Κατά την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον πανηγυρίζοντα Ι. Ναό Εσταυρωμένου Ταύρου.

Τον πλαισίωσαν ο προϊστάμενος του Ναού Αρχιμ. Γαβριήλ Τασσόπουλος, ο Αρχιμ. Ειρηναίος Νάκος Γεν. Διευθυντής του Ιδρύματος Μουσικής της Ι. Αρχ/πής Αθηνών και ο Πρωτοπρ. Παναγιώτης Γκουλιαμτζής.

1. Γιατί εορτάζομε σήμερα την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού; Εθεσε το ερώτημα ο Σεβασμιώτατος.

Διότι 14 Σεπτεμβρίου ο Τ. Σταυρός υψώθηκε δυο φορές. Η πρώτη Ύψωση έγινε αμέσως μετά την εύρεσή Του από την Αγ. Ελένη.

Τότε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Μακάριος ύψωσε τον Τ. Σταυρό απο τον Άμβωνα στον Ναό της Αναστάσεως, που η Αγ. Ελένη είχε κτίσει, για να τον προσκυνήσει ο λαός.

Η δεύτερη ύψωση έγινε πάλι 14 Σεπτεμβρίου από τον Πατριάρχη Ζαχαρία, όταν ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος ενίκησε τους Πέρσες, που είχαν απαγάγει τον Τ. Σταυρό και τον επανέφερε στα Ιεροσόλυμα.

Αυτές τις δύο Υψώσεις τιμάμε σήμερα και υψώνομε κι εμείς τον Τ. Σταυρό.

2. Ο Σταυρός του Κυρίου αποκαλείται από τον Ι. Υμνογράφο «αήττητον όπλον», όπως ψάλλουμε στις Καταβασίες της εορτής.

Είναι ένα όπλο, που κανείς δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει και να το νικήσει.

Γι' αυτό και φέρουμε τον Σταυρό, όχι απλώς ως κόσμημα, αλλά ως πηγήν δυνάμεως και αγιασμού.

Για να είναι πηγή δυνάμεως ο Σταυρός υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις:

α. Αποδέχομαι τον Χριστό ως Σωτήρα και Λυτρωτή,που με την θυσία Του επί του Σταυρού μας ελευθέρωσε από την αμαρτία.

β. Προσπαθώ στη ζωή μου, ερευνώ,μελετώ να μάθω «τι το θέλημα του Θεού το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον» (Ρωμ. ιβ, 2). Και αγωνίζομαι να ζώ σύμφωνα με αυτό.

γ. Ενσωματώνομαι στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία, που είναι «ο Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας».

Και ρουφώ τα νάματα της Χάριτος του Αγ, Πνεύματος.

«Κρουνούς αθανασίας έχεις ανοίξει.
Όσα καρφιά στο σώμα Σου έχουν μπήξει,
τόσες πηγές ζωή για με αναβλύζουν
και λούζουν την ψυχή μου και μ´ αγνίζουν» (Γ. Βερίτης).

3. Μόνο όταν πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις, δεν υποβιβάζεται ο Σταυρός σε ένα « μαγικό» αντικείμενο, αλλά γίνεται για μάς «όπλον ειρήνης, αήττητον τρόπαιον»!

Και τότε μπορούμε να απευθυνόμαστε στο Σταυρό, δηλ.στον επί του Σταυρού Εσταυρωμένο Κύριο και να Τον ικετεύουμε: «Σταυρέ του Χριστού ελέησον ημάς»!

Διότι, βεβαίως, δεν μας ελεεί ο Σταυρός, που είναι ένα άψυχο αντικείμενο, αλλά αυτός, που καρφώθηκε πάνω στον Σταυρό. Και έκανε τον Σταυρό από όργανο εκτελέσεως καταδίκων, βασιλικό θρόνο και πηγή αγιασμού και Χάριτος.

«Τον Σταυρόν,λοιπόν, αντί ίστίου τανύσαντες αδεώς τον πλούν εκτελέσωμεν»!

Έχοντας τον Σταυρό ως κατάρτι και πανί στο πλοιάριό της ζωής μας ας διασχίσουμε άφοβα το πέλαγος του βίου!