Την Κυριακή ΙΑ Λουκά (12η τ.μ.) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ταύρου.

Τον πλαισίωσαν οι εκλεκτοί εφημέριοι του Ναού Αρχιμ. Ραφαήλ Καρακεχαγιάς και Αρχιμ. Ειρηναίος Νάκος.

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος πήρε αφορμή από το Αποστολικό Ανάγνωσμα της ημέρας και μάλιστα από τον στίχο:

«Βλεπετε πώς ακριβώς περιπατείτε μη ως άσοφοι, αλλ´ ως σοφοί» (Εφεσίους ε' 15).

Ο κόσμος, είπε ο Μητροπολίτης Κορωνείας, χαρακτηρίζει σοφία την γνώση, την μόρφωση, την επιστήμη.

Και αυτά είναι, βεβαίως, άξια τιμής. Όμως η σοφία, που χαρίζει ο Χριστός είναι κάτι άλλο.

Είναι η "άνωθεν σοφία". Αυτήν την σοφία,που προέρχεται από τον Θεό είχε και ο Αγ. Σπυρίδων, που τιμάμε σήμερα την μνήμη του.

Ήταν απλός ποιμένας προβάτων, αλλά ο Θεός τον προίκισε με την άνωθεν σοφία και τον κατέστησε Ποιμένα ανθρώπων.

Ας δούμε τα χαρακτηριστικά τής σοφίας, που χαρίζει ο Θεός:

1. Η γνώση του εαυτού μας. Η αναγνώριση των ορίων μας. Η αυτογνωσία και μετριοφροσύνη. "Εγω ειμί παιδάριον μικρόν" (Γ Βασιλ. γ, 7).

Λέγει προς τον Θεό ο Σοφός της Π. Διαθήκης. Και με πλήρη συναίσθηση της ανεπάρκειάς του ζητά από τον Θεό την σοφία.

Όσοι νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα "φάσκοντες είναι σοφοί, εμωράνθησαν" (Ρωμ. α, 22). Ο πραγματικά σοφός γνωρίζει ότι κανένας δεν είναι τόσο σοφός,που δεν χρειάζεται να γίνει.

2. Χαρακτηριστικό του ανθρώπου, που έχει την "άνωθεν σοφία" είναι ότι βλέπει την ζωή του σαν μια διακονία.

Γνωρίζει ότι μόνο όποιος είναι σωστός ως συνάνθρωπος, μπορεί να είναι σωστός άνθρωπος.

Ο πραγματικά σοφός βρίσκει την αλήθεια του εαυτού του στην υπηρεσία του συνανθρώπου του.

Στην σχέση με τον συνάνθρωπό του. Έχει κατά νουν το «ουκ ήλθον διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι» του Κυρίου.

Ενεργεί πάντα με συναίσθηση ευθύνης προς τους άλλους. Και όσο υψηλότερη θέση κατέχει, τόσο περισσότερο τον συνέχει αυτή η συναίσθηση ευθύνης.

3. Και το τρίτο χαρακτηριστικό του σοφού είναι ότι ξέρει να ξεχωρίζει το καλό από το κακό, το δίκαιο από το άδικο, το αληθινό από το ψεύτικο, το πρωτεύον απο το δευτερεύον, το χρήσιμο και απαραίτητο από το άχρηστο και περιττό.

Γιατί πολλές φορές αγχωνόμαστε κυνηγώντας άχρηστα και περιττά πράγματα.

Ενώ όποιος έχει την "άνωθεν σοφίαν" ξέρει να ξεχωρίζει σε κάθε περίπτωση "τι το θέλημα του Θεού το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον" (Ρωμ. ιβ, 12).

Έχει δηλ.σωστά κριτήρια στη ζωή του και στις ενέργειές του. Και δεν γνωρίζει ανεπίτρεπτους συμβιβασμούς και υποχωρήσεις.

Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της σοφίας: Γνώση του εαυτού μας. Σωστοί συνάνθρωποι. Σωστά κριτήρια και σταθμά στη ζωή μας.

Εν τέλει ο έχων την "άνωθεν σοφία" ατενίζει τον Σταυρό. Εκεί εμφανίστηκε η Σοφία ως έσχατη μωρία.

Αν μάθουμε να διαβάζουμε το θεόγραφο αυτό βιβλίο της αγάπης του Θεού, βρισκόμαστε στον δρόμο προς την αληθινή σοφία.