Στον πανηγυρίζοντα Ι. Ναό Αγ. Αννης Ταύρου (Περιβολίων) χοροστάτησε κατά τον Εσπερινό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων πλαισιωμένος από τον Πρωτοσύγκελλο της Ι.Α. Αθηνών Αρχιμ. Βαρνάβα Θεοχάρη τον προϊστάμενο του Ναού Πρωτοπρ. Σπυρίδωνα Οικονομίδη και τον συνεφημέριό του και άλλους συνεορταστές κληρικούς.

Εορτάζουμε σήμερα την Σύλληψη της Αγ. Αννης. Δηλ. την σύλληψη της Παναγίας από την Αγία Άννα,είπε στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος.

Η Αγία Άννα έγινε η μητέρα της Μητέρας της ζωής, της Παναγίας, που γέννησε τον Χριστό, που είναι η Ζωή, τόνισε ο Σεβασμιώτατος. Διότι άνθρωπος χωρίς Χριστό ζεί βιολογικά, πνευματικά όμως ;

Θα μπορούσαμε να πούμε, λοιπόν, συνέχισε, ότι είναι η ημέρα της μητέρας. Και κάθε μητέρα μπορεί να παραδειγματισθεί από ορισμένα χαρακτηριστικά της Αγίας Άννης.

1. Η υπομονή. Η ατεκνία για τους Εβραίους ήταν όνειδος. Οι άτεκνοι θεωρούντο στερημένοι της ευλογίας του Θεού. Αυτόν τον ονειδισμό τον έφερε η Αγία Άννα με υπομονή χωρίς γογγυσμό και χωρίς να δυσανασχετεί εναντίον του Θεού. Αλλά τί έκανε:

2. Προσευχή. Αυτό είναι το δεύτερο χαρακτηριστικό της Αγίας Άννης. Τα χρόνια περνούσαν, αλλά, εκείνη συνέχιζε να προσεύχεται ζητώντας από τον Θεό να σπάσει τα δεσμά της ατεκνίας της. Και ο Θεός απάντησε. Και πόσο "υπερεκπερισσού"!

3. Το παιδί που της χάρισε ο Θεός ή μάλλον, που τους χάρισε, για να περιλάβουμε και τον ευσεβή πατέρα τον Ιωακείμ, το ανέθρεψαν με ευλάβεια και με ευσέβεια. Έδωσαν στην μικρή Μαριάμ το παράδειγμα της δικής τους ζωής, ώστε και Εκείνη να ζεί ευαρεστώντας τον Θεό.

Αυτά τα τρία σημεία πρέπει να προσέξει κάθε μητέρα και οι γονείς γενικότερα.

Το πρώτο είναι η υπομονή. Η υπομονή είναι απαραίτητη γενικά στην ζωή μας. Ιδιαίτερα η ανατροφή και η αγωγή των παιδιών θέλει μεγάλη υπομονή.

Σήμερα μάλιστα που τα παιδιά αντιμετωπίζουν τόσες δυσκολίες,προβλήματα και προκλήσεις.

Αν σκεφθούμε τις πολυποίκιλες επιρροές από τηλεόραση και διαδύκτιο και γενικά από το κοινωνικό περιβάλλον.

Το δεύτερο είναι με τον λόγο και με το παραδειγμά τους να τα συνδέουν με τον Χριστό και την Εκκλησία, για να τους δίνουν δυνάμεις να αντιμετωπίζουν τους πολυποίκιλους πειρασμούς. Σήμερα εξοπλίζουμε πράγματι τα παιδιά μας με πολλά εφόδια. Χριστό τους δίνουμε;

Και το τρίτο: Να προσεύχονται για τα παιδιά τους, ώστε ο Θεός να συμπληρώνει ό,τι εκείνοι δεν μπορούν να κάνουν γι' αυτά. Και τότε ας μη απογοητεύονται.

Δεν θα χαθεί ο υιός τόσων δακρύων, είπε ο Άγιος Αμβρόσιος Μεδιολάνων στην Μόνικα, μητέρα του Αυγουστίνου, όταν εκείνη παραπονιόταν ότι παρά τις ένδακρεις προσευχές της, το παιδί της έμενε μακριά από την Ορθόδοξία και την Εκκλησία.

Είχε παρασυρθεί στην αίρεση των Μανιχαίων. Και πράγματι ο γυιός της έγινε και πιστός και ορθόδοξος και άγιος.