Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 28/11 22:25

monastiko sinedrio lefkosia 3

Σήμερα ξεκίνησαν οι εργασίες του 2ου Μοναστικού Συνεδρίου στο Συνοδικό του Μετοχίου της Ιεράς Μονής Κύκκου «Άγιος Προκόπιος» στη Λευκωσία με γενικό τίτλο «Μοναχισμός και σύγχρονος κόσμος».

Το συνέδριο συνδιοργανώνεται, για δεύτερη συνεχή χρονιά, από τις Ιερές Μητροπόλεις Λεμεσού, Κύκκου και Τηλλυρίας και Ταμασού και Ορεινής και το Συνοδικό Γραφείο Μοναχισμού του Πατριαρχείου Μόσχας.

Κατά την έναρξη των εργασιών απηύθηναν χαιρετισμούς ο εκπρόσωπος του Συνοδικού Γραφείου Μοναχισμού του Πατριαρχείου Μόσχας και ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρος.

Στους χαιρετισμούς τους εξήραν την αξία της πραγματοποίησης τέτοιων συνεδρίων για την περαιτέρω επιμόρφωση και μελέτη των τοπικών Μοναστικών παραδόσεων του Σλαβικού και Ελληνικού κόσμου.

Με την άνθηση του Μοναχισμού στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης παρουσιάζεται μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά και έντονη επιθυμία εκ μέρους των Σλάβων Ορθοδόξων για επαναφορά των Μοναστικών Παραδόσεων στις χώρες τους.

Στην πρώτη συνεδρία προέδρευσε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Λήδρας κ. Επιφάνιος και προσκάλεσε στην έδρα τους ομιλητές της συνεδρίας, τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Ταμασού και Ορεινής κ. Ησαΐα και τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανάσιο.

Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής, κ. Ησαϊας, στην ομιλία του με θέμα: “Μοναχισμός και κόσμος”, ανέφερε αρχικά τις απαρχές του Μοναχισμού στην αρχέγονη Εκκλησία που συναντούμε μέσα από τα λόγια του Απόστολου Παύλου, του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, του Αγίου Ιγνάτιου του Θεοφόρου και του Αγίου Πολύκαρπου Σμύρνης, περί Παρθένων ανδρών και γυναικών.

Στη συνέχεια, επιβεβαίωσε ότι τον μοναχισμό ως οργανωμένο σύστημα τον συναντάμε μετά τον 3ο αιώνα μ. Χ., κάνοντας μνεία στο βίο του Μεγάλου Αντώνιου που αναφέρει για Αδελφότητες αποτελούμενες από αφιερωμένες γυναίκες και άνδρες με απώτερο σκοπό την συνδρομή στο πνευματικό, ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας μέσα στον κόσμο.

Παράλληλα, ανέφερε ορισμένες ονομασίες Αδελφοτήτων, όπως ήταν οι “Σπουδαίοι” που υπήρξαν στην Κύπρο, οι “Φιλόπονοι” που λειτουργούσαν στην Αλεξάνδρεια και σε άλλες Εκκλησίες, η “Διακονία”, η “Αγία Θεοτόκος”, οι “Πρεσβείες” και οι “Παννυχίδες”.

Επίσης, επισήμανε και τρόπους άσκησης του μοναχισμού, όπως είναι ο ερημητικός (π.χ. Μ. Αντώνιος), ο κοινοβιακός (π.χ. Μ. Βασίλειος που ίδρυσε το συγκρότημα “Βασιλειάδα” ως φιλανθρωπικό και ανθρωπιστικό κέντρο) και ο αναχωρητισμός που βοηθούσε τους Μοναχούς στην αδιάλλειπτη προσευχή τους.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, τόνισε τον καθοριστικό ρόλο που άσκησαν χιλιάδες Μοναχοί της Μονής Στουδίου στην Κωνσταντινούπολη εναντίον της Εικονομαχίας και τα βασανιστήρια που υπέστησαν μέχρι την απόφαση της 7ης Οικουμενικής Συνόδου, καθώς και την πολυσήμαντη προσφορά του Μοναχισμού σε όλο τον κόσμο μέσα από τα θεολογικά γράμματα και την Ιεραποστολή, εφόσον δικαιολογημένα οι Μοναχοί είναι οι άγγελοι του Θεού στον κόσμο.

Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού, κ. Αθανάσιος, μίλησε για την “εσωτερική ζωή του μοναχού στη σημερινή πραγματικότητα”, κάνοντας νύξη στην εντολή του Χριστού περί Μετάνοιας, όπου είναι το ένδυμα και το έργο του Μοναχού.

Επισήμανε ότι η Μετάνοια δεν είναι απλά μεταμέλεια, αλλά μεταβολή του νου, αλλαγή τρόπου ζωής, όπου κάποιος φεύγει από την κοσμική λογική και μετατίθεται στην ευαγγελική λογική στην οποία μας καλεί ο Χριστός.

Στη συνέχεια, ανέφερε την Ευαγγελική περικοπή (Ματθ. 4, 1-10) για τους πειρασμούς του Χριστού από τον Διάβολο, υπογραμμίζοντας ότι οι τρεις αυτοί πειρασμοί είναι τα τρία πάθη που είναι οι γεννήτορες όλων των παθών.

Τα συγκεκριμένα πάθη, της φιληδονίας, της φιλοδοξίας και της φιλαργυρίας νικώνται στον Μοναχισμό με τις αντίστοιχες αρετές της παρθενιάς, της υπακοής και της ακτημοσύνης.

Ο αληθινός Μοναχός είναι αυτός που δεν έχει τίποτα στον κόσμο παρά μόνο τον Χριστό. Παράλληλα, υπενθύμισε και τα λόγια του Απόστολου Παύλου σχετικά με τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος (π.χ. αγάπη, αγαθότητα, καλοσύνη) κι όχι διπροσωπία.

Επίσης, ανέφερε για νέους που ποθούν τον Μοναχισμό, όμως λόγω της τεχνολογικής εποχής που ζουν ως άνθρωποι του Διαδικτύου, χρειάζονται περισσότερη πνευματική εργασία μέσω πολύ μεγάλης πίστης, υπακοής και ταπείνωσης για να καταξιωθούν στον Μοναχισμό.

Το δύσκολο στον μοναχισμό, δεν είναι τόσο η νηστεία ή η αγρυπνία (διότι αυτά τα κάνουν και οι κοσμικοί), όσο η συντριβή του ειδώλου που έφτιαξε τόσα χρόνια στον κόσμο (π.χ. η κοσμική νοοτροπία, τα πτυχία, τα πλούτη), δηλαδή η ψεύτικη και πλανεμένη εικόνα του. Καταλήγοντας, ανέφερε ότι όσοι μπαίνουν στο Μοναχισμό είναι καλοπροαίρετοι άνθρωποι και είναι πολύ σημαντική και η τέχνη του πνευματικού πατέρα να μετατρέψει τον παλαιό άνθρωπο σε ένα νέο άνθρωπο μακριά από τα πάθη.

Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιατογκόρσκυ, κ. Αρσένιος, ανέφερε το θέμα των “Οσιακών μορφών του 20ου αιώνα ως κληρονομιά των θεμελιωτών του Μοναχισμού”.

Αρχικά επισήμανε κάποια ιστορικά γεγονότα του διαφωτισμού των Ρώσων και την Βάπτισή τους χάρη στην Αγία Όλγα και τον εγγονό της Βλαδίμηρο στον Δνείπερο ποταμό κατα τον 10ο αιώνα μ.Χ.

Στη συνέχεια, ανέφερε τη διαδοχική πνευματική δουλειάπου έγινε με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος, ώστε να ιδρυθούν και Μοναστήρια, όπως αυτό της Λαύρας Σπηλαίων του Κιέβου που μετατράπηκε στο πνευματικό κέντρο όλου του ρωσικού λαού.

Ο Χριστιανισμός είχε εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη Ρωσία μέχρι τα φοβερά χρόνια του αθεϊσμού του κομμουνιστικού κράτους της Ρωσίας, όπου αναγκαστικά συρρικνώθηκε στον 20ο αιώνα μ.Χ. λόγω των φόνων, των μαρτυρίων, των φυλακίσεων και των εξοριών εναντίον των χριστιανών.

Οι αθειστικές αρχές έκλεισαν μοναστήρια, γκρέμισαν ναούς, με αποτέλεσμα οι λειτουργίες να γίνονται στα σπίτια. Είχαν μείνει μόνο έντεκα μοναστήρια και η εκκλησιαστική ζωή περνούσε από τους παππούδες στα εγγόνια.

Ο ίδιος ο μητροπολίτης Αρσένιος ανέφερε την προσωπική του εμπειρία στην ηλικία των είκοσι ετών που δεν του επέτρεψαν να μπεί στην εκκλησία για να ψάλει.

Στα σχολεία και στα πανεπιστήμια δίδασκαν τον επιστημονικό αθεϊσμό και τα παιδιά μάθαιναν για την πίστη τους μόνο στα σπίτια τους από τους ευσεβείς παππούδες και γονείς τους, που τους επέτρεπαν με χαρά να ακολουθήσουν τον μοναχισμό.

Στη συνέχεια, ανέφερε τον γέροντα Ιωάννη της αρχαιότερης Μονής της Κοιμήσεως στην Λαύρα, ο οποίος βασανίστηκε οικτρά στις ανακρίσεις, και παρόλα αυτά έβλεπε τους ανακριτές του ως καλούς και κακό μόνο τον εαυτόν του.

Τόσο πολύ τον αγαπούσε ο λαός που τον αποκαλούσαν “Παπά του Λαού”. Επιστρέφοντας από την δωδεκαετή εξορία του δέχθηκε στο ναό του δύο νεαρούς τους οποίους έδιωξε ο Ιερέας της ενορίας τους, φοβούμενος τις απειλές των αρχών, ότι θα του κλείσουν τον ναό αν δέχεται παιδιά.

Τα δύο αυτά παιδιά έγιναν αργότερα κληρικοί και διέδιδαν έντονα την θρησκευτική παράδοση. Παράλληλα, αναφέρθηκε και στο γεγονός του σχίσματος της Ουκρανικής Εκκλησίας καθώς και σε στατιστικά δεδομένα που αποδεικνύουν την αύξηση του αριθμού επισκόπων, μοναστηριών, ενοριών και νέων χειροτονιών κληρικών στην Ουκρανία.

Ολοκληρώνοντας είπε για τον Άγιο Λουκά Συμφερουπόλεως που μιλούσε για την ένωση της Ρωσικής Εκκλησίας και στο τέλος πρόβαλε μια ταινία μικρού μήκους για την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία και το σχίσμα.

Λόγω της προχωρημένης ώρας η ομιλία του Θεοφιλέστατου Μοζαϊσκυ, κ. Λεωνίδα μεταφέρθηκε στην επόμενη συνεδρία που θα πραγματοποιηθεί αύριο.

Στην συνέχεια, όλοι οι προσκεκλημένοι μεταφέρθηκαν για το γεύμα που προσφέρθηκε απο τον Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρο στο κέντρο “Pavillion”.

monastiko sinedrio lefkosia 1

monastiko sinedrio lefkosia 1

monastiko sinedrio lefkosia 1

monastiko sinedrio lefkosia 1

monastiko sinedrio lefkosia 1

monastiko sinedrio lefkosia 1

monastiko sinedrio lefkosia 1

monastiko sinedrio lefkosia 1

monastiko sinedrio lefkosia 1

monastiko sinedrio lefkosia 1

monastiko sinedrio lefkosia 1

monastiko sinedrio lefkosia 1

monastiko sinedrio lefkosia 1

monastiko sinedrio lefkosia 1

Εμφανίσεις: 172052
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: