Την Κυριακή Ι Λουκά ( 8η τ.μ.) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ.Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον Ι. Ν. Αγ. Σοφίας Ταύρου πλαισιωμένος από τον εκλεκτό προϊστάμενο του Ναού Πρωτοπρ. Γεώργιο Δημητριάδή.

1. Υπάρχει μιά προσευχή,είπε στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, που λέει : Θεέ μου κάνε τους κακούς καλούς και στους καλούς κάνε όμορφη την καλωσύνη»! Ποιά είναι η ωραία καλωσύνη; Αυτή,που βλέπουμε στην σημερινή ευαγγελική περικοπή να δείχνει ο Κύριος.

Βλέπει στην συναγωγή την συγκύπτουσα. Αυτή δεκαοκτώ όλοκληρα χρόνια ήταν κυρτωμένη. Στάση βασανιστική. Ούτε να φάει μπορούσε άνετά,ούτε να περπατήσει,ούτε να πλαγιάσει.

Ο Χριστός μόλις την είδε την σπλαχνίσθηκε και χωρίς εκείνη να του το ζητήσει την κάλεσε κοντά του και με μια εντολή την θεράπευσε : «Γύναι απολέλυσαι της ασθενείας σου». Και έβαλε τα χέρια Του επάνω της ! Αυτή είναι η όμορφη καλωσύνη,που τρέχει αβίαστα σαν το γάργαρο νερό της πηγής !

2. Όμως πολλές φορές η δική μας καλωσύνη δεν είναι όμορφη.

α. Όταν κάποιος μάς ζητά μια βοήθεια ή εξυπηρέτηση και εμείς δεν έχουμε καμμιά διάθεση να τον βοηθήσουμε. Όμως εκείνος επιμένει και τελικά εμείς,για να σταματήσει να μάς ενοχλεί,κάνουμε αυτό ,που μάς ζητά. Αυτό δεν είναι όμορφη καλωσύνη. Είναι μάλλον εγωϊσμός. Τον εξυπηρετούμε,για να βρούμε την ησυχία μας.

β. Μια άλλη μορφή καλωσύνης είναι, όταν γίνεται προς «το θεαθήναι τοις ανθρώποις».Για να μάς δουν οι άνθρωποι και να μάς επαινέσουν.

Γι ´ αυτό και διαφημίζουμε την καλή μας πράξη. Ούτε αυτή, βέβαια, είναι η όμορφη καλωσύνη.

γ. Μια άσχημη καλωσύνη είναι ακόμα,όταν κάποιος βρίσκεται σε μιά δύσκολη κατάσταση και ζητά την συμπαράστασή μας και εμείς τον κατακεραυνώνουμε: «Εσύ φταίς για την κατάστασή σου. Σε τιμωρεί ο Θεός», του λέμε, εμείς οι δήθεν ευλαβείς.

Είναι πράγματι θλιβερό ότι μια ευλάβεια φανατική,ψεύτικη και υποκριτική - βλέπε και τον Αρχισυνάγωγο της περικοπής - συνδυάζεται συχνά με την σκληρότητα και την υπεραυστηρότητα προς τους άλλους,τους «αμαρτωλούς»,ενώ εμείς είμαστε οι «άγιοι»!

3. Ας αφήσουμε όλες αυτές τις μορφές της άσχημης καλωσύνης και ας προσπαθήσουμε να μιμηθούμε τον Κύριο. Αθόρυβα,αυθόρμητα και με πραγματική αγάπη,χωρίς ιδιοτέλεια.

Ας ανοίγουμε την καρδιά μας και ας συμπαραστεκόμαστε όσους και όπου μπορούμε. Ας επουλώνουνε πληγές. Όχι να τις ανοίγουμε πιό βαθειά με την αδιαφορία,την σκληρότητα και την ψευτοευλάβειά μας.

Στην συνέχεια ο Σεβασμιώτατος ανέφερε δύο περιστατικά μιάς άσχημης και μιάς όμορφης καλωσύνης με αγάπη και διακριτικότητα και κατέληξε λέγοντας : Ας διαλέξουμε !