Του Αγγέλου Πάκλαρα, Θεολόγου για την Romfea.gr

Μνήμη Αγίου, μίμησις Αγίου", μας προτρέπει η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, κάθε φορά που εορτάζουμε την ονομαστική μας εορτή.

23η Ιανουαρίου, τιμάται η ιερά μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών, Διονυσίου του εν τω Ολύμπω, ο οποίος εκοιμήθη ειρηνικά στην Ιερά Μονή της οποία ήταν ο ιδρυτής της, στα Πιέρια όρη, στις 23.1.1542.

Το όνομα αυτού του Αγίου, έλαβε κατά την μοναχική του κουρά, ο νεαρός τότε Ιωάννης, ο μετέπειτα μοναχός Διονύσιος Λαδόπουλος.

Μικρασιατικής καταγωγής, εγεννήθη εις το Καστέλιο Κισσάμου, Κρήτης, το έτος 1929, ενώ το 1939 μετέβη εις την πόλη της Θεσσαλονίκης.

Έλαβε το α' βαθμό της Ιερωσύνης, αυτόν του Διακόνου, το έτος 1955, ενώ το 1960, του Πρεσβυτέρου και Αρχιμανδρίτου, εις τον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Κατερίνης, την Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, υπό του Μητροπολίτου Κίτρους Βαρνάβα Τζωρτζάτου.

Απεφοίτησε αριστούχος, από την Θεολογική Σχολή της Χάλκης, το έτος 1965.

Εν συνεχεία υπηρέτησε για σύντομο χρονικό διάστημα, ως Κωδικογράφος εις το Οικουμενικό Πατριαρχείο και αργότερα διηκόνησε εις την Ι.Μητρόπολη Κίτρους, ως Ιεροκήρυξ και καθηγητής του Εκκλησιαστικού Λυκείου, Κατερίνης.

Το έτος 1974, κατόπιν αποφάσεως της Ιεράς Συνόδου, η αχανής Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, διχοτομήθηκε εις άλλες δύο, την Μητρόπολη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς και την Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως.

Τότε τη προτάσει του Κίτρους Βαρνάβα, ο οποίος υπήρξε Γέροντάς του, εκλέχθη, ψήφων κανονικών, από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, πρώτος Μητροπολίτης της αρτισυστάτου τότε Μητροπόλεως, Νεαπόλεως, ο Αρχιμανδρίτης Διονύσιος, τη 22α Μαίου, ενώ τη 26η Μαίου, ετελέσθη
η χειροτονία του εις Μητροπολίτη, εις τον Καθεδρικό Ι.Ναό, της Θείας Αναλήψεως, Κατερίνης.

Την χειροτονία ετέλεσε, λαμβάνων τοιοτοτρόπως και τον γ' βαθμό της Αρχιερωσύνης, ο πνευματικός του πατήρ, αειμνήστος Κίτρους και Κατερίνης Βαρνάβας και συλλειτουργούντων, των Μητροπολιτών, Θεσσαλονίκης Παντελεήμονος του Α', Ιερισσού και Αγίου Όρους Παύλου, Ελασσώνος Σεβαστιανού, Βεροίας Παύλου και Κολωνίας Γαβριήλ.

Άμα τη ενθρονίσει του, εις τον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Γεωργίου Νεαπόλεως, το έργο του πολυσχιδές, καρποφόρο και παραδειγματικό.

Αν και δεν υπήρχε ούτε Επισκοπείο δια την διαμονή του, νοικίαζε σε διαμέρισμα, ενώ τα γραφεία της Μητροπόλεως, στεγάζονταν εις το πνευματικό κέντρο του Ι.Ναού Αγίου Γεωργίου.

Κτίσθηκαν εκ βάθρων τριάντα περίπου Ι.Ναοί, αληθινά αριστουργήματα αρχιτεκτονικής τέχνης, τεραστίων διαστάσεων, δίνοντας σε κάποιους από αυτούς, διπλά ονόματα Αγίων, ούτως ώστε να τιμώνται περισσότεροι Άγιοι της Εκκλησίας μας.

Δημιούργησε παιδικούς σταθμούς, εκκλησιαστικές βιβλιοθήκες, κατασκηνώσεις, ενοριακά συσσίτια, τράπεζες αίματος, εκκλησιαστικό Γυμνάσιο, Λύκειο και οικοτροφείο, ίδρυμα νεότητος και ξενώνα της Μητροπόλεως.

Ανέδειξε τρείς τοπικούς Αγίους, τον Άγιο Αθανάσιο Κουλακιώτη, Άγιο Ακάκιο Ασβεστοχωρίου και Άγιο Γεώργιο, τον Νεαπολίτη, εκ Μικράς Ασίας.

Λίγα έτη μετά εγκαινιάσθηκε μετά πολλών κόπων και οικονομικών δυσχερειών το πρώτο απλό και απέριττο Επισκοπείο της Μητροπόλεως, σε ύψωμα, εις την περιοχή της Νεάπολης με θέα την πόλη της Θεσσαλονίκης και την θάλασσα του θερμαικού κόλπου.

Αργότερα πλησίον του Επισκοπείου, ανήγειρε τον μεγαλοπρεπέστατο Καθεδρικό Ναό, Τιμίου Προδρόμου, Νεαπόλεως.

Εχειροτόνησε εκ των τιμίων χειρών του άνω των 145 αξίων κληρικών, ενώ ίδρυσε τρείς Ιερές Μονές.

Διετέλεσε τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, το έτος 2003, μετά την εκδημία του τότε Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονος του Β'.
28.8.2004, είχε το σθένος και την αξιοπρέπεια να υποβάλλει την παραίτησή του, από τον θρόνο της Μητροπόλεως, με πόνο ψυχής, λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε ένος περίπου ετους πριν.

Έκτοτε εφησύχαζε ως πρώην Μητροπολίτης Νεαπόλεως, απολαμβάνων την αμέριστη και υποδειγματική φροντίδα του πνευματικού του υιού και διαδόχου του, Μητροπολίτου Νεαπόλεως Βαρνάβα.

Εκοιμήθη εν Κυρίω και μετέβη εις τας ουρανίου Μονάς, τη 8η Αυγούστου 2008 και ενταφιάσθη εις τον προαύλειο χώρο, του Ιερού Βήματος του Καθεδρικού Ναού, Τιμίου Προδρόμου.

Υπήρξε άνθρωπος της προσευχής, της υπομονής και της καρτερικότητος.

Νηφάλιος, πράος, φιλακόλουθος ευγενής, διακριτικός και φιλάνθρωπος, αγαπούσε την Εκκλησία και του Ιερείς του, προσπαθώντας εις τα τριάντα έτη Αρχιερατείας του, να μην πικράνει ή στεναχωρήσει ούτε κληρικό ή λαικό, βλέποντας εις το πρόσωπον του καθενός, το δημιούργημα του Θεού, το κατ' εικόνα και ομοίωσίν Του.

Ουδείς δύναται να λησμονήσει, σαν σήμερα, που εόρταζε λαμπρά τα ονομαστήριά του, με πολυαρχιερατικό συλλείτουργο, αδελφών του Αρχιερέων και κατόπιν της αβραμιαίας φιλοξενίας του, δεσποτικής τραπέζης.

Ατελεύτητος αυτού, η πανσέβαστος μνήμην του.