Την Κυριακή 5 Ιουλίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στην Ιερά Μονή Παναγίας Καλλίπετρας.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας έλαβε χώρα η ενθρόνιση του εψηφισμένου Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αρχιμ. Παλαμά (Κυριλλίδη) Καλλιπετρίτη, ο οποίος τα τελευταία χρόνια ανέλαβε με επιτυχία την αναδιοργάνωση και επάνδρωση της ιστορικής Ιεράς Μονής.

Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμα του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Χαίροις ἀσκητῶν ἀγλάϊσμα, τῶν μοναζόντων ἀστήρ, τῶν ποι­μένων τό καύχημα, Πάτερ Ἀθανά­σιε, τῶν ὁσίων ὁμόσκηνε», ψάλλει σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία πρός τιμήν ἑνός μεγάλου Πατρός της, ἑνός ὁσίου πού ἔλαμψε μέ τήν ἀσκητικότητα τῆς ζωῆς του καί ἐξέπληξε καί αὐτά τά τάγματα τῶν ἀγγέλων. Διότι, ἄν καί ἦταν χοϊκός ἄνθρωπος, ὅπως καί ἐμεῖς, ἄν καί ἔφερε σῶμα, κατόρθωσε ὄχι μόνο νά συμπλακεῖ μέ τά πνεύ­μα­τα τῆς πονηρίας καί τοῦ σκότους, ἀλλά καί νά τά νικήσει καί νά τά κατατροπώσει μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ.

Ὁ τιμώμενος σήμερα ὅσιος καί θεοφόρος πατήρ μας δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν ὅσιο Ἀθανάσιο τόν Ἀθωνίτη, τόν θεμελιωτή τοῦ Ἁγιο­ρειτικοῦ μοναχισμοῦ καί ἱδρυτή τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγίστης Λαύρας, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ πρότυπο καί ὑπόδειγμα τῆς μοναχικῆς πολιτείας γιά κάθε μοναχό, ὑποτακτικό καί ἡγού­με­νο, ἀσκητή καί κοινοβιάτη.Διότι ὁ ὅσιος Ἀθανάσιος διέπρεψε στήν ἀρετή καί τήν ἄσκηση, στήν τα­πεί­νωση καί τήν ὑπακοή, στή σύνεση καί τή διάκριση, ὅπως καί ἄν ἔζη­σε, ὅπου καί ἄν ἔζησε, εἴτε ὡς ὑπο­τακτικός καί ἐρημίτης στή Βιθυνία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, εἴτε ὡς ἡγού­με­νος καί προεστώς ψυχῶν στό Ἅγιο Ὄρος.

Καί διέπρεψε, ἀνεξάρτητα ἀπό τόν τόπο καί τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ἔζησε, γιατί ἡ ἐν Χριστῷ ζωή καί ἡ ἁγιότητα δέν ἐξαρ­τῶ­νται οὔτε ἀπό τόν τόπο οὔτε ἀπό τόν τρόπο. Διότι αὐτός ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται νά παραστήσει τήν ψυχή του καθαρή καί ἀπόλυτα ἀφοσιωμένη στόν Θεό, δέν ἐπηρε­ά­ζεται οὔτε ἀπό τόν τόπο στόν ὁποῖο εὑρίσκεται οὔτε ἀπό τίς θέσεις καί τά ἀξιώματα τά ὁποῖα πιθανόν κατέχει. Αὐτός ζεῖ μέ μονα­δικό σκοπό τῆς ζωῆς του «τῷ Θεῷ μόνον ἀρέσκειν», καί αὐτόν ἀγωνίζεται νά εὐαρεστεῖ μέ τήν ὑπακοή στό θέλημά του εἴτε εἶναι ὑποτακτικός εἴτε εἶναι προεστώς, ὅπως μᾶς διδάσκει μέ τήν ἰσάγ­γε­λη βιοτή του ὁ τιμωμένος σήμερα ὅσιος καί θεοφόρος πατήρ ἡμῶν Ἀθανάσιος ὁ Ἀθωνίτης.

Αὐτή, λοιπόν, τήν ἡμέρα κατά τήν ὁποία ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία πα­νηγυρίζει τήν ἱερά μνήμη τοῦ ἀγλαΐσματος τῶν ἀσκητῶν, τοῦ ἀστέρος τῶν μοναζόντων καί τοῦ καυχήματος τῶν ποιμένων, ὅπως μεταξύ ἄλλων δικαίως ἐγκωμιάζει ὁ ἱερός ὑμνογράφος τόν ὅσιο Ἀθα­νά­σιο, ἡ Ἱερά καί ἱστορική αὐτή Μονή τῆς Παναγίας Καλλίπετρας καί ἡ ἐν αὐτῇ ἀσκουμένῃ Ἀδελ­φότης τῶν μοναζόντων χαίρει καί ἀγάλλεται, διότι ἀποκτᾶ κατά τήν ἐκκλησιαστική τάξη τόν καθηγού­με­νό της μέ τήν ἐνθρόνιση τοῦ πανοσιολογιωτάτου ἀρχιμαν­δρί­του π. Παλαμᾶ Κυριλλίδη, ὁ ὁποῖ­ος ἀπό σήμερα ἀναλαμβάνει καί ἐπισήμως τή θέση τοῦ Ἡγου­μένου καί πνευματικοῦ πατρός τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς μάνδρας, θέση τῆς ὁποίας τά καθήκοντα ἀσκοῦσε ἤδη ἀπό ἐτῶν.

Ἦλθε ἐδῶ ὁ π. Παλαμᾶς, στόν ἱερό αὐτό τόπο, τόν ἀφιερωμένο στήν Κυρία Θεο­τόκο, πρό ἐτῶν ἀπό τήν ἀντίπερα ὄχθη τοῦ Ἁλιάκ­μονος, ἀπό τήν Ἱερά Μονή τοῦ Τιμίου Προδρόμου,καί παλαιότερα ἀπό τή Σκήτη τῆς Μ. Ἁγίας Ἄννης, ὥστε λογίζεται καί συνασκητής μου, ἀφοῦ διακόνη­σε τήν Ἱερά Μονή Τιμίου Προδρόμου μέ ἀγάπη καί ἀφοσίωση καί προσπάθησε νά συμβάλλει στήν ἀνακαίνιση καί ἀνάδειξή της, γιά νά ἀναλάβει ἕνα νέο ἔργο, πιό δύσκολο καί πιό ὑπεύθυνο, γιά νά ἀναλάβει τήν ἀνασύσταση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Καλλίπετρας, ἡ ὁποία στερεῖτο τίς τελευταῖες δε­κα­ετίες πατέρων.

Καί ἀνέλαβε τό ἔργο αὐτό μέ ἱερό ζῆλο καί αὐταπάρνηση, ἀγωνιζό­με­νος ὄχι μόνο νά ἀνακαινίσει κτι­ριακά τήν Ἱερά Μονή ἀλλά καί νά δημιουργήσει μία μοναστική Ἀδελφότητα πού θά συνεχίσει τήν παράδοση καί τήν ἱστορία αὐτοῦ τοῦ τόπου, τῆς Σκήτης Βεροίας, τήν ὁποία ἁγίασε ἡ παρουσία δε­κά­δων ἁγίων καί ὁσίων, γνωστῶν καί ἀγνώστων.

Ἡ σημερινή ἐνθρόνιση στή θέση τοῦ Ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Καλλίπετρας ἀποτελεῖ ἡμέρα μεγάλης χαρᾶς γιά τήν Ἱερά Μονή καί τήν Ἱερά μας Μητρόπολη, γιά τούς ἐνασκουμένους ἐδῶ πατέρες καί τούς εὐλαβεῖς προ­σκυνη­τές της. Ἀποτελεῖ ὅμως συγχρόνως καί ὑπενθύμιση τῆς δια­κονίας καί τῆς εὐθύνης τῆς θέ­σε­ως τοῦ Ἡγουμένου, ὁ ὁποῖος ἀνα­λαμβάνει νά ὁδηγεῖ τίς ψυχές πού τοῦ ἐμπιστεύεται ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκκλησία διά τοῦ Ἐπισκό­που ὄχι ὁπουδήποτε καί ὄχι μέ ὁποι­ονδήποτε τρόπο, ἀλλά στόν Χριστό διά τῆς ἀγάπης, τῆς ταπει­νοφροσύνης, τῆς ὑπομονῆς καί τῆς προσευχῆς.

Ὁ Ἡγούμενος δέν εἶναι αὐτός πού προηγεῖται γιά νά ἀπολαμ­βά­νει τίς τιμές ἀλλά γιά νά καθοδη­γεῖ τίς ψυχές. Καί ὁ μόνος ἀσφα­λής τρόπος γιά νά τίς καθοδηγεῖ εἶναι ἡ ἀγάπη. Ἡ ἀγάπη πρός τόν Χριστό εἶναι, ἄλλωστε, ἡ προϋ­πό­θεση πού θέτει ὁ ἴδιος στόν μαθη­τή του ἀπόστολο Πέτρο προκειμέ­νου νά τοῦ ἐμπιστευθεῖ τά ἀρνία του, γι᾽ αὐτό καί θά πρέπει ὁ Ἡγού­­μενος νά ἀποδεικνύει αὐτή τήν ἀγάπη πρός τόν Χριστό καθη­με­ρινά, μέ τή ζωή του, μέ τήν ἀναστροφή του, μέ τόν λόγο του, ὥστε νά ἀποτελεῖ ἀγαθό παρά­δειγ­μα πρός μίμηση γιά ὅλους τούς μοναχούς.

Ἡ ἀγάπη τοῦ Ἡγουμένου πρός τόν Χριστό θά πρέπει νά ἐπιβεβαι­ώ­νεται ἀκόμη καί μέ τήν ἀγάπη μέ τήν ὁποία θά περιβάλλει τούς μο­να­χούς του, καί ἡ ὁποία θά πρέπει νά ἀποβλέπει στήν πνευματική τους πρόο­δο καί νά συνοδεύεται μέ διά­κριση καί προσευχή, ὥστε νά μήν προκαλέσει βλάβη ἀντί ὠφελείας, ἀλλά καί θά πρέπει νά γίνεται ἀφορ­μή δια­κονίας, κατά τό παρά­δειγ­μα τοῦ οὐρανοβάμονος ἀπο­στό­λου Παύ­λου ὅτι «τοῖς πᾶσι γέ­γονα τά πάντα ἵνα πάντως τινάς σώσω».

Αὐτό τό παράδειγμα, σύμφωνα μέ τό ὁποῖο πολιτεύθηκε καί ὁ τι­μώ­­μενος σήμερα ὅσιος Ἀθανάσιος ὁ Ἀθωνίτης, ἔχε πάντοτε κατά νοῦν καί ἀγωνίζου νά τό ἐφαρ­μόζεις, προκειμένου νά ἀπο­τε­λεῖς ἀπλανῆ ὁδηγό τῶν ψυχῶν, οἱ ὁποῖες ἀπό ἀγάπη στόν Θεό ἐγκα­τέλειψαν τόν κόσμο καί τά τερπνά καί ἡδέα τοῦ κόσμου, καί ἀφιε­ρώ­θηκαν στήν ὑπακοή τοῦ θείου θε­λή­ματος καί στήν ἐργασία τῶν ἐντολῶν του, ὥστε νά εὐαρε­στή­σουν δι᾽ αὐτῶν τόν Νυμφίο τῆς ψυχῆς τους Χριστό.

Πρός Αὐτόν φρόντισε νά ὁδηγεῖς καί ἐσύ μέ ἀκόμη μεγαλύτερη συ­ναίσθηση τῆς εὐθύνης πού σοῦ ἐμπιστεύεται ἡ Ἐκκλησία μέ τή σημε­ρινή ἐνθρόνισή σου, τά πνευ­μα­τι­κά σου τέκνα μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ καί τίς πρεσβεῖες τῆς Ὑπερα­γίας Θεοτόκου, τῆς ἐφόρου τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μονῆς, τοῦ προστά­του σου, μεγάλου Πατρός τῆς Ἐκκλησίας μας ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ἀρχιεπισκόπου Θεσ­σα­λονίκης, καί τῆς ἁγίας οἰκογε­νεί­ας του, καί πάντων τῶν ἐν τῇ Σκήτει Βεροίας καί ἐν τῇ Μονῇ ταύτῃ διαλαμψάν­των καί τῷ Θεῷ εὐαρεστησάντων ὁσίων Πατέρων, ὥστε νά προά­γε­ται ἡ Ἱερά αὐτή Ἀδελφότητα κατά Χριστόν καί νά σώζονται οἱ ψυχές τῶν ἀνθρώ­πων.

Αὐτό ταπεινά καί πατρικά εὔχομαι καί ἐγώ ἐπικαλούμενος καί τίς πρεσβεῖες τοῦ ἑορταζομένου ὁσίου καί θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Ἀθα­νασίου, πού ἐμεῖς οἱ Ἁγιορεῖτες τόν ἔχουμε ὡς τόν παποῦ μας πρός στε­ρέ­ωση καί ἐνίσχυσή σου στό ἔργο καί στή διακονίας σου.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ