Του Σπύρου Συμεών για την Romfea.gr

Το απόγευμα της Τρίτης 31 Ιανουαρίου 2017 στο πιο πυκνοκατοικημένο ίσως νησί της Ελλάδος, στο ιστορικό Αιτωλικό που ενώνεται με την γη της Αιτωλοακαρνανίας με δύο τοξωτά γεφύρια κάτοικοι του μαζεύτηκαν όπως θέλει η παράδοση όπως και κάθε χρόνο στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου με το ενετικό καμπαναριό για να τιμήσουν τον Άγιο Τρύφωνα τον μάρτυρα και ιαματικό.

Παράδοξο για ένα μικρό νησί που δεν κατέχει αμπέλια και δεν ασχολείται με την γεωργία να τιμά, να ευλαβείται τόσο πολύ τον προστάτη των Αμπελουργών και των Γεωργών, μα το παράδοξο σταματά εκεί που αρχίζει η αγάπη και ο σεβασμός μιας και στο νησί του Αιτωλικού φυλάσσεται ένα ιερό ''κειμήλιο'', του σεβάσμιου και πολυαγαπητού τους Αγίου, ένας πολύτιμος θησαυρός ένα τεμάχιο λειψάνου του Αγίου που κάθε χρόνο τέτοια μέρα τίθεται προς προσκύνηση εδώ και δεκαετίες στο ναό του Αγίου Γεωργίου και οι κάτοικοι με πολύ ευλάβεια προστρέχουν στην χάρη του για να τον τιμήσουν αλλά και για να τον ευχαριστήσουν για τα πολυάριθμα θαύματα του και για τις θαυματουργές ιάσεις που πολλοί έχουν να θυμούνται και τις εξιστορούν.

Τον εσπερινό τον τέλεσε ο πρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης εφημέριος του ενοριακού Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου και μετά το πέρας της αρτοκλασίας ομιλώντας για τον Άγιο τόνισε πως πρόκειται για έναν Άγιο χηνοβοσκό έναν μάρτυρα που με το τίμιο αίμα του ομολόγησε ακλόνητος την πίστη του στον Χριστό.

Ο Άγιος συγκαταλέγεται επίσης στους 20 Ανάργυρους Αγίους και μάλιστα θεωρείται ιδιαιτέρως ιαματικός.

Όπου στεκόταν μιλούσε με πολύ πόθο για τον Σταυροθέντα και Αναστάντα Χριστό και τέλεσε πολλά θαύματα στο όνομα Του, ένα εκ των οποίων ήταν και οι αφορμή να κάνει πολλούς ειδωλολάτρες να πιστέψουν στον Χριστό, ήταν την εποχή της αυτοκρατορίας του Γορδιανού (3ος αιώνας μ.Χ.) όπου η κόρη του βασανιζόταν για μεγάλο διάστημα από δαιμόνιο όπου ο Άγιος με την θερμή προσευχή του και τις ικεσίες του προς τον Θεό κατάφερε να την εξιλεώσει απαλλάσσοντας την από αυτό και οι μάρτυρες αυτού του περίτρανου θαύματος επίστευσαν και εβαπτίσθηκαν στον όνομα του Χριστού.

Μετά τον Γορδιανό όμως ανέλαβε ο Δέκιος ο οποίος υπήρξε φανατικός και σκληρός διώκτης των Χριστιανών και η δράση του Τρύφωνα ήταν αυτή που ενόχλησε τον έπαρχο της Ανατολής, στην Νίκαια, Ακυλίνο και περί το 250 μ.Χ. διέταξε την σύλληψή του.

Ο Άγιος όμως μόλις το έμαθε παρουσιάσθηκε από μόνος του και παραδόθηκε. Τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια και προσπάθησαν πολλές φορές να τον δελεάσουν προκειμένου να θυσιάσει στα είδωλα.

Μάταια όμως, ο Άγιος πιστός στον Θεάνθρωπο Χριστό, στον Δημιουργό των πάντων και στην πηγή της Αθανασίας δεν πτοήθηκε και δεν αλλαξοπίστησε.

Τα βασανιστήρια φοβερά και τρομερά, πυρακτωμένα ραβδιά και καρφιά διαπερνούν το τίμιο σώμα του αλλά ο Θεός στέλνοντας ένα λαμπερό φωτοστέφανο το οποίο στάθηκε πάνω από το κεφάλι του Αγίου Τρύφωνα δείχνει ότι δεν τον εγκαταλείπει αλλά πως μέχρι και εκείνη την στιγμή στέκει δίπλα του και τον ενδυναμώνει, τον χαριτώνει, τον αγιάζει τον στεφανώνει, τον αγκαλιάζει.

Πολλοί βλέποντας το λαμπερό στεφάνι πιστεύουν στον Χριστό αποστρέφοντας μια για πάντα την ζωή τους από τα είδωλα, ο έπαρχος βλέποντας του παρευρισκόμενους να πιστεύουν στον Θεό του Τρύφωνα διατάζει τον αποκεφαλισμό του, πριν προλάβει όμως ο δήμιος να εκτελέσει την εντολή του έπαρχου, ο Άγιος προσευχόμενος παραδίδει την ψυχή του.

Όταν παρευρισκόμενοι χριστιανοί περισυλλέγουν το τίμιο σώμα του και ετοιμάζονται να το ενταφιάσουν ο Άγιος τους παρουσιάζεται και τους ζητά να ενταφιάσουν το σκήνωμά του στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Λάμψακο το οποίο και έκαναν.

Αυτόν τον Άγιο, αυτήν την εμπιστοσύνη του στον Θεό καλούμαστε σήμερα μέσα από το περίτρανο παράδειγμά του να μιμηθούμε, παίρνοντας παράδειγμα την βιωτή του δεν πρέπει να πτοηθούμε σε καμιά δυσκολία αλλά με την εμπιστοσύνη μας στον Θεό να γεμίσουμε τις καρδιές μας με αγάπη να σταθούμε με ανδρεία μπροστά στις προκλήσεις και τους πειρασμούς της εποχής μας και ορθώνοντας το ανάστημα ενός πραγματικού χριστιανού να ομολογήσουμε Χριστό και να είμαστε βέβαιοι πως ο Χριστός θα στέκει δίπλα μας σκεπάζοντας μας και στεφανώνοντας μας με ένα λαμπερό στεφάνι σαν κι αυτό του Αγίου αρκεί να μην λιποψυχήσουμε και να μην χάσουμε την εμπιστοσύνη μας σε Αυτόν.