Πρωτοπρεσβύτερος Ciprian Mega (Κυπριανός Μέγα)

Οι εκλογές για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου γίνονται σε μια δύσκολη στιγμή για όλο τον κόσμο και με ένα πρωτοφανές πανορθόδοξο περιεχόμενο στην ιστορία της εκκλησίας.

Ο κυπριακός λαός και οι ιεράρχες της Ιεράς Συνόδου καλούνται κατά κάποιον τρόπο να καταθέσουν τη δική τους μαρτυρία για το μέλλον της χριστιανοσύνης.

Η κοινωνία φαίνεται πως άλλαξε ανεπανόρθωτα, περνώντας από δύσκολες καταστάσεις που δύσκολα ελέγχονται και προκαλούν συνεχώς την Εκκλησία σε μια επαναβεβαίωση για κοινωνική συζήτηση.

Οι εκλογές στην Κύπρο δεν είναι σημαντικές μόνο για τον λαό του νησιού των Αγίων, αλλά για όλο τον ορθόδοξο κόσμο και για όλους όσους υπερασπίζονται την πολιτισμική κληρονομιά της χριστιανικής Ευρώπης.

Λειτούργησα εννέα χρόνια στην Κύπρο, κάτω από το ωμοφόριο του Μητροπολίτη Ταμασσού και Ορεινής κ. Ησαΐα.

Μια τόσο μακροχρόνια συνεργασία προϋποθέτει χαρές και επιτυχίες, αλλά ταυτόχρονα, αντιδράσεις και συγκρούσεις.

Θα μπορούσα να πω πως γνωρίζω τόσο καλά τον ιεράρχη Ταμασσού, όσο γνωρίζω και τα μέλη της οικογενείας μου.

Ήμουν 24 χρονών όταν ξεκίνησα να λειτουργώ εκεί. Νομίζω πως τότε ήμουν ο νεότερος ιερέας στην Κύπρο, χωρίς εμπειρία και ξένος.

Στην χώρα μου με θεωρούσαν μια ενοχλητική φωνή εξαιτίας ενός βιβλίου που είχα γράψει στα φοιτητικά μου χρόνια.

Ωστόσο περιπλανώμενος και ταπεινός, στην Ορθόδοξη εκκλησία, μου άνοιξε μια μοναδική πόρτα, αυτή του μητροπολίτη Ταμασσού.

Εκείνος με ενθάρρυνε προσφέροντάς μου όλη την υποστήριξη του για να χτίσω την μοναδική ρουμανική εκκλησία στην Κύπρο.

Παρόλο που οι περισσότεροι τον κατηγόρησαν για το άνοιγμα προς τους ξένους, εκείνος προχώρησε το έργο του.

Οι Ρουμάνοι για τους οποίους έχτισα την εκκλησία και δημιούργησα την κοινότητα στην Ταμασσό, δεν καλλιέργησαν μόνο την αγάπη για την χώρα και τις παραδόσεις της, αλλά ξεκίνησαν να κατανοούν και να αγαπούν τον λαό μέσα στον οποίο εγκαταστάθηκαν.

Σήμερα βρισκόμενος για αρκετό καιρό στη χώρα μου, τον μνημονεύω συνέχεια και με πολλή αγάπη στον ναό του Αγ Σπυρίδωνα στην Οράντεα.

Για μένα είναι ο θεόσταλτος άνθρωπος, ο ιεράρχης που μου όρισε ο Θεός. Του έχω μεγάλη ευγνωμοσύνη που εξαιτίας της αγάπης του δεν αισθάνθηκα ποτέ ξένος στην Κύπρο.

Ως άνθρωπος ανοιχτός προς τον πολιτισμό και την τέχνη, ο Μητροπολίτης Ησαΐας με ενθάρρυνε να κάνω τα πρώτα μου βήματα προς την κινηματογραφία.

Αν σήμερα τα έργα μου έχουν τέτοια διεθνή αναγνώριση και έχουν λάβει τόσο σημαντικά βραβεία, αυτό συμβαίνει λόγω της δυνατής στήριξης του πατρός Ησαΐα Κυκκώτη στη σταδιοδρομία μου.

Αυτός ο με αγάπη Χριστού, είναι ένας δοσμένος λειτουργός, ιδιαίτερα προσεκτικός και στην πιο μικρή λεπτομέρεια την ώρα που τελεί την Θεία Λατρεία, εξαιρετικά πολύγλωσσος, τέλειος οικοδεσπότης, σοβαρός και χωρίς θυμό, χαρούμενος όσο πρέπει, βαθύς θεολόγος και γνώστης των πατερικών γραφών αλλά και της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Έχει φίλους σε όλο τον κόσμο!

Για πολλούς χριστιανούς και διανοούμενους, η Κύπρος εδώ και πολύ καιρό, φέρνει την σφραγίδα του μητροπολίτη Ησαΐα, διότι έκτισε σχέσεις όπως κανένας άλλος δεν το έκανε.

Με αφορμή αυτές τις εκλογές, σίγουρα ο λαός θα φέρει μπροστά στην Ιερά Σύνοδο και άλλους αξιόλογους ιεράρχες, όμως ο Μητροπολίτης Ησαΐας είναι ένας και μοναδικός σε όλη την ορθόδοξη περιοχή.

Δεν είναι μόνο η αξία του, αλλά περισσότερο είναι η ικανότητα του να ξεσηκώνει ανθρώπους που θα εμψυχώσουν το έργο της εκκλησίας του Χριστού.

Η εκκλησία της Κύπρου έχει σήμερα την ευκαιρία που δεν την είχαν άλλες ορθόδοξες εκκλησίες, και αυτό το λέω με όλη την υπευθυνότητα, να πραγματοποιήσει την εκλογή ενός ιεράρχη ζωντανού εν Χριστώ, σοφού, που είναι επιεικής με τον λαό του και οραματιστής. Μα πάνω από όλα ένας άνθρωπος που φέρνει την χαρά σ’αυτόν τον αιώνα της γενικευμένης λύπης.