Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Σάββατο, 06 Ιουλίου 2019

asteiou 6

Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος για τη Romfea.gr


Η ορθόδοξη κοινότητα του Δυρραχίου, εόρτασε στον περικαλλή ναό Αποστόλου Παύλου και Αστείου, τη μνήμη του επισκόπου της περιοχής τα πρώτα χριστιανικά χρόνια (98 μ.Χ.), αγίου Αστείου.

Ανήμερα της εορτής, 6 Ιουλίου 2019, τελέστηκε όρθος και πανηγυρική λειτουργία, ιερουργούντος του επισκόπου Βίλιδος Αστίου, που πλαισιωνόταν από κληρικούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας.

Πιστοί από την ευρύτερη περιοχή και από τα Τίρανα κατέκλυσαν το ναό, καθώς ευλαβούνται ιδιαίτερα τον άγιο, που είχε μαρτυρικό τέλος και ήταν ένα από τα στηρίγματα των Χριστιανών την περίοδο της αθεΐας.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος φρόντισε και χτίστηκε, με το μόχθο και τον κόπο του, προκειμένου να συγκεντρωθούν οι απαραίτητες δαπάνες, μεγαλοπρεπής εκκλησία στη μνήμη του και ανέδειξε την προσφορά του στο Χριστιανισμό.

Το θείο λόγο κήρυξε ο θεοφιλέστατος κ. Άστιος, τονίζοντας ότι ο άγιος ζούσε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.

Και βάδιζε με συνέπεια την οδό του αγιασμού. Και, πραγματικά αυτή ήταν η πορεία του.

Μια πορεία, που τον οδήγησε στο φρικτό θάνατο από τσιμπήματα μελισσών πάνω στο σταυρό, όπου τον είχαν καρφώσει οι ειδωλολάτρες, αλείφοντας πρώτα με μέλι ολόκληροι το σώμα του. Άφησε τον εαυτό του με εμπιστοσύνη στα χέρια του Θεού και έκανε με φιλότιμο το χρέος τους, φτάνοντας έως τη θυσία του.

Ο επίσκοπος Αστείος, ήταν άνθρωπος ολοκληρωτικά αφοσιωμένος στο Θεό και γι' αυτό επιτέλεσε την αποστολή του με τρόπο υποδειγματικό, τελείως θεάρεστο.

Το πνεύμα και ο τρόπος της διακονία του αγίου είναι ένας δείκτης, για όσους υπηρετούν από οποιαδήποτε θέση την Εκκλησία, αλλά και για τους απλούς πσιτούς.

Ό,τι έπραττε, το έπραττε αποκλειστικά για τη δόξα του Θεού και δεν τον μόλυνε κανένα εγωιστικό ελατήριο, καμία υλική επιθυμία, καμία διάθεση αντιζηλίας. Αλλά μόνη του επιδίωξη ήταν να ωφελούνται οι ψυχές.

Ήταν αληθινός Χριστιανός, που δεν φρονούσε τα επίγεια, αλλά ήξερε ποια ήταν η παντοτινή, η αιώνια πατρίδα του.

Επειδή σκεπτόταν τον ουρανό, ξεπερνούσε εύκολα τις θλίψεις των εγκοσμίων, γιατί στη θέση τους έβαζε τα υπερκόσμια.

Η σκέψη ότι κάποια μέρα θα καθίσει στο θεϊκό τραπέζι, τον βοηθούσε να στολίζει την ψυχή του με έργα αρετής και αγάπης.

Αντίθετα εμείς δενόμαστε με τα εφήμερα και προσκολλάται η καρδιά μας στα παρόντα, σ' αυτά, που φεύγουν και σύντομα χάνονται.

Πολλές φορές καταβάλλουμε υπεράνθρωπες προσπάθειες να κερδίσουμε μια θέση στην κοινωνία.

Πόσο περισσότερο, όμως, αξίζει να κοπιάζουμε για μια θέση στη χαρά του Θεού.

asteiou 11

asteiou 11

asteiou 11

asteiou 11

asteiou 11

asteiou 11

asteiou 11

asteiou 11

asteiou 11

Εμφανίσεις: 247015
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: