλήματα που τον μαστίζουν και τις τόσες συμφορές που ξεσπούν επώδυνα επάνω στα πλάσματα που ο Θεός δημιούργησε, χρειάζεται ισχυρές κεντρομόλες δυνάμεις για να τον κρατήσουν στην τροχιά του και να μην επιτρέψουν σε ύπουλες και πολέμιες φυγόκεντρες τάσεις να τον θέσουν εκτός πορείας.

Μιας πορείας της οποίας την αρμόζουσα στις επιθυμίες του Θεού κατεύθυνση μόνο μια παγκόσμια προσωπικότητα όπως αυτή του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου μπορεί να σηματοδοτεί ως φάρος της Ορθοδοξίας και υπέρμαχος των δικαιωμάτων του ανθρώπου, είτε πρόκειται για την άμεση προστασία τους με έργο που απευθύνεται στον άνθρωπο, είτε για την έμμεση, με ενέργειες οι οποίες αφορούν στην προστασία της φύσης και του περιβάλλοντος. Ολόκληρης δηλαδή της επί γης Κτίσεως του Θεού.

Θα ευχηθούμε εγκαρδίως και εμείς στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο να εξακολουθήσει να φέρει ως όπλα στον δύσκολο αγώνα του την καρτέρηση και ενίσχυση που ο ίδιος έχει ευχηθεί πρόσφατα σε σημαίνον πολιτικό πρόσωπο γεμάτος οξυδέρκεια για τη σημασία των αρετών αυτών, και παραφράζοντας τα λόγια του θα πούμε ότι αναμένεται από ένα πρόσωπο παγκόσμιας εμβελείας όπως το δικό του να εξακολουθήσει να οδηγεί όχι μόνο την Ορθοδοξία από άκρη σε άκρη στον πλανήτη σε καλούς λιμένες, σε λιμένες ευημερίας, αλλά και όλους εκείνους τους πληθυσμούς που η Ορθοδοξία είναι σε θέση να επικουρήσει με τη φιλευσπλαχνία και την κοινωνική της πρόνοια.

Θα ευχηθούμε, επομένως, στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο να μακροημερεύσει στον ύψιστο θρόνο της Εκκλησίας μας διότι είναι ο εκκλησιαστικός ηγέτης με την παγκόσμια προσωπικότητα που μπορεί να υπενθυμίζει άοκνα και αποτελεσματικά στην ανθρωπότητα όλα όσα εκείνη έχει ανάγκη να θυμάται στον καθημερινό της βίο:

Ότι, όπως ο ίδιος έχει ήδη τονίσει, με αφορμή την εορτή των Χριστουγέννων μερικά χρόνια νωρίτερα, ως χριστιανοί δεν πρέπει να «φοβούμεθα ουδεμίαν πτόησιν» (Α΄ Πέτρ. γ΄ 6), αλλά στρεφόμενοι προς τον Κύριον να είμεθα βέβαιοι ότι Εκείνος διαθέτει την ισχύ να μεταποιήσει «πάντα τα λυπηρά εις χαράν».

Ότι αποτελεί «όνειδος για το ανθρώπινο γένος» το γεγονός ότι όλο και περισσότερα παιδιά περιέρχονται σε κατάσταση προσφύγων, ακριβώς επειδή τον κόσμο εξουσιάζουν άνομοι και αδίστακτοι ηγέτες όπως ο Ηρώδης, οι οποίοι «εξολοθρεύουν τους συνανθρώπους των δια ποικίλους τρόπους». Και ότι δεν πρέπει να μένουμε αναίσθητοι μπροστά στο καθημερινό δράμα χιλιάδων συνανθρώπων μας, αλλά, αντιθέτως, να τους δείχνουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη και την αγάπη μας.

Ότι η ληστρική και χωρίς φραγμούς εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της δημιουργίας είναι η κύρια αιτία της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος, μια επονείδιστη πράξη που σύμφωνα με τη «μαρτυρία της Θεολογίας, της τέχνης και της λογοτεχνίας» μαρτυρά την πτώση του ανθρώπου, την παρακοή του στις εντολές του Κυρίου και τη μη συμμόρφωση στο θέλημα του Θεού.

Ότι ένας εκφραστής της μακραίωνης παράδοσης της Πόλης και του Φαναρίου, «δεν φείδεται κόπων και μόχθων για να καταστεί η Ορθόδοξη Εκκλησία σημερινή και όχι απολίθωμα». Και αυτό δεν μπορεί να γίνει με άλλο τρόπο παρά με το να «αφουγκράζεται, συλλαμβάνει και ενστερνίζεται (ο εκκλησιαστικός ηγέτης) τα μηνύματα των καιρών, μετουσιώνοντάς τα σε σκέψη, δράση και θεολογία … διαλεγόμενος αδιαλείπτως με την Οικουμένη. Γιατί είναι φυσικά έγνοια του η επικαιροποίηση της θεολογίας».

Ότι «η οικουμενικότης της Εκκλησίας η οποία συνιστά και την γνησία παγκοσμιότητα αποτελεί αντίδοτο στη σύγχρονο ψευδώνυμο παγκοσμιοποίηση». Και ότι «το μήνυμα της ενότητας της ανθρωπότητας εν Χριστώ … είναι το μόνο το οποίο ικανοποιεί τις ανθρώπινες καρδιές και αυτό οφείλαμε να διακηρύξουμε» (από το μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη εν όψει της Αγίας Μεγάλης Συνόδου του Ιουνίου 2016).

Όλες μας οι ευχές ας δοθούν χωρίς την παραμικρή φειδώ στο παγκόσμιο αυτό πρόσωπο, που συνδέει έμπρακτα την Εκκλησία με τις ανάγκες του ποιμνίου της και τη βγάζει από την εσωστρέφειά της, σε έναν κόσμο στον οποίο μόνο κοινές προσπάθειες μπορούν να δώσουν αποτελεσματικές και οριστικές λύσεις σε κοινά προβλήματα.