Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 07/10 15:34

ekthesi oie anthropistiki boitheia

Ο οργανισμός υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων “Public Advocacy” κρίνει σκόπιμο να αντιδράσει στο μήνυμα που λάβαμε από την Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών ως απάντηση στο δημοσίευμα στην ιστοσελίδα «Ρομφαία» ,που στηρίχθηκε στο σχόλιό μας σχετικά με την ανεπαρκή, κατά την εκτίμησή μας, δραστηριότητα των φορέων που προωθούν το θέμα των παραβιάσεων των δικαιωμάτων των ορθόδοξων χριστιανών στην Τουρκία. 

Το πρόβλημα που θίχθηκε από τον οργανισμό μας «Public Advocacy», ο οποίος, όπως και η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών, συμμετέχει στην 45η τακτική σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, συνίσταται στο αν καταβάλλονται αρκετές προσπάθειες από τους φορείς που υποστηρίζουν το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης σε διεθνές επίπεδο, καθώς και από τους θρησκευτικούς ηγέτες του Φαναρίου, με σκοπό την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ορθόδοξων χριστιανών υπό τις διαμορφωθείσες συνθήκες.

Κατά την άποψή μας, οι οργανισμοί που διαχειρίζονται αυτό το πρόβλημα σε διεθνές επίπεδο, πρέπει να εφαρμόσουν όλα τα απαραίτητα μέτρα και να χρησιμοποιήσουν όλες τις προβλεπόμενες διεθνείς διαδικασίες για την προστασία των ορθόδοξων χριστιανών στην Τουρκική Δημοκρατία.

Υπό αυτό το φως, όπως πιστεύουμε, το σχόλιό μας σχετικά με τη δραστηριότητα για την προστασία των ορθόδοξων χριστιανών της Τουρκίας στο πλαίσιο της 45ης συνόδου του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ κατέστησε σαφές, αιτιολογημένα και δικαιολογημένα, ότι ο δισταγμός των υπερασπιστών της Ορθοδοξίας και η παράλειψη της χρησιμοποίησης εκ μέρους τους όλων των δυνατών και επιτρεπόμενων τρόπων προστασίας, συνηγορούν υπέρ της αδυναμίας της νομικής εργασίας υπεράσπισης και ενδεχομένως και υπέρ του φόβου να προχωρήσουν σε εφικτές ενέργειες προκειμένου να προστατευτεί ο Ιερός Ναός της Αγίας Σοφίας και μάλιστα αυτό ισχύει τόσο για τους θρησκευτικούς ηγέτες του Οικουμενικού Πατριαρχείου όσο και για τους φορείς οι οποίοι τους υπερασπίζονται.   

Ακριβώς για αυτό τον λόγο το σχόλιό μας επέστησε την προσοχή στο δημοσίευμα αναρτημένο στην επίσημη ιστοσελίδα της τακτικής συνόδου του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, σύμφωνα με το οποίο ένας από τους φορείς που υπερασπίζονται τα συμφέροντα των χριστιανών του Οικουμενικού Πατριαρχείου δεν κατέθεσε τη δήλωση περί της Αγίας Σοφίας (ή δεν εξασφάλισε την υιοθέτησή της) προκειμένου να περιληφθεί αυτό θέμα στην ατζέντα της αξιολόγησης του τουρκικού κράτους στο πλαίσιο της έκθεσης UPR  (Οικουμενική Περιοδική Αξιολόγηση) του ΟΗΕ – γεγονός που αποτελεί προφανή παράλειψη στη νομική εργασία σ’ αυτή την κατεύθυνση. 

Πρέπει να σημειωθεί ότι το τουρκικό κράτος υποβλήθηκε στη διαδικασία της Οικουμενικής Περιοδικής Αξιολόγησης του ΟΗΕ στο πλαίσιο της τακτικής συνόδου του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ μόνο στις 29 Σεπτεμβρίου του 2020 (λεπτομέρειες στην επίσημη καταγραφή της εκδήλωσης)

Γι’ αυτό, κατά την εκτίμησή μας, με σκοπό την εξασφάλιση της αποτελεσματικής νομικής υπεράσπισης, ήταν απαραίτητο να εξασφαλιστεί μια προφορική παρέμβαση υπέρ της Αγίας Σοφίας στο πλαίσιο της εν λόγω εκδήλωσης, τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα της συνεδρίασης.

Ο κανονισμός των εργασιών της συνόδου του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ επιβάλλει μια αυστηρή συμμόρφωση του περιεχομένου των ομιλιών με την ατζέντα, οπότε οι παρεμβάσεις που δεν ανταποκρίνονται στην ημερήσια διάταξη, κατά κανόνα, αστοχούν.   

Δυστυχώς, όπως προκύπτει από τα δεδομένα του κέντρου τεκμηρίωσης του ΟΗΕ (UNDC), καθώς και του συστήματος Extranet, η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών κυκλοφόρησε μόνο 2 γραπτές δηλώσεις σχετικά με την Αγία Σοφία και ουδεμία εξ αυτών  είναι συνδεδεμένη με τη διαδικασία της Οικουμενικής Περιοδικής Αξιολόγησης του ΟΗΕ, η οποία έλαβε χώρα στις 29 Σεπτεμβρίου στη Γενεύη. 

Επίσης, δυστυχώς, δεν υπήρχαν εκπρόσωποι της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών ανάμεσα στους ομιλητές στο πλαίσιο της αξιολόγησης της Τουρκίας (UPR) την προαναφερθείσα ημερομηνία και την ώρα, αν και άλλοι μη κυβερνητικοί οργανισμοί μπορούσαν να κάνουν παρεμβάσεις στο πλαίσιο της εν λόγω συνεδρίασης (βλ. την κατάσταση των ομιλητών στη δεξιά στήλη "Chapters" της διαδικτυακής τηλεόρασης του ΟΗΕ στην εξής παραπομπή.)

Ακολουθώντας την ανωτέρω διαδικασία ο οργανισμός μας, που υπερασπίζεται τα συμφέροντα των ορθόδοξων χριστιανών της Ουκρανίας, εξασφάλισε την παρέμβαση στο πλαίσιο της έκθεσης του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για το ουκρανικό κράτος και γι’ αυτό αναμέναμε παρόμοια παρέμβαση εκ μέρους των φορέων του Φαναρίου κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης της Τουρκίας σε επίπεδο του ΟΗΕ, ιδιαίτερα που το Φανάρι έχει μόνιμους αντιπροσώπους στη Γενεύη. 

Μ’ αυτόν τον τρόπο, δυστυχώς, το ζήτημα του Ιερού Ναού της Αγίας Σοφίας δεν θίχθηκε καθόλου κατά τη διάρκεια της εξέτασης της εκπλήρωσης από το τουρκικό κράτος των διεθνών του δεσμεύσεων στον τομέα της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο της Οικουμενικής Περιοδικής Αξιολόγησης του ΟΗΕ στις 29 Σεπτεμβρίου του 2020 σε μορφή προφορικών παρεμβάσεων, των οποίων τα κείμενα διανέμονται ανάμεσα στα μέλη των αντιπροσωπειών των κρατών-μελών του ΟΗΕ. Εν τω μεταξύ, ο χρόνος, που προορίζεται για τις παρεμβάσεις εκ μέρους ΜΚΟ, αξιοποιήθηκε από την Amnesty International και άλλους παρόμοιους οργανισμούς, που αναφέρθηκαν σε θέματα που δεν έχουν σχέση με τον θρησκευτικό προβληματισμό. 

Επίσης πρέπει να ληφθεί υπ’ όψη ότι εμείς ως συνάδελφοι του προαναφερθέντος οργανισμού που προστατευόμαστε τα συμφέροντα της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ορισμένων άλλων Τοπικών Εκκλησιών στρέφουμε την προσοχή στην ανεπάρκεια και την ελλιπή αιτιολόγηση των δηλώσεων της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών, που κατά βάση επαναλαμβάνουν τις θέσεις του αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου, σύμφωνα με τις οποίες η Αγία Σοφία πρέπει να προστατευτεί ως πολιτιστική κληρονομία στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της UNESCO.

Κατά την εκτίμησή μας, μια τέτοια αξιολόγηση δεν είναι πλήρης και δεν καλύπτει όλο το πλέγμα των προβλημάτων των ορθόδοξων χριστιανών της Τουρκίας και περιορίζει σημαντικά το νομικό πεδίο της υπεράσπισης. 

Υπό αυτό το φως θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι το νομικό καθεστώς των κοινοτήτων και άλλων δομών των ορθόδοξων χριστιανών στην Τουρκία έχει σημαντικά και συστηματικά προβλήματα νομικού χαρακτήρα, η διευθέτηση των οποίων χρειάζεται μια βαθιά και μεθοδική εργασία σε διάφορα επίπεδα του συστήματος διεθνούς δικαίου, χωρίς να περιοριστεί η νομική δράση μόνο σε προφορικές ή γραπτές δηλώσεις στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ή σε έκδοση διακηρύξεων οι οποίες κατά κανόνα δεν οδηγούν σε συγκεκριμένα νομικά αποτελέσματα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο ως μέσο να προσελκυστεί προσοχή σε συγκεκριμένες νομικές ενέργειες που έχουν ήδη γίνει, όπως είναι ειδικότερα προσφυγές στην εθνική δικαιοσύνη της Τουρκίας, αιτήσεις στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθώς και ατομικές προσφυγές στους ειδικούς εισηγητές του ΟΗΕ και στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ εκ μέρους συγκεκριμένων πολιτών – ορθόδοξων χριστιανών της Τουρκίας ή της Ελλάδας, συλλόγων, ιδρυμάτων του Οικουμενικού Πατριαρχείου ή του ίδιου του Πατριάρχη. 

Πρώτ’ απ’ όλα, κατά την άποψή μας, έπρεπε να επικεντρωθεί η εργασία για την προστασία της Αγίας Σοφίας και των ορθόδοξων χριστιανών της Τουρκίας στην διεκπεραίωση όλων των σταδίων της νομικής υπεράσπισης σε εθνικό επίπεδο προσφεύγοντας στο δικαστικό σύστημα της Τουρκίας για να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα των χριστιανών τουλάχιστον στο βαθμό που κατοχυρώνεται στη συνθήκη της Λωζάνης.

Ωστόσο, δυστυχώς, ούτε οι αναφορές της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών ούτε οι αναφορές του ίδιου του Οικουμενικού Πατριαρχείου (οι οποίες δεν παρουσιάστηκαν καν στο πλαίσιο της 45ης συνόδου του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ) δεν περιλαμβάνουν επαρκή αιτιολόγηση του πλέγματος των δικαιωμάτων ορθόδοξων χριστιανών με βάση τη συνθήκη της Λωζάνης. Μπορεί μια τέτοια αιτιολόγηση να υπάρχει σε επίπεδο σύλληψης ή στα εσωτερικά αρχεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου ή των ΜΚΟ οι οποίοι το εκπροσωπούν και είναι βέβαιο ότι πρέπει να αναπτυχθεί αναλυτικά και να κατατεθεί εντός του φακέλου απευθυνόμενου στον ΟΗΕ, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στην τουρκική Δικαιοσύνη. 

Πρέπει να σημειωθεί ότι τα προβλήματα των ορθόδοξων χριστιανών στην Τουρκία συνίστανται στα ακόλουθα ζητήματα:

1.   Το άρθρο 90 του Συντάγματος της Τουρκικής Δημοκρατίας προβλέπει το προβάδισμα του διεθνούς δικαίου έναντι του εθνικού Συντάγματος και παράλληλα το τουρκικό κράτος αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων – γεγονός που παρέχει στους ορθόδοξους χριστιανούς ευρείες δυνατότητες νομικής εργασίας στο πλαίσιο του εθνικού δικαστικού συστήματος της Τουρκίας και στη συνέχεια, μετά τη διεκπεραίωση όλων των σταδίων της υπεράσπισης, και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ωστόσο κατά τη διάρκεια των τελευταίων 10 ετών δεν υπάρχουν οιεσδήποτε συστηματικές προσφυγές εκ μέρους ορθόδοξων χριστιανών στην τουρκική Δικαιοσύνη και στο ΕΔΔΑ σ’ όλο το φάσμα επίμαχων ζητημάτων που αφορούν στο νομικό καθεστώς των θρησκευτικών δομών του Φαναρίου, όπως η παρέμβαση των αρχών στην εκλογή του Πατριάρχη, ο προβληματισμός των δικαιωμάτων των ιδρυμάτων και συλλόγων και η ελευθερία λατρείας.

2.  Σύμφωνα με το άρθρο 37 της συνθήκης της Λωζάνης η Τουρκία αναγνωρίζει ότι καμία πράξη, νόμος ή άλλη ρύθμιση δε μπορούν να αντιτίθενται στο σύνολο των δικαιωμάτων ή των εγγυήσεων που κατοχυρώνονται από τη Συνθήκη ή να τα υπερισχύσουν.  Το άρθρο 38 της συνθήκης της Λωζάνης προβλέπει ειδικότερα ότι οι μη μουσουλμανικές θρησκευτικές κοινότητες απολαμβάνουν την πληρότητα των δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της τέλεσης της λατρείας, ενώ το άρθρο 39 της Συνθήκης της Λωζάνης ορίζει ότι οι μη μουσουλμανικές μειονότητες απολαμβάνουν τα ίδια αστικά και πολιτικά δικαιώματα όπως και οι μουσουλμανικές κοινότητες. Μ’ αυτόν τον τρόπο το δεδηλωμένο εύρος των νομικών ρυθμίσεων επιτρέπει στους ορθόδοξους χριστιανούς να διεκπεραιώνουν συστηματική εργασία με σκοπό την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους στο πλαίσιο των καθιερωμένων διαδικασιών του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και σε επίπεδο του ειδικού εισηγητή του ΟΗΕ για την ελευθερία θρησκευμάτων και πεποιθήσεων, όπως και άλλων αρμόδιων εισηγητών – πρωτίστως μέσω της υποβολής ατομικών προσφυγών. 

Επίσης η Συνθήκη της Λωζάνης δημιουργεί την προϋπόθεση να εκληφθεί η απόφαση για τη μετατροπή του Ιερού Ναού Αγίας Σοφίας σε τέμενος ως ενέργεια των αρχών που παραβιάζει τα δικαιώματα της μη μουσουλμανικής μειονότητας. Και όμως, τέτοια αξιολόγηση δεν παρουσιάστηκε ούτε εκ μέρους του εν λόγω οργανισμού ούτε εκ μέρους του Οικουμενικού Πατριαρχείου ούτε εκ μέρους άλλων προσώπων. Επίσης ούτε η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών ούτε άλλοι επίσημοι φορείς του Φαναρίου δεν έκαναν λόγο για την υποβολή τέτοιων προσφυγών στις γραπτές τους δηλώσεις στο πλαίσιο της 45ης συνόδου του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ούτε σε άλλα έγγραφα.

Για τους προαναφερθέντες λόγους υποστηρίζουμε ότι οι δημόσιες δηλώσεις, διακηρύξεις και άλλα κείμενα τα οποία κυκλοφορεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο με σκοπό την προστασία των χριστιανικών κοινοτήτων της Τουρκίας ή διάφοροι φορείς συνδεδεμένοι με αυτό, έχουν κυρίως διακηρυκτική διάσταση και στερούνται συγκεκριμένου νομικού χαρακτήρα δικαστικής αίτησης ή προσφυγής στο πλαίσιο κάποιας διαδικασίας που υποχρεωτικά τις εξετάζει.

3.  Παραδείγματος χάρη το άρθρο 42 της Συνθήκης της Λωζάνης προβλέπει την εργασία Επιτροπής αποτελούμενης από εκπροσώπους της Τουρκικής Κυβέρνησης και εκπροσώπους μειονοτήτων, η οποία πρέπει να εξετάζει τα ζητήματα που δημιουργούνται κατά την πορεία της τήρησης των όρων της εν λόγω Συνθήκης. Ωστόσο στις δηλώσεις της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών δεν βρίσκουμε πληροφορίες για το ποιες εργασίες διεκπεραιώνονται από αυτόν τον οργανισμό με σκοπό την προστασία των ορθόδοξων χριστιανών.

4. Επίσης υπάρχει διαδικασία προβλεπόμενη από το 42ο άρθρο της Συνθήκης της Λωζάνης, η οποία προβλέπει ότι, σε περίπτωση παραβίασης διατάξεων της Συνθήκης, το Συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών θα εκλέξει διαιτητές από Ευρωπαίους νομομαθείς. Ωστόσο ούτε σ’ αυτόν τον τομέα δεν παρατηρούνται ίχνη νομικής εργασίας. Είναι αυτονόητο ότι ελλείψει της Κοινωνίας των Εθνών θα έπρεπε η αντίστοιχη εργασία να απευθυνθεί στον οργανισμό-δικαιοδόχο ή τουλάχιστον να τεθεί θέμα αναγκαιότητας της αποκατάστασης της πρακτικής εφαρμογής αυτού του μηχανισμού προβλεπόμενου από τη Συνθήκη της Λωζάννης. 

5. Το άρθρο 43 της Συνθήκης της Λωζάννης προβλέπει όπως οι εκπρόσωποι των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων μην υποχρεωθούν σε εκπλήρωση κάποιων πράξεων που εκλαμβάνονται από τους ίδιους ως παραβίαση της πίστης τους. Στην πράξη όμως, όπως συνηγορούν πολυάριθμα συμβάντα, στην Τουρκία ποτέ δεν τηρούνταν οι εγγυήσεις της ισότητας των θρησκευτικών ελευθεριών σε όλο το φάσμα που προβλέπεται από τη Συνθήκη της Λωζάνης. 

6. Πρέπει να αναγνωριστεί ότι υπάρχει πρόβλημα που συνίσταται στο ότι οι αρχές σε παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάνης εξακολουθούν να ανακατεύονται στη διαδικασία της εκλογής του Πατριάρχη, ενώ παράλληλα στην εθνική νομοθεσία δεν περιλαμβάνονται προβλέψεις για ίδρυση χώρων τέλεσης λατρείας. Υφίσταται επίσης πρόβλημα νομικού καθεστώτος, συγκεκριμένα πρόκειται για έλλειψη της δυνατότητας ίδρυσης συλλόγων από τις μειονότητες, καθώς και της σύστασης καθιδρυμάτων, ο διορισμός των διευθυντικών στελεχών των ιδρυμάτων του Οικουμενικού Πατριαρχείου γίνεται μόνο κατόπιν συναινετικής διαδικασίας με τις αρχές και το Φανάρι δεν έχει τη δυνατότητα εκπαίδευσης του κλήρου του, καθώς η Θεολογική Σχολή της Χάλκης παραμένει κλειστή. 

7.  Ανισομερής χρηματοδότηση. Π. χ. η μουσουλμανική κοινότητα Σουνιτών χρηματοδοτείται απευθείας από τη Διεύθυνση Θρησκευτικών Σχέσεων της Τουρκίας, ενώ οι μη μουσουλμανικές κοινότητες δεν απολαμβάνουν αυτή τη χρηματοδότηση και αυτό θα μπορούσε να γίνει αντικείμενο εκδίκασης με βάση τη Συνθήκη της Λωζάνης και τη δικαιοδοσία του ΕΔΔΑ.

Μ’ αυτόν τον τρόπο, όπως αναπτύχθηκε αναλυτικά επάνω, στην Τουρκία υπάρχει πληθώρα προβλημάτων νομικού περιεχομένου, τα οποία πρέπει να γνωστοποιούνται τακτικά στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Human Rights Council), καθώς και στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (Human Rights Commettee) στο πλαίσιο τακτικών τους συνόδων και σε μορφή προφορικών παρεμβάσεων και γραπτών εκθέσεων.

Και όμως δεν είδαμε όλο το προαναφερθέν σύνολο των ενεργειών ούτε την πρέπουσα αιτιολόγηση των προαναφερθέντων νομικών προβλημάτων στα κείμενα που κυκλοφόρησαν κατά τη διάρκεια της 45ης τακτικής συνόδου του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο δημοσιοποιήσαμε σχόλιο περί ανεπαρκούς, κατά την εκτίμησή μας, δράσης των φορέων που ασχολούνται με θέματα της προστασίας των ορθόδοξων χριστιανών στην Τουρκία.

Αυτή η κριτική φαίνεται αρκετά εποικοδομητική λαμβάνοντας υπ’ όψη την ελευθερία του λόγου και τη διαφάνεια των ενεργειών των παραγόντων της κοινωνίας των πολιτών σε επίπεδο των διεθνών διαδικασιών του ΟΗΕ.

Θα θέλαμε να αναφέρουμε σχετικώς την έρευνα που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα των «Αρχόντων Οικουμενικού Πατριαρχείου», συγκεκριμένα το βιβλίο "Religious minority in Turkey" του Orhan Kemal Ctngiz, ο οποίος αναδεικνύει το πρόβλημα αναποφασιστικότητας και ανέφικτης νομικής υπεράσπισης εκ μέρους των ορθόδοξων χριστιανών της Τουρκίας των δικαιωμάτων τους: «Πρόκειται για βαθιά ριζωμένο και παραλυτικό φόβο [προσφυγής στη Δικαιοσύνη εκ μέρους των κοινοτήτων των πιστών – σημ. συντάκτη].

Ο φόβος αυτός … οφείλεται στην πεποίθηση ότι οι αρχές ποτέ δεν πρόκειται να παραχωρήσουν δικαιώματα οικειοθελώς, ενώ μάλλον θα εκμεταλλευτούν κάθε ευκαιρία για απροσδόκητη αφαίρεση των ήδη υπαρχόντων δικαιωμάτων…

Οι μειονότητες αγωνίζονται πλέον για την κατοχύρωση των εναπομεινάντων δικαιωμάτων και δεν εργάζονται στρατηγικά για την μετρίαση των περιορισμών και την παραχώρηση νέων δικαιωμάτων…

Μ’ αυτόν τον τρόπο ύστερα από πολλά χρόνια της περίκλεισης των δικαιωμάτων των μειονοτήτων μέσα στους υποτιθέμενους τοίχους της Συνθήκης της Λωζάνης (σε ερμηνεία της Τουρκίας) το κράτος ανέλαβε πρωτοβουλία επαναδιαπραγμάτευσης με τις θρησκευτικές κοινότητες – πράξη η οποία εξ ορισμού προϋπέθετε τον σεβασμό των τοίχων και εξουδετέρωσε κάθε προσπάθεια ξεπεράσματός τους…».

Στη συνέχεια ο γράφων συνεχίζει: «Τα κτίρια του Πατριαρχείου δεν του ανήκουν. Δεν έχει δικαίωμα συγκέντρωσης πόρων ή καταβολής μισθών στο δικό του κληρικό ή διοικητικό προσωπικό. Δε μπορούν να οργανώσουν δικές τους επίσημες εκδηλώσεις, συνέδρια ή σεμινάρια». 

Τα προαναφερθέντα αποδεικνύουν την άκρως αδύναμη νομική θέση των φορέων του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην υπόθεση της υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους σε διεθνές επίπεδο καθώς επίσης, δυστυχώς, την ανεπαρκώς ενεργή στάση της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών στην ανάδειξη και την προβολή του συνόλου των επίμαχων προβλημάτων των ορθόδοξων χριστιανών της Τουρκίας σε επίπεδο της εκτίμησης της συμμόρφωσης του τουρκικού κράτους με τις δεσμεύσεις του ενώπιον της διεθνούς διπλωματίας στο πλαίσιο της Οικουμενικής Περιοδικής Αξιολόγησης του ΟΗΕ στις 29 Σεπτεμβρίου του 2020.

Επίσης, κατά την άποψή μας, η προσφυγή στις δομές του ΟΗΕ, στην οποία αναφέρθηκε ο αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος αποτελεί μια εκδήλωση προθέσεων, η οποία κατά κανόνα δεν συνεπάγεται καμία ουσιαστική αντίδραση εκ μέρους του ΟΗΕ, ιδιαίτερα αν οι ορθόδοξες κοινότητες της Τουρκίας δεν προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη σε εθνικό επίπεδο, καθώς και στο ΕΔΔΑ και αν δεν καταθέτονται ατομικές προσφυγές στο πλαίσιο της διαδικασίας του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και σε επίπεδο των ειδικών εισηγητών του ΟΗΕ. 

Καλούμε τους συναδέλφους μας από την Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών να εκλάβουν τα προαναφερθέντα ως παρατηρήσεις που πηγάζουν από αδελφική αγάπη, επειδή εμείς ως ορθόδοξοι χριστιανοί αισθανόμαστε πόνο και βαθιά ανησυχία λόγω των εξελίξεων στην Τουρκία και μάλιστα όχι μόνο λόγω της συμπεριφοράς απέναντι στο μεγαλύτερο κειμήλιο της Ορθοδοξίας, τον Ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας, αλλά και σχετικά με τη γενική κατάσταση των ορθόδοξων Χριστιανών στη χώρα αυτή και δε μπορούμε να ανεχθούμε κάθε αποσιώπηση του βάθους των προβλημάτων των ορθοδόξων στη χώρα αυτή ούτε και ανεπαρκώς δυνατή φωνή για την υπεράσπισή τους. 

Εκ μέρους μας θα θάλαμε να συστήσουμε τόσο στην Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών όσο και στον Οικουμενικό Πατριάρχη, καθώς επίσης και σε όλους τους ορθόδοξους χριστιανούς της Τουρκίας και της Ελλάδας και στις κοινότητες στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες, τα εξής: 

 - να υπερασπίζεστε τολμηρά και αποφασιστικά τα δικαιώματά σας σε διεθνές επίπεδο, χωρίς να περιοριστείτε σε διακηρύξεις και άλλες παρόμοιες δηλώσεις, αλλά να προσφεύγετε πιο ενεργώς στο δικαστικό σύστημα, στις δομές του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, στον θεσμό των ειδικών εισηγητών του ΟΗΕ, ιδιαίτερα στον ειδικό εισηγητή του ΟΗΕ για την ελευθερία θρησκείας και πεποιθήσεων.

- να προχωρείτε σε ενέργειες σε διεθνές επίπεδο κατά κανόνα μετά την εξάντληση των ένδικων μέσων στην Τουρκία και στο ΕΔΔΑ.

- να υποβάλλετε όχι μόνο γραπτές προσφυγές εκ μέρους ΜΚΟ στο πλαίσιο των τακτικών συνόδων του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, αλλά και ατομικές προσφυγές εκ μέρους συγκεκριμένων πιστών, κοινοτήτων, ιδρυμάτων και ομοσπονδιών του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο πλαίσιο των προβλεπόμενων διαδικασιών του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και στους αρμόδιους εισηγητές. Μόνο υπό την προϋπόθεση συρροής προσφυγών και αιτημάτων είναι δυνατό να επιτευχθεί μια εφικτή αντίδραση των διεθνών φορέων υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπό τις σημερινές συνθήκες. 

- να συμμετέχετε στις διαδικασίες της Οικουμενικής Περιοδικής Αξιολόγησης του ΟΗΕ, ιδιαίτερα κατά την εκτίμηση της συμμόρφωσης της νομικής πρακτικής του υπό εξέταση κράτους – εν προκειμένω της Τουρκίας – με το διεθνές δίκαιο και στα αιτήματά σας να μην αναφέρεστε μόνο στην αιτιολόγηση της ένταξης του Ιερού Ναού της Αγίας Σοφίας στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομία, αλλά και να θίγετε το πλέγμα συγκεκριμένων παραβάσεων των δικαιωμάτων των πιστών εκ μέρους του τουρκικού κράτους, αιτιολογώντας τις με σχετικές διατάξεις της Συνθήκης της Λωζάνης και τις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και Θεμελιωδών Ελευθεριών. 

- να μην δίνετε προτεραιότητα και να μην θεωρείτε ως επαρκή για την υπεράσπιση των συμφερόντων της Ορθοδοξίας τη διεξαγωγή προσωπικών συναντήσεων, ακόμα και με τους υψηλά ισταμένους αξιωματούχους των ΗΠΑ και άλλων χωρών, οι οποίες μπορεί και να φέρνουν κάποιο αποτέλεσμα, αλλά αδυνατούν να υποκαταστήσουν τις νομικές διαδικασίες της υπεράσπισης.

Δραττόμενοι της ευκαιρίας προτείνουμε στην Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινοπολιτών στη συνέχεια να συνυποβάλλουμε κοινά αιτήματα στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ – κάτι που θα συμβάλει στην αύξηση της ροής της ενημέρωσης των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και θα μας επιτρέψει να αλληλοστηριχτούμε ανταλλάσσοντας και αξιοποιώντας από κοινού τις εμπειρίες μας. 

Θεωρούμε σκόπιμο να προτείνουμε στην Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών και στον Οικουμενικό Πατριάρχη να διεξαγάγουμε – αρχίζοντας από την επόμενη, την 46η σύνοδο του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ – σειρά κοινών εκδηλώσεων στη Γενεύη με θέμα τα προβλήματα των ορθόδοξων χριστιανών στην Τουρκία, την Ουκρανία, το Μαυροβούνιο και τη Βόρεια Μακεδονία ούτως ώστε η ορθόδοξη ατζέντα να εκπροσωπηθεί πλήρως και καθώς πρέπει στον ΟΗΕ. Προτείνουμε στην προσοχή σας ένα παράδειγμα τέτοιας εκδήλωσης, την οποία διεξαγάγαμε στο πλαίσιο της 43ης συνόδου του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. 

Προσβλέπουμε η αγάπη προς τον Θεό και την Εκκλησία Αυτού να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε κάθε παρεξήγηση και να μας δώσει νέες δυνατότητες για την αποτελεσματική υπεράσπιση της Ορθοδοξίας σε επίπεδο των διεθνών θεσμών. 

Με εκτίμηση,

                                           Ολέγκ Ντενίσοφ,                                              

Επικεφαλής του ΜΚΟ “Public Advocacy”

5η Οκτωβρίου 2020

Για περισσότερες λεπτομέρειες βλ.:

- γραπτές δηλώσεις της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών στο πλαίσιο της 45ης συνόδου του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ № 1 και № 2

- επιστολή σταλμένη από την Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών προς την ιστοσελίδα «Ρομφαία» και τον ΜΚΟ "Public Advocacy".

Εμφανίσεις: 300777
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: