Κατά τον Πανηγυρικό Εσπερινό στον Ι. Ναό Αγ. Γεωργίου Καλλιθέας (Χαροκόπου) χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων, πλαισιωμένος από τον προϊστάμενο του Ναού Αρχιμ. Σεραφείμ Λεβέντη και τον συνεφημέριό του π. Αθανάσιο. Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος είπε:

Εορτάζουμε τον Αγ. Γεώργιο,τον Μεγαλομάρτυρα. Την λέξη αυτή,βέβαια , την έχουμε συνηθίσει και δεν συνειδητοποιούμε την βαρύτητα της σημασίας της. Μεγαλομάρτυς ή απλώς μάρτυς ! Τί σημαίνει;

Το βλέπουμε στην στάση του Αγ. Γεωργίου. Όταν κλήθηκε να αρνηθεί την πίστη του στο Χριστό,απάντησε ρητά και κατηγορικά,με δύο λέξεις: " Χριστιανός ειμί " ! Αυτή η ομολογία του στοίχισε όχι απλώς την σπουδαία εξέλιξή του στο στράτευμα,όχι απλώς,την νεότητά του,αλλά την ίδια την ζωή του.

Πώς το κατόρθωσε αυτό ; Πίστευε ότι η ζωή χωρίς Χριστό είναι θάνατος,ενώ ο θάνατος με τον Χριστό είναι ζωή.

Η πίστη,λοιπόν,ήταν η κινητήριος δύναμη των μαρτύρων, αλλά και κάθε Χριστιανού στην ζωή του.

Γεννάται μία ένσταση: Μπορεί να πιστεύουμε ακόμη σήμερα,σε μια εποχή με τόσο μεγάλη, καταπληκτική θα έλεγα, πρόοδο;

Μήπως η πίστη ήταν για παλαιότερες εποχές,που οι άνθρωποι ήσαν πιό απλοϊκοί; Σήμερα με την αλματώδη εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας μπορούμε ακόμη να πιστεύουμε ;

Η σχέση μεταξύ πίστεως και επιστήμης πέρασε από πολλά στάδια συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων. Εσχάτως το θέμα ανακινήθηκε. Ορισμένοι νομίζουν ότι υπάρχει αντίθεση και ασυμβίβαστο μεταξύ των δύο. Αυτό είναι λάθος. Η επιστήμη ερευνά με τις μεθόδους της τα αισθητά. Η πίστη ομιλεί για τα πέρα των αισθητών.

Η επιστήμη χρησιμοποεί την παρατήρηση ,το πείραμα και τον μαθηματικό λογισμό. Το θέμα επί παραδείγματι " Θεός " δεν εμπίπτει στο πεδίο ερεύνης της. Η επιστήμη δεν μπορεί να αποφαίνεται για θέματα πίστεως,ούτε η πίστη να ζητά ερείσματα στην επιστήμη.

Διότι " η πίστις υπέρ τας λογικάς δυνάμεις την ψυχήν εις συγκατάθεσιν έλκει " ( Μέγας
Βασίλειος ). Γι ' αυτό και η επιστήμη αναγκάζει σε αποδοχή. Η πίστη απευθύνεται στην ελευθερία του ανθρώπου. " Ού βιάζεται η κλήσις " ( Ι. Χρυσόστομος ). Και ζητάει αποδοχή όχι απλώς διανοητική,αλλά βιωματική.

Ένας επιστήμων μπορεί να είναι πιστός ή άπιστος. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι η επιστημονική του έρευνα τον οδήγησε στην απιστία και την αθεΐα. Αφού κανείς και με καμιά επιστημονική μέθοδο δεν μπορεί να αποδείξει ότι δεν υπάρχει Θεός !

Αντίθετα τα θαυμάσια της Δημιουργίας,του μακρόκοσμου και του μικρόκοσμου, αφήνουν ενεούς τους επιστήμονες και τους οδηγούς πολλές φορές στην πίστη,γιατί δεν μπορούν να πιστέψουν στην τυχαιότητα.

Ισχύει το παλαιό αξίωμα: "πας οίκος κατασκευάζεται υπό τινος,ο δε τα πάντα κατασκευάσας Θεός " ( Έβρ. γ, 4). Έπειτα οι επιστημονικές θεωρίες έρχονται και παρέρχονται.

Ο λόγος του Θεού μένει εις τον αιώνα !

Άλλωστε ποιά επιστήμη μπορεί να απαντήσει στά υπαρξιακά ερωτήματα του ανθρώπου:

Ποιό είναι το νόημα της ζωής ; Γιατί ζούμε ; Τι υπάρχει μετά θάνατον ; Πώς θα απαλλαγούμε από τον φόβο του θανάτου ή από τα αισθήματα ενοχής ; Πως κατακτάται η ευτυχία, η πληρότητα σ' αυτήν την ζωή ;

Γι' αυτό ας μένουμε " εδραίοι και αμετακίνητοι " ( Α Κοριν. ιε 58 ) στην πίστη μας,όπως ο Μεγαλομάρτυς Γεώργιος. Οι αιώνες περνούν.

Το μήνυμα της Εκκλησίας παραμένει διαχρονικό. Συμπυκνώνεται σε δύο λέξεις! Ας τις επαναλαμβάνουμε με καύχηση και χαρά: ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !