Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος στην Romfea.gr

Αρκετοί ναοί στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας είναι αφιερωμένοι στον Άγιο Γεώργιο.

Λειτούργησαν κεκλεισμένων των θυρών, προκειμένου να τιμηθεί η μνήμη του αγίου, που αγάπησε τον Αναστημένο Κύριο και τον μιμήθηκε.

Γι’ αυτό και η Εκκλησία τον πανηγυρίζει κατά την αναστάσιμη περίοδο. Ένας από τους εορτάζοντες ναούς ήταν και ο καθεδρικός του Φίερι.

Εκεί ιερούργησε ο επιχώριος Μητροπολίτης Νικόλαος, με τη συμμετοχή δύο κληρικών και ενός διακόνου.

Η στολισμένη εικόνα του Αγίου Γεωργίου δέσποζε στον σχεδόν άδειο ναό, για να θυμίζει ότι αναδείχθηκε τροπαιοφόρος, γιατί τα προσόντα του δεν τα χρησιμοποίησε για την εύνοια και τα θέλγητρα του κόσμου.

Αλλά έγιναν τα στηρίγματα των μεγάλων και ρωμαλέων και καρτερικών αγώνων του για την πίστη στον Αναστάντα Χριστό.

Οι ελάχιστοι παριστάμενοι, αυτοί, που διακονούν με διάφορους τρόπους το ναό, τηρώντας όλα τα προληπτικά μέτρα, προσκύνησαν με ευλάβεια την εικόνα του.

Στο ναό του Αγίου Αθανασίου Ελμπασάν, ιερούργησε ο Μητροπολίτης της περιοχής Αντώνιος.

Και στην εποχή μας ο Άγιος Γεώργιος είναι μάρτυρας της Ανάστασης, αφού την ψυχή του δεν την αχρήστευσε με τη φθοροποιό αμαρτία και απτόητος άκουσε τη φωνή του τυράννου, που διέταξε τον αποκεφαλισμό του.

Την επιστράτευσε για να πολεμήσει τους πειρασμούς, το κακό, να την κάνει «ευγενές γεώργιο Χριστού», πολύτιμο δηλαδή αγρό, για να καλλιεργήσει την αρετή.