Την Κυριακή μετά τα Φώτα ο Σεβασμιώτατος Μητρπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον Ι. Ναό Ευαγγελιστρίας Καλλιθέας, πλαισιωμένος από τον προϊστάμενο Αρχιμ. Τιμόθεο Γεωργίου και τους συνεφημερίους του.

Με την φράση «μετανοείτε, ήγγικε γαρ η Βασιλεία των ουρανών» άρχισε ο Κύριος το κήρυγμά του,όπως ακούσαμε στην σημερινή ευαγγελική περικοπή, είπε ο Σεβασμιώτατος.

1. Αυτή, βέβαια, η Βασιλεία των ουρανών ή η Βασιλεία του Θεού δεν έχει σχέση με τις βασιλείες και τις εξουσίες του κόσμου. Προέρχεται από τον Θεό και η πραγματοποίησή είναι «χάρις», δώρο.

Αλλά απευθύνεται στην ελευθερία του ανθρώπου και η υπόθεσή της εξαρτάται από την απόφαση του ανθρώπου.

Η Βασιλεία του Θεού δηλ.είναι κάτι που έρχεται από τον Θεό και στέκεται μπροστά στις πύλες του κόσμου και θέλει να εισέλθει, για να επικρατήσει «δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω». (Ρωμ. ιδ,17).

Αλλά πρέπει να την αφήσουμε εμείς οι άνθρωποι. Γιατί μέσα στην καρδιά μας είναι η πύλη του κόσμου.

2. Απευθύνεται δηλ.στην ελευθερία μας. Και πώς θα της ανοίξουμε; Αλλάζοντας τις σκέψεις και τις διαθέσεις μας. Αυτό σημαίνει το «μετανοείτε « του Κυρίου.

Αλλάζοντας ό,τι κρατά τον Θεό μακριά μας. Το ψέμμα, την αλαζονεία,το κυνηγητό του χρήματος,της απολαύσεως, το γήϊνο φρόνημα.

Και γήϊνο φρόνημα σημαίνει να εξαρτάμε την ευτυχία μας από τον κόσμο και τα του κόσμου.

Μόνο όταν εξαρτάμε την ευτυχία μας από τον Θεό και τα του Θεού,μπορούμε να στραφούμε προς τον Θεό και να Του ανοίξουμε.

3. Ο Χριστός, λοιπόν, αξιώνει από εμάς μιάν απόφαση. Να διαλέξουμε ανάμεσα στον Θεό και τον «κόσμο».

Και με την λέξη «κόσμος» εννοούμε ό,τι αντιστρατεύεται στο θέλημα του Θεού και ό,τι στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι αντίθετό του.

Και αυτήν την απόφαση να την ανανεώνουμε και να την καλλιεργούμε συνεχώς.

Η μάλλον να καλλιεργούμε την ψυχή μας. Γιατί «έκαστος ημών εαυτού αρότης εστί γην έχων την ιδίαν ψυχήν,ην οφείλει νεούν αρότρω λογικώ».

4. Τέτοιες ψυχές μπορούν να παίρνουν μιά τέτοια απόφαση,για να είμαστε «εύθετοι», κατάλληλοι για την Βασιλεία του Θεού.

Όχι γι ´αυτήν που δεν αφήνουμε να πραγματοποιηθεί στην γη, αλλά γι ´αυτήν που θα πραγματοποιηθεί οπωσδήποτε μετά την Δεύτερη Έλευση του Κυρίου.

Όμως πρέπει από τώρα να αγωνιζόμαστε να ζούμε ως πολίτες της Βασιλείας εκείνης.

Γιατί «εάν σπουδάζωμεν και εν ακαρεί χρόνω επί τας πύλας αυτής ήξομεν, ου γαρ μήκει τόπων, αλλά γνώμη τρόπων τα διαστήματα ταύτα ώρισται» (Ι. Χρυσόστομος).

Δεν απέχομε δηλ. τοπικά αλλά τροπικά από την Βασιλεία του Θεού! Δεν είναι ένας τόπος, που θα πάμε κάποτε, αλλά ένας τρόπος που ζούμε από τώρα «εν τη Εκκλησία»!

Γιατί η Εκκλησία είναι το «ήδη» και το «ούπω» της Βασιλείας του Θεού, που υπάρχει ήδη, αλλά θα ολοκληρωθεί και θα λάμψει στό μέλλον, όταν έλθει ο Κύριος «εν τη δόξει αυτού»! (βλέπε και Μητροπολίτου Κορωνείας: « Με όραμα και τόλμη», σελ. 227 - 250).