Ο Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Καλλιθέας (Χαροκόπου) εορτάζει πανηγυρικά την μνήμη του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου, επειδή κατέχει απότμημα του ιερού Λειψάνου του και ένα κλίτος του Ναού είναι αφιερωμένο στον Αγ. Στέφανο.

Κατά τον πανηγυρικό Εσπερινό χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων πλαισιωμένος από τον εκλεκτό προϊστάμενο του Ναού Αρχιμ. Σεραφείμ Λεβέντη και τους ευλαβείς συνεφημερίους του.

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στον εορταζόμενο Άγιο και είπε ότι ο Διάκονος Στέφανος ήταν πλήρης «πνεύματος και δυνάμεως» και έκανε «τέρατα και σημεία» δηλ. θαυματουργούσε.

Οι άρχοντες των Ιουδαίων πανικόβλητοι τον οδηγούν στο Συνέδριο,για να τον δικάσουν. Εκεί εμφανίζεται ο Στέφανος γεμάτος απο την δύναμη του Αγίου Πνεύματος και το πρόσωπό του λάμπει «ωσεί πρόσωπον αγγέλου» (Πράξ. στ, 15) και κάνει μια ομιλία – απολογία, που τους κατατροπώνει και εξαγριωμένοι τον βγάζουν έξω από την πόλη και τον θανατώνουν με λιθοβολισμό. «Κύριε μη στήσεις αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην» ήταν οι τελευταίες λέξεις του,τονίζουν οι Πράξεις των Αποστόλων. Μιμήθηκε τον Κύριό του «και τούτο ειπών εκοιμήθη».

Να ένα από τα μηνύματα του Πρωτομάρτυρος Στεφάνου: Η συγχωρητικότητα.

Ο Χριστός μας τονίζει ότι πρέπει να συγχωρούμε «εβδομηκοντάκις επτά» δηλ. αναρίθμητες φορές. Και να συγχωρούμε «από των καρδιών υμών».

Γιατί πολλές φορές λέμε «συγχωρω» ,αλλά στη θέση του μίσους μπαίνει η περιφρόνηση. Ή λέμε συγχωρώ, αλλά μη μου ζητηθεί κι άλλη φορά!

Μια απόδειξη της ειλικρινούς συγγνώμης μας είναι η εφαρμογή της παραγγελίας του Κυρίου «προσεύχεσθε υπέρ των επηρεαζόντων υμάς» (Λουκ. στ, 28).

Χωρίς την συγχωρητικότητα δεν μπορεί να διατηρηθεί και καλλιεργηθεί καμμία ανθρώπινη σχέση.

Καμμία φιλία ή συνεργασία. Κανένας γάμος. Γιατί κάθε γάμος έχει την ιστορία του και τις κρίσεις του και τις αποφασιστικές του στιγμές.

Ο πρώτος ενθουσιασμός ατονεί και βλέπει ο ένας τον άλλο όπως πραγματικά είναι και όχι όπως τον φαντάσθηκε. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να συγχωρεί ο ένας στον άλλο ό,τι δεν του αρέσει σ'αυτόν.

Μόλις λείψει αυτή η διάθεση της συγχωρητικότητας, προκύπτει μιά πικρία, που διαβιβρώσκει – τρώει σαν το σαράκι – και τον ωραιότερο γάμο και τον οδηγεί στην καταστροφή.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα αδιαφορούμε για το καλό ή το κακό. Το δίκαιο ή το άδικο. Το σωστό ή το λάθος. Οχι! Ό,τι είναι κακό είναι κακό.

Η συγγνώμη πηγάζει από την αλήθεια. Αλλά είναι δυνατότερη από την αλήθεια. Όπως η άφεση,που μας χαρίζει ο Θεός είναι δυνατότερη από την αμαρτωλότητά μας.

Αν το συνειδητοποιήσουμε αυτό, θα «ποιούμεν έλεος» δηλ. θα συγχωρούμε για να μη είναι και για μας η «κρίσις – του Θεού – ανέλεος».

Γιατί ας μη ξεχνάμε « ώ γαρ μέτρω μετρείτε αντιμετρηθήσεται υμίν» μας είπε ο Κυριος (Λουκ. στ, 38).