Του Πρεσβυτέρου Νικολάου Γονιδάκη
Εφημ. Ι. Ν. Προφήτου Ηλιού Νέων Παγασών Βόλου

Μία μεγάλη εορτή προστίθεται σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, στο πάντα εόρτιο πνεύμα της κάθε Κυριακής, αυτή της μνήμης των Αγίων Ενδόξων και Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων, Πέτρου και Παύλου.

Δύο Απόστολοι από τελείως διαφορετικές κουλτούρες, αλιέας ο Πέτρος, νομοδιδάσκαλος των Ιουδαίων ο Παύλος, πιστός ακόλουθος του Κυρίου μας ο ένας, διώκτης των Χριστιανών ο άλλος, μα έφτασαν σήμερα να συνεορτάζουν και να τους τιμά η Εκκλησία μας, κατατάσσοντάς τους σε εξέχουσα θέση.

Ξεκινώντας, πρέπει να σκεφτούμε πως και οι δύο μπορεί σήμερα να είναι Άγιοι της Πίστεώς μας, αλλά έφτασαν στο σημείο αυτό αγωνιζόμενοι και κάνοντας και οι δύο λάθη, λάθη μάλιστα ουσιαστικά.

Ο Πέτρος πρόδωσε και ο Παύλος συμμετείχε σε μαζικούς διωγμούς, όπως ακόμα και στον μαρτυρικό θάνατο του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου.

Παρατηρούμε, λοιπόν, βλέποντας τους δύο αυτούς μεγάλους Αποστόλους, πρώτα απ’ όλα το πόσο αληθή είναι τα επίθετα που προσδίδουμε στον Χριστό και πως δεν τα λέμε απλά για να τα πούμε, αλλά στην κυριολεξία περιγράφουν επακριβώς τι είναι ο Θεός μας.

Τον ονομάζουμε αγαθό και φιλάνθρωπο, δηλαδή απονήρευτο, χωρίς να διακατέχεται από αισθήματα που ανήκουν καθαρά και μόνο στον διάβολο.

Δεν έχει θυμό, φθόνο, ζήλια και έτσι δεν αποστρέφεται το δημιούργημά Του, τον άνθρωπο. Παρά τις πτώσεις των Αγίων Αποστόλων, τους συγχωρεί και τους καθοδηγεί πάλι στον δρόμο της αρετής.

Τον λέμε ελεήμων, καθώς κατανοεί τα ανθρώπινά τους πάθη, νιώθει την αδυναμία τους και με το αμέτρητό Του έλεος τους συγχωρεί, παρεμβαίνοντας ο Ίδιος στις ζωές τους, ώστε να έλθουν εις εαυτόν.

Τέλος, γίνεται ο Ίδιος γέφυρα ενωτική. Συγκλίνει τα διεστώτα, τους δύο αυτούς διαφορετικούς κόσμους.

Κάνει εντύπωση σε κάποιους η γνωστή σε όλους εικόνα των δύο Αποστόλων εναγκαλισμένων. Για να επέλθει αυτή η συμφιλίωση, έγινε αγώνας και από τους δύο.

Στην αρχή, οι σχέσεις τους δεν ήταν οι καλύτερες, όμως για την αγάπη και με την αγάπη του Χριστού, φτάσαμε σε αυτό το όμορφο αποτέλεσμα.

Αδελφοί μου, σήμερα είναι μια μεγάλη ημέρα γιορτής, αλλά και παραδειγματισμού όλων μας.

Τιμούμε αυτούς τους ανθρώπους, που παρά τις μαύρες σελίδες που είχαν στην ζωή τους, σήμερα το φως είναι το κυρίαρχο γνώρισμά τους. Πρέπει να κατανοήσουμε ορθά κάποια πράγματα.

Ο Χριστός μας δέχεται όλους, αρκεί να έχουμε απαλλαγεί από τον κακό μας εαυτό, αυτόν του φιλαυτισμού και του εγωκεντρισμού. Έτσι επιτεύχθηκε ο Πέτρος να αγκαλιάσει τον Παύλο.

Πρέπει να γίνουμε ενωτικοί και όχι διασπαστικοί. Να προσπαθούμε με κοινό πνεύμα, να πορευόμαστε, μη θέλοντας ο καθένας για δικούς του προσωπικούς λόγους να ξεχωρίζει από τους άλλους, μένοντας αμετακίνητοι σε θέματα που πολλές φορές δεν άπτονται των δικών μας γνώσεων.

Όταν λειτουργούμε με κοινό πνεύμα, εκεί βρίσκεται το Άγιο Πνεύμα.

Το τελευταίο που παρατηρούμε στην εικόνα που προαναφέραμε, την κοινή των Αγίων μας, είναι μία Εκκλησία που και οι δύο μαζί κρατούν.

Αυτήν συμβολίζει την Εκκλησία που σήμερα εμείς είμαστε μέλη και που αυτή μόνο μπορεί να μας χαρίσει όλα τα προαναφερθέντα.

Εκεί να πηγαίνουμε με πνεύμα ενωτικό, αγαπητικό και συγχωρητικό, ώστε όλοι μαζί να διατηρούμε έως συντελείας του κόσμου την Εκκλησία, που οι Άγιοι αυτοί Απόστολοι, Πέτρος και Παύλος, μας γνώρισαν και μας έκαναν ισότιμα μέλη της.

Μόνο έτσι θα ομολογούμε και εμείς, με τον σωστό τρόπο, το σωτήριο που ακούσαμε σήμερα στην Ευαγγελική μας περικοπή «σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος»

Αμήν

Χρόνια Πολλά και Ευλογημένα