Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 21/09 23:03

mnimosino moliboskepasto 11

Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος στην Romfea.gr


Μέσα σε φορτισμένη συγκινησιακά ατμόσφαιρα, καθώς είναι νωπή ακόμη η κοίμησή του, αλλά και γιατί λείπει σε πολλά άτομα η συνετή πνευματική του καθοδήγηση, τελέστηκε στον αύλειο χώρο της Μονής Μολυβδοσκεπάστου το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του αείμνηστου ηγουμένου Γέροντος Θεόδωρου Διαμάντη.

Εκατοντάδες πιστοί κατέκλυσαν τη Μονή, αναγνωρίζοντας με αυτό τον τρόπο το ακραιφνές βίωμά του για την Εκκλησία.

Εκλάμβανε την μοναστική του ζωή ως απορροή, εκπόρευση και εκπλήρωση του θελήματος του Θεού.

Ιερούργησε ο Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνος, ενώ συμπροσευχήθηκε ο Μητροπολίτης Κονίτσης Ανδρέας.

Να σημειωθεί ότι ταξίδεψε από την Κύπρο και παρέστη κληρικός, εκπρόσωπος του Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανασίου.

«ΕΙΧΕ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗ...»

Μιλώντας για τον αλησμόνητο π. Θεόδωρο, ο Μητροπολίτης κ. Ιουστίνος, αφού αναφέρθηκε στον πνευματικό του σύνδεσμο μαζί του από την ηλικία των 16 ετών, όταν τον πρωτογνώρισε, σημείωσε ότι δεν καλλιεργούσε την εύκολη παρρησία, που κατά τους πατέρες είναι ο θάνατος του κληρικού και του λαϊκού, αλλά καλλιεργούσε το σεβασμό. Ήξερε να τιμά και να διαφυλάττει την ιεροσύνη του. Παιδαγωγούσε αυστηρά και καλλιεργούσε την πνευματική στροφή».

Επίσης πρόσθεσε: «Ήταν άνθρωπος της άσκησης. Αυτό το κατάλαβα όταν φιλοξενούνταν, την περίοδο των φοιτητικών σπουδών μου, στο κονάκι μου στη Θεσσαλονίκη, πηγαίνοντας στο Άγιο Όρο ή επιστρέφοντας από αυτό. Τι θα φας, π. Θεόδωρε; Λίγες ελιές... Έβγαζε ελιές και τις μετρούσε. Ζύγιζε το φαγητό του και τον ύπνο του. Τον ρωτούσαμε για τον όσιο Παΐσιο, με τον οποίο διατηρούσε συχνή επαφή και έλεγε λίγα και ουσιαστικά πράγματα, αποφεύγοντας να φανεί ως έπαινος η γνωριμία του και η σχέση του με τον άγιο. Μιλούσε για τις διδαχές του και ποτέ για τα θαύματά του».

Σημείωσε ακόμη ότι «κάθε φορά, που τον επισκεπτόμουν στη Μονή Μολυβδοσκεπάστου, με κερνούσε λόγο πνευματικό, που με ξεδιψούσε. Είχε πολλή αγάπη. Εντόπιζα μέσα του δύο αδελφά ρεύματα: Του μοναχισμού και της ιεραποστολής. Τα δυο αυτά ρεύματα ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα με την προσωπικότητά του. Και εκδηλώνονταν τόσο με τον αυστηρό και αμετάκλητο μοναχικό του πρόγραμμα και με την σκληρή άσκηση, που έκανε ο ίδιος, όσο και με την ιεραποστολή της εξομολόγησης».

ΑΔΕΙΑΖΕ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΙΖΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ

Στο τέλος του μνημοσύνου προσφέρθηκε κέρασμα και τράπεζα σε όλους τους προσκυνητές.

Όπως πολλοί ομολογούν ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του μακαριστού ηγουμένου ήταν ότι άδειαζε και καθάριζε συνεχώς την ψυχή του και έμπαινε μέσα το φως του Χριστού, αφού δεν σκιαζόταν από κανένα σκοτάδι.

Ήταν τέτοιου ύψους η ταπείνωσή του, που πάντοτε έκρυβε και ποτέ δεν πρόβαλλε τα χαρίσματά του.

Η πατρότητά του εκφραζόταν με την καλώς εννοούμενη αυστηρότητά του, που στόχευε στην ωφέλεια και όχι στην τιμωρία, και με την αυταπάρνηση.

Η ποιμαντική του είχε ως βάσεις το βίωμα, την πράξη και την αναγέννηση. Έψαχνε το Θεό στο πρόσωπο του άλλου και χωρίς συναισθηματισμούς και εξάρσεις έδειχνε τον δρόμο της αλήθειας.

Η ζωή του π. Θεοδώρου είναι αφορμή για τη δική μας αυτοκριτική. Να μην περιοριζόμαστε και ικανοποιούμαστε σε μια τυπική θρησκευτικότητα, αδιαφορώντας για την αγάπη και την αδελφοσύνη.

mnimosino moliboskepasto 1

mnimosino moliboskepasto 1

mnimosino moliboskepasto 1

mnimosino moliboskepasto 1

mnimosino moliboskepasto 1

mnimosino moliboskepasto 1

mnimosino moliboskepasto 1

mnimosino moliboskepasto 1

mnimosino moliboskepasto 1

mnimosino moliboskepasto 1

mnimosino moliboskepasto 1

Εμφανίσεις: 300925
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: