«Ἐάν θέλαμε νά δώσουμε εἰκονικά τό χαρακτήρα τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ταυτότητος στά ἱστορικά του πλαίσια, δέν θά ἦταν ἀφελές νά μιλούσαμε γιά ἐπιστράτευση μεταξύ φθειρομένου κόσμου καί προβιουμένης αἰωνιότητος.

Ὡς στελέχη τῆς “κοινωνίας” μετέχουμε στό διάλογο τῶν δεδομένων της. Ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας μετέχουμε (ἐντασσόμεθα διά βίου) στήν “καλήν στρατείαν”, αὐτήν πού πρό ἡμῶν στρατεύθηκαν μέ τόν ἀρτιότερο τρόπο οἱ ἅγιοι.

Ἄνθρωποι πού ἐπιδότησαν τό νόημα τοῦ κόσμου μέ τή ζωτικότητα τῆς πίστης καί τῆς ὁμολογίας τους, μέ τή ζωτικότητα τῆς κοινωνικῆς παρουσίας καί σύνολης τῆς ζωῆς τους, ἀκόμη καί μέ τή λεβεντιά τῆς μεταβίωσής τους.

Διακήρυξαν τό νόημα τοῦ κόσμου, τό νά λειτουργεῖ ὡς κόσμος θεόκτιστος καί θεόσωστος.

»Μέ αὐτό τό νόημα καί σ᾽ αὐτήν τήν προοπτική ἐπιστρατεύεται κάθε νέος κληρικός. Ἐπιφορτίζεται μέ τούτη τήν ἀποστολή μέσα στά πλαίσια τοῦ κόσμου. Νά διευρύνει τή χωρητικότητα τοῦ κόσμου γιά τήν ζωοποιό παρουσία τοῦ Σωτῆρος Θεοῦ, μιά κατάφαση παραδοχῆς καί σεβασμοῦ καί ἀξιοποίησης αὐτῆς τῆς μεγαλοδωρεᾶς τοῦ Θεοῦ ὡς θείας δωρεᾶς πού γίνεται παραδεκτή μόνον ὡς θεῖο δῶρο…» (βλ. Γουμενίσσης Δημητρίου, Ἀξιολογική πρόταση περί ἐπιστήμης καί πολιτισμοῦ).

Στήν προοπτική νά εὐαγγελίζονται διαρκῶς τό Σωτήρα, διακονώντας τούς ἀδελφούς μας, στρατεύθηκαν ἄλλοι δύο κληρικοί στά σύνορα τῆς πατρίδας μας, ἔγγαμοι καί οἱ δύο, μέ πανεπιστημιακή κατάρτιση γεωπόνου καί μεταπτυχιακοῦ στή θεολογία ὁ ἕνας, μέ καθηγητική πανεπιστημιακή θητεία στήν πληροφορική καί τίς τηλεπικοινωνίες σέ πανεπιστήμιο τῆς Ρουμανίας ὁ ἄλλος.

Ὁ ἱερός κλῆρος τῆς Μητροπόλεώς μας, ἐκπροσωπούμενος ἀπό τόν παν. Πρωτοσύγκελλο ἀρχιμ. Ἀγαθάγγελο Σφονδυλιᾶ καί ἄλλους ἱερεῖς, ἱερομονάχους καί διακόνους, παιδιά καί ἐκπαιδευτικοί τῆς ἐκπαιδευτικῆς κοινότητας καί ἐνορίτες τῆς Γουμένισσας, οἱ εὐρύτερες οἰκογένειες καί προσκαλεσμένοι τῶν χειροτονουμένων ἐπιδοτοῦσαν ἀνθρωπίνως τήν κοινή ἐκκλησιαστική χαρά, συμμετέχοντας στό φετινό ἑορτασμό τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν μέ τή θεία λειτουργία, μέ τίς δύο χειροτονίες ἐλλογίμων ἀνθρώπων καί στό τέλος μέ τό παραδοσιακό μνημόσυνο γιά τόν ἀείμνηστο μεγάλο εὐεργέτη τῶν ἱστορικῶν Ἐκπαιδευτηρίων τῆς Γουμένισσας Θάνο Ζελέγκο καί γιά τούς ἐκπαιδευτικούς πού προσέφεραν τόν ἑαυτό τους ἐνεργά στήν ἐκπαιδευτική μόρφωση τῆς ἐπαρχίας μας.

Ἡ δεξίωση στά Γραφεῖα τῆς Μητροπόλεως εὗρε συναδελφωμένες τήν μεγάλη ἐκκλησιαστική οἰκογένεια τῆς Μητροπόλεως ὑπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας κ. Δημήτριο, “πνευματικό ἀνάδοχο” τῆς μεγάλης πολύτεκνης οἰκογένειας ἀπό τοῦ νέου πρεσβυτέρου π. Φωτίου καί τῆς πρεσβυτέρας του καί τῆς ἱερατικῆς οἰκογένειας ἀπό τοῦ νέου διακόνου π. Δανιήλ καί τῆς συζύγου του. Ἡ χειροτονία τους, δύο ἐλλογίμων νέων κληρικῶν, συνταιριάστηκε κατά τόν καλύτερο τρόπο μέ τήν ἑόρτια σύναξη εἰς τιμήν τῶν Τριῶν Μεγάλων Ἱεραρχῶν καί Οἰκουμενικῶν Διδασκάλων.

Σύν τοῖς ἄλλοις, σέ μιάν καταληκτήρια ἀποστροφή τῶν λόγων του ὁ Σεβασμιώτατος τόνισε τή μεγάλη διαδικτυακή ἀπήχηση τῆς ἀναμνηστικῆς φωτογραφίας του στό ναό τῆς Παναγίας μέ τήν πολύτεκνη οἰκογένεια τῶν πεθερικῶν μέ τά ἕντεκα (11) παιδιά τοῦ νεαροῦ π. Φωτίου (μέ πρώτη τους τήν νέα πρεσβυτέρα).

Τά παιδιά τῶν πολύτεκνων οἰκογενειῶν, παρ᾽ ὅλες τίς δυσκολίες, ὡριμάζουν καλύτερα στήν κοινωνική ὑπευθυνότητα καί προσφορά καί συμμετοχή, ἑλκύοντας τή χάρη τοῦ Θεοῦ, χάρη στό “πρωτάθλημα τῶν γονέων” καί τό “συνάθλημα τῶν ἰδίων τῶν πολλῶν παιδιῶν-ἀδελφῶν” (εἶπε καί ξαναεῖπε ὁ Σεβασμιώτατος).

Ὁ Σεβασμιώτατος ἐπίσης ἐξέφρασε τή χαρά καί τή συγκίνηση πού ἔνιωσε ὁ ἴδιος μιλώντας μέ τή νέα ἱερατική οἰκογένεια τοῦ π. Φωτίου, ὅταν τοῦ ἔλεγαν ὅτι ἀπό καιρό ξυπνοῦν τή μικρή τους κορούλα τήν Θεοδώρα (δέν γίνεται καί ἀλλιῶς) ἀπό τίς 5 τό πρωί (γιά νά διανύσει τήν ἀπόσταση τῶν 70 χιλιομέτρων ἀπό τήν Ἄσσηρο πού προσωρινά διαμένει μέχρι τή Γουμένισσα), γιά νά τήν πάρουν μαζί τους στόν ἐκκλησιασμό.

Νά ὀσφρανθεῖ τό θυμίαμα τῆς προσφορᾶς, νά ζήσει στή λειτουργική ἀτμόσφαιρα τῶν ψαλμῶν καί ὕμνων καί νά ἐξοικειωθεῖ μέ τό λατρευτικό περιβάλλον τῆς Ἐκκλησίας. Ἐξήγησε μάλιστα ὅτι μέ αὐτόν τόν τρόπο τό παιδί ἀπό πολύ μικρό μαθαίνει νά ζεῖ μέσα στήν προσευχητική καί λατρευτική κοινωνία τῆς Ἐκκλησίας μέ τόν ζῶντα Θεό.

Καί τό ἴδιο ἰσχύει μέ τή νέα διακονική οἰκογένεια τοῦ π. Δανιήλ, πού ὅλοι μαζί συνεχῶς ἐκκλησιάζονται καί τά μικρά διακονοῦν ὡς λαμπαδηφόροι στούς Ἑσπερινούς καί τίς θ. Λειτουργίες. Αὐτή ἀκριβῶς ἡ εἰκόνα θύμισε στόν Ποιμενάρχη μας τίς ἀναμνήσεις τῶν ἱερέων τῆς ἰδιαίτερης πατρίδας του, οἱ ὁποῖοι μιλοῦσαν μέ θαυμασμό γιά τή ρωμαλέα θρησκευτικότητα τῆς μακαρίτισσας τῆς μητέρας του, πού ὅλη τή Μ. Ἑβδομάδα, ἀκόμη καί τή Μ. Πέμπτη τήν ἔβλεπαν νά στέκεται συνεχῶς ὄρθια μέ τόν ἴδιο στά πόδια της καί τόν ἄλλο ἀδελφό του τό μικρότερο στήν ἀγκαλιά της (δίδαγμα ἐκκλησιοπρεποῦς πίστεως καί πιστότητος καί ἀγωγῆς).

Τέτοια καί πολύ σπουδαιότερα παραδείγματα, μέ τά ὁποῖα ἀνατράφηκε ὁ λαός μας, πάντοτε γενναῖος στό φρόνημά του ὑπέρ πίστεως καί πατρίδος, εἶναι ἀπαραίτητα ὑποδείγματα γιά νά παραμένει ἡ πατρίδα μας πιστή καί ἀφοσιωμένη στό Χριστό καί εὐλογημένη, παρ᾽ ὅλες τίς ἀντιξοότητες καί τίς πολλαχόθεν πνευματικές ὑπονομεύσεις πού ὑφίσταται διαχρονικῶς.
Οἱ ὁμιλίες τῶν δύο νέων κληρικῶν καί ἡ νουθετήρια προσφώνηση τοῦ Σεβασμιωτάτου πρός αὐτούς καί τίς οἰκογένειές τους, πρός τήν ἐκπαιδευτική κοινότητα πού ἐκκλησιαζόταν καί τό ὑπόλοιπο ἐκκλησιαστικό πλήρωμα, δημοσιεύονται στή συνέχεια.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΤΉΡΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ