Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 31/05 21:00

souliotes 2

Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος στην Romfea.gr


Με μια λιτή τελετή, αφού ματαιώθηκε ο εορτασμός του ολοκαυτώματος του Σουλίου, τιμήθηκε την Κυριακή 31 Μαΐου ο αγώνας των Σουλιωτών και η ανατίναξη του Κουγκίου από τον Καλόγηρο Σαμουήλ.

Στο μνημείο, κοντά στο Βουλευτήριο των Σουλιωτών και στα πηγάδια, τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση και κατατέθηκαν στεφάνια από το βουλευτή της Ν. Δ. Βασίλη Γιόγιακα, τον περιφερειάρχη Αλέκο Καχριμάνη, το δήμαρχο Σουλίου Γιάννη Καραγιάννη και τον πρόεδρο της κοινότητας Σουλίου .

Παρέστησαν ακόμη ο αντιπεριφερειάρχης Θεσπρωτίας Θωμάς Πιτούλης, ο δήμαρχος Πάργας Νίκος Ζαχαριας, ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Σουλίου Κωστας Παππάς, η θεματική αντιπεριφερειάρχης Σταυρούλα Μπραΐμη, περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι.

Κάθε χρόνο την τελευταία Κυριακή του Μαΐου προγραμματιζόταν και πραγματοποιούνταν επίσημος εορτασμός με αρχιερατική θεία λειτουργία, ομιλία, χαιρετισμούς, αναπαράσταση της ανατίναξης του Κουγκίου, παραδοσιακοούς χορούς κ. ά.

Η πανδημία του κορωνοϊού άλλαξε τα δεδομένα και έτσι οι Σουλιώτες τιμήθηκαν απλά και απέριττα.

Ωστόσο, έστω και έτσι, ξαναζωντάνεψε ο κόσμος των γιγάντων Σουλιωτών, στα βράχια, που χιλιάδες χρόνια νωρίτερα τινάχτηκαν οι κάτοικοί τους με ορμή για να παραμείνουν λεύτεροι.

Και προκάλεσαν την αιωνιότητα να έρθει να ακουμπήσει πάνω τους.

Η ΠΡΟΤΟΜΗ ΤΟΥ ΤΖΗΜΑ ΖΕΡΒΑ

Και η προτομή του Σουλιώτη ήρωα Τζήμα Ζέρβα τοποθετήθηκε στον ιστορικό χώρο του Σουλίου και ειδικότερα έξω από το Βουλευτήριο, το Σάββατο 30 Μαΐου.

Όπως και για τις άλλες προτομές, η πρωτοβουλία για την τοποθέτησή της ανήκει στον Σύλλογο οι "Φίλοι του Σουλίου", που συμπλήρωσε 60 και πλέον χρόνια ζωής από την πρώτη φάση της ίδρυσής του,

Αν και είναι άγνωστος στους πολλούς ο Τζήμας Ζέρβας, υπήρξε ένας σπουδαίος Σουλιώτης.

Ο Αλή πασάς (1744-1822) αντιμετώπιζε τη σθεναρή άρνηση των αγωνιστών Σουλιωτών, ακόμη και στις πλέον δελεαστικές του προτάσεις. Ήθελε με κάθε τρόπο να τους καθυποτάξει.

Για το σκοπό του αυτό, επιχείρησε να εξαγοράσει ένα φλογερό Σουλιώτη, τον Τζήμα Ζέρβα. Του υποσχέθηκε οκτακόσια πουγκιά, πολύ μεγάλο ποσό, και αξιώματα.

Ο σθεναρός αγωνιστής της ελευθερίας, του απάντησε με επιστολή: "Σ' ευχαριστώ, Βεζύρη μου, δια την αγάπη οπού έχεις εις εμένα, αλλά τα οκτακόσια πουγκιά, παρακαλώ, μη μου τα στείλεις, επειδή δεν ηξεύρω να τα μετρήσω, και αν ήξευρα, πάλιν φεν ήμουν ευχαριστημένος να σοι δώσω ούτε μίαν πέτραν της πατρίδος μου δι' αντιπληρωμήν, και όχι πατρίδα, ως φαντάζεσαι.

Την τιμήν οπού μ' υπόσχεσαι, μ' είναι άχρηστος, πλούτος και τιμή εις εμέ είναι τα άρματά μου, με τα οποία φυλάττω και τιμώ την πατρίδα μου, αθανατίζω και τ' όνομά μου".

Ο ΚΑΛΟΓΗΡΟΣ ΣΑΜΟΥΗΛ

Ο Καλόγηρος Σαμουήλ, που ανατίναξε το Κούγκι, μ' ένα δαυλό και λίγη μπαρούτι, φωνάζοντας: «Το αίμα των μαρτύρων γεννά την ελευθερία», είναι ο τελευταίος θεματοφύλακας του Σουλιώτικου κάστρου.

Παρότι έχουν γίνει ανασκαφές στο Κούγκι του Σουλίου, με σκοπό την ανεύρεση και την ανακομιδή των οστών του Καλογήρου Σαμουήλ και των συντρόφων του, που έγραψαν μία χρυσή σελίδα ηρωισμού στην ιστορία του Γένους, δεν απέδωσαν καρπούς.

Και αυτό θεωρείται φυσιολογικό από τους αρχαιολόγους, αφού η φωτιά μετέτρεψε τα οστά σε στάχτη και σκόνη.

Είναι ενδεικτικό ότι στις ανασκαφές, τις οποίες χρηματοδότησε ιδιώτης, ο αείμνηστος Σωτήριος Παπαθανασίου και που έγιναν από 13 έως 31 Ιουλίου του 1962, βρέθηκε λιωμένο ακόμη και το βαρίδι, με το οποίο ζυγιζόταν η πυρίτιδα.

Στις ανασκαφές, όμως, εκείνες επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη του ναού της Αγίας Παρασκευής και το ολοκαύτωμα του γενναίου Καλόγηρου, που αμφισβητείται από μερικούς νεότερους ιστορικούς...

Ειδικότερα ανακαλύφθηκαν (τώρα φυλάσσονται στις αποθήκες του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηγουμενίτσας), μεταξύ άλλων, διαλυμένα και κατεστραμμένα: Χάλκινος δίσκος (απλάδα), με τον οποίο μοιράζονταν το αντίδωρο στους εκκλησιαζόμενους.

Η κλειδωνιά του ναού μαζί με το κλειδί. Κλειδιά προερχόμενα από Σουλιώτικα σπίτια, τα οποία αφέθηκαν εκεί από τους Σουλιώτες, μετά το κάψιμο των σπιτιών τους. Δισκοπότηρο. Μικρό χάλκινο ποτήρι. Σιδερένια τσιμπίδα, για τα κάρβουνα του θυμιατού. Πυρόβολοι ατσάλινοι, με τους οποίους άναβαν φωτιά.

Τενεκεδένιο χωνί με το οποίο έριχναν το λάδι από μεγάλο δοχείο σε μικρότερο. Χάλκινο λαδοκάνδηλο. Πολλά κομμάτια (λιώματα) χάλκινων αγγείων. Βλήματα ( βόλια ) παλιών πυροβόλων διαφόρων διαμετρημάτων.

Ενδιαφέρουσα είναι η μαρτυρία του συνταξιούχου οδοντίατρου και πρώην πρόεδρου της Κοινότητας Σουλίου Χρήστου Παππά , που συνέβαλε στην ιστορική ανάδειξη του τόπου, ο οποίος τότε ήταν μαθητής Γυμνασίου: «Το καλοκαίρι του 1962 η αρχαιολογική Υπηρεσία διενεργούσε ανασκαφές στο Κούγκι.

Ο αείμνηστος αρχαιολάτρης, συγγραφέας και λαογράφος Σπύρος Μουσελίμης, ως Επιμελητής των αρχαιοτήτων, ήταν επικεφαλής των ανασκαφών αυτών.

Τότε, κατά τις σχολικές διακοπές του καλοκαιριού, ως μαθητής του Γυμνασίου της Παραμυθιάς, εργάστηκα κι εγώ στις ανασκαφές αυτές. Τα βράδια, για να μην πηγαίνω στο χωριό μου, τον Αυλότοπο, μαζί με άλλα δυο παιδιά κοιμόμουνα στην αυλή του Δημοτικού Σχολείου.

Θυμάμαι ότι στα ερείπια της Αγίας Παρασκευής βρήκαν σιδερένια στρογγυλά βόλια και απανθρακωμένα αντικείμενα, τα οποία μετέφεραν σε χώρο εντός του Δημοτικού Σχολείου».

Μπορεί να μη σώθηκαν τα οστά του Καλόγηρου Σαμουήλ και να ερίζουν διάφορες περιοχές για την καταγωγή του, ωστόσο μένει στους αιώνες η σκηνή, όπου ο γέρων ιερομόναχος άρπαξε το λάβαρο, το έσφιγξε στο στήθος του και παίρνοντας αναμμένη θρυαλλίδα ψιθύρισε μπροστά στην πυριταποθήκη: «Ο ελεύθερος πεθαίνει για την πίστη του και τις ιδέες του».

Το σώμα του τινάχθηκε στον αέρα, προς τον ουρανό, που ποθούσε, και ο αγωνιστής των παραδόσεων του Γένους και της Ορθοδοξίας απέθανε κομματιασμένος σε σχισμένα τεμάχια. Φρικαλέο το γεγονός, αλλά η θυσία δικαιώθηκε.

Το μπαρούτι σώριασε το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής, που έγινε ο τάφος του Σαμουήλ, του οποίου η θυσία, και όλων των ηρώων, είναι μια σύγχρονη πνευματική δύναμη, με αδρή συμβολή στα αιτήματα και ζητήματα του καιρού μας....

«ΘΑΥΜΑ ΘΕΟΥ»

«Τα γενόμενα στο Σούλι είναι Θαύμα Θεού». Δεν το είπε Έλληνας, ώστε να περιέχει στοιχεία σωβινισμού η φράση, αλλά ο τότε Γενικός Διοικητής της Βενετίας στα Επτάνησα.

Ακριβοπληρωμένος ο αέρας της λευτεριάς, που φύσαγε εκεί πάνω, χιλιοπληρωμένα τα άγρια βράχια του Σουλίου.

Όμως έδωσαν στην ανθρωπότητα για αιώνιο θαυμασμό και έπαινο τους στηλίτες ασκητές της λευτεριάς, τους Σουλιώτες.

Μέσα στης ανήκουστης σκλαβιάς το χειροπιαστό σκοτάδι, έκαναν να καίει ζωηρή η φλόγα της λευτεριάς.

Από τα μακρινά βάθη ξεπροβάλλει η Σουλιώτικη μνήμη και η μελωδία της σμίγει με το σήμερα.

Στο Σούλι, δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί, ότι νιώθει κανείς σαν να είναι σε οίκο Κυρίου.

Γιατί οι χώροι οι πατριωτικοί και οι χώροι του Ορθόδοξου μεγαλείου είναι οίκοι Κυρίου.

Και μόνο σ΄ αυτούς τους τόπους συνειδητοποιούμε τον πραγματικό προσανατολισμό μας...

souliotes 1

souliotes 1

souliotes 1

Εμφανίσεις: 299244
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: