Πανηγυρικά εορτάσθηκε η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού στον Ιερό Ναό Εσταυρωμένου Ταύρου.

Χοροστάτησε στον Όρθρο και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων πλαισιωμένος από τους ιερείς του Ναού Αρχιμ. Γαβριήλ Τασσόπουλο, προϊστάμενο,που οργάνωσε την Πανύγηρη με τάξη και πλήρη εφαρμογή των υγειονομικών μέτρων και Πρωτοπρ. Παναγιώτη Γκουλιαμτζή.

Στην Πανύγηρη μετέσχε ως συνεορταστής και ο γνωστός καλλικέλαδος Αρχιμ. Ειρηναίος Νάκος και ο στρατιωτικός ιερεύς π. Νεκτάριος.

Προ του «δι ´ ευχών»ο Σεβασμιώτατος είπε :

1. Ο Σταυρός αποκαλείται από τον Ι. Υμνογράφο " αήττητον όπλον ",όπως ψάλλουμε στις Καταβασίες της εορτής. Είναι ένα όπλο,που κανείς δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει και να το νικήσει.

Γι' αυτό και φέρουμε τον Σταυρό,όχι απλώς ως κόσμημα, αλλά ως πηγήν δυνάμεως και αγιασμού. Όμως υπάρχει ο κίνδυνος μιάς παρεξηγήσεως.

Ο Σταυρός δεν είναι ένα " φυλακτό " με μαγική,θα έλεγα, δύναμη,που ενεργεί αυτόματα στον άνθρωπο, που τον φέρει.

2. Για να είναι πηγή δυνάμεως ο Σταυρός υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις. Να τιμάμε τον Σταυρό και μάλιστα σήμερα εορτή της Υψώσεως τίθεται το ερώτημα : τι σημαίνει τιμή και Υψωση του Σταυρού:

Τιμώ και υψώνω τον Σταυρό σημαίνει :

α. Αποδέχομαι τον Χριστό ως Σωτήρα και Λυτρωτή,που με την θυσία Του επί του Σταυρού μας ελευθέρωσε από την αμαρτία. Και τονίζει το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο : «ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον,ώστε τον υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν,ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη αποληται,αλλ´έχη ζωήν αιώνιον» ( Ιωάν. γ, 16 ). Εδώ αποκαλύπτεται το μυστήριο της θείας οικονομίας για την σωτηρία του ανθρώπου.

β. Προσπαθώ στη ζωή μου,ερευνώ,μελετώ να μάθω " τι το θέλημα του Θεού το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον " ( Ρωμ. ιβ, 2 ). Και αγωνίζομαι να ζώ σύμφωνα με αυτό. Εάν επηρεασμένος από το πνεύμα του κόσμου αδιαφορώ γι ´αυτό,δεν τιμώ τον Σταυρό, έστω και αν τον φορώ.

γ. Ενσωματώνομαι στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία, που είναι " ο Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας ". Και ρουφώ τα νάματα της Χάριτος του Αγ, Πνεύματος.
" Κρουνούς αθανασίας έχεις ανοίξει.

Όσα καρφιά στο σώμα Σου έχουν μπήξει, τόσες πηγές ζωή για με αναβλύζουν και λούζουν την ψυχή μου και μ' αγνίζουν" λέει ο ποιητής (Γ. Βερίτης).

3. Μόνο όταν πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις, δεν υποβιβάζεται ο Σταυρός σε ένα" μαγικό " αντικείμενο, αλλά γίνεται για μάς " όπλον ειρήνης, αήττητον τρόπαιον"!

Και τότε μπορούμε να απευθυνόμαςτε στο Σταυρό, δηλ.στον επί του Σταυρού Εσταυρωμένο Κύριο και να Τον ικετεύουμε: " Σταυρέ του Χριστού ελέησον ημάς "!

Γιατί, βεβαίως, δεν μας ελεεί ο Σταυρός, που είναι ένα άψυχο αντικείμενο, αλλά αυτός, που καρφώθηκε πάνω στον Σταυρό.

Και έκανε τον Σταυρό από όργανο εκτελέσεως καταδίκων, βασιλικό θρόνο και πηγή αγιασμού και Χάριτος.