Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 01/08 12:01

epta makkabaioi 1

Του Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου στην Romfea.gr
Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος


† 1η Αὐγούστου
Μνήμη τῶν ἁγίων ἑπτά παίδων Μακκαβαίων μαρτύρων Ἀβείμ, Ἀντωνίου, Γουρία, Ἐλεάζαρ, Εὐσεβωνᾶ, Ἀχείμ καί Μαρκέλλου, σύν τῇ μητρί αὐτῶν Σολομονῇ καί τῷ διδασκάλω αὐτῶν Ἐλεαζάρῳ.

Ὁ Ἀντίοχος Δ΄ ὁ Ἐπιφανής (175-164 π.Χ.), ἀπόγονος τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, εἰσέβαλε, τό 170 π.Χ., στά Ἱεροσόλυμα, ὅπου πυρπόλησε τά πάντα, θέλησε νά ἐκριζώσει τήν Ἰουδαϊκή θρησκεία, νά ἐξελληνίσει μέ τήν βία τούς Ἑβραίους καί νά τούς ἀναγκάσει νά γίνουν ειδωλολάτρες. Γι’ αὐτό ἀπαγόρευσε τήν λατρεία τοῦ Ἀληθινού Θεοῦ καταργώντας τήν ἀργία τοῦ Σαββάτου καί ὅλες τίς ἑορτές τους. 

Πολλοί τότε Ἰουδαῖοι ὑπέκυψαν στόν φόβο καί ὑπάκουσαν στήν ἐντολή τοῦ βασιλέως Ἀντιόχου. Κάποιοι ὅμως προτίμησαν νά ὑποστοῦν τίς συνέπειες καί τά βασανιστήριο παρά νά ἀρνηθοῦν τήν πατρώα πίστη.

Ὁ Ἅγιος Ἐλεάζαρος, ὁ πολυσέβαστος ἐννενηντάχρονος ἱερέας καί διδάσκαλος τοῦ Νόμου, ἀποφάσισε νά βαδίσει πρῶτος τήν ὁδό τοῦ μαρτυρίου.

Ἀφοῦ ἀπέρριψε μέ βδελυγμία τήν βρώση χοιρινοῦ κρέατος, πού ἔβαλαν μέ τήν βία στό στόμα του, τόν ἔσυραν βάναυ-σα στά βασανιστήρια. Ἀλλ’ ὁ σεβάσμιος γέροντας ὑπέφερε καρτερι-κά τίς κακοποιήσεις. Στό τέλος τόν ἔκαψαν ζωντανό ἐπάνω σέ μιά σχάρα.

Μετά τόν μαρτυρικό θάνατο τοῦ Ἁγίου Ἐλεαζάρου παρουσι-άσθηκαν στόν Αντίοχο οἱ ἑπτά Μακκαβαῖοι ἀδελφοί  συνοδευό-μενοι ἀπό τήν μητέρα τους.

Κατάπληκτος ὁ Ἀντίοχος ἀπό τήν κοσμιότητα, τήν εὐγένεια, τήν καλλονή καί τό πλῆθος αὐτῶν τῶν νέων, προσπάθησε νά τούς παρασύρει μέ ἀπατηλές ὑποσχέσεις νά θυσιάσουν στά εἴδωλα καί νά ἀρνηθοῦν τήν πίστη τους.

Ὡστόσο οὔτε οἱ ὑποσχέσεις οὔτε καί οἱ ἀπειλές στάθηκαν ἱκανές νά κλονί-σουν τήν πίστη τῶν ἑπτά ἀδελφῶν. Ὅλοι μαζί, μέ μιά φωνή, ὁπλισμένοι μέ εὐσεβῆ λογισμό, ὁμολόγησαν μέ αποφασιστικότητα ὅτι εἶναι ἕτοιμοι νά θυσιάσουν τήν ζωή τους, παρά νά παραβοῦν τούς νόμους τοῦ Θεοῦ καί νά ἀρνηθούν τόν νομοθέτη Κύριο.

«Κοινή ἡ πνοή τους, κοινός ὁ στόχος τους, ἕνας ὁ τρόπος τῆς ζωῆς τους, ὁ θανατος γιά τόν Θεό, ὄχι λιγώτερο ἀδελφοί στίς ψυχές ἀπ’ ὅ,τι στά σώματα», ἀναφωνεῖ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος.

Ἔπειτα βάδισαν κατά σειράν ἡλικίας πρός ἐμπαιγμόν, πρός τό μαρτύριο, ἀναπτερώνοντας ὁ ἕνας τό φρόνημα τοῦ ἄλλου. Ὁ κοινός ζῆλος τους γιά τήν ἀρετή ἐνίσχυε τήν μεταξύ τους ἀγάπη καί ὁμό-νοια. Ὑποβλήθηκαν σέ φρικτά βασανιστήρια.

Καί ἡ εὐσεβής  Σολομονή, ἡ ἀξιοθαύμαστη μητέρα τους, ἄν καί ἔβλεπε τά παιδιά της νά βασανίζονται καί νά θανατώνονται ὅλα τήν ἴδια ἡμέρα ἀπό τόν εἰδωλολάτρη τύραννο, δέν ὠλοφυρόταν μέ θρήνους, ἀλλ’ εἶχε στόν ἀδαμάντινο νοῦ ὥς νά γεννοῦσε πάλι τούς υἱούς της στήν ἀθανασία.

Μεταβάλλοντας δέ, μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, τήν γυναικεία τρυφερότητα σέ ἀνδρικό θάρρος, πυρπολοῦσε τίς ψυχές τους, τούς πα-ρότρυνε στήν θυσία καί τούς πρόετρεπε νά μή δειλιάσουν στούς κόπους τῆς εὐσέβειας, ἀλλά νά δείξουν ἀνδρεία καί παρρησία.  Ἀγωνιοῦσε μήπως ἕνα ἀπό τά παιδιά της στερηθεῖ τό μαρτυρικό στεφάνι.

Ὁ εὐσεβής λογισμός δυνάμωνε τήν καρδιά της, ὥστε νά παραβλέπει τήν πρόσκαιρη στοργή πρός αὐτά. Ἔτσι δέν ἔβλεπε στήν γῆ, ἀλλ’ ἀτένιζε πρός τόν Οὐρανό, πρός τά μέλλοντα.

Καί, ὅταν πλέον αὐτά μαρτύρησαν και εἰσῆλθαν στην δόξα τοῦ Θεοῦ, ὑπέρτατα εὐτυχισμένη ὅρμησε μόνη της μέσα στήν φωτιά, γιά νά μήν ἀγγίξει κανείς τό σῶμα της.

Πρόσφερε καί τά ἑπτά παιδιά της στόν Θεό καί ἔπειτα πρόσθεσε τόν ἑαυτό της στήν ἱερά παράταξή τους, ὡς ἑπτά φορές Μάρτυρας. Τό σεπτό λείψανο τῆς Ἁγίας Σολομονῆς φυλάσσεται στόν Πατριαρχικό ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στό Φανάρι.

Λόγος εἰς τούς Μακκαβαίους, Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου.

«Βλέπουμε ἐκεῖ τήν ἀποφασιστική καί γενναῖα μητέρα πού ἀγαπᾶ τά παιδιά της, ἀλλά καί τόν Θεό συγχρόνως, καί πού σπαράσσονται τά σπλάγχνα της ἀντίθετα πρός τήν φύση. 

Γιατί δέν λυπόταν τά παιδιά της, ὅταν ὑπέφεραν, ἀλλά ἀγωνιοῦσε μήπως καί δέν μαρτυρήσουν. Οὔτε τόσο λαχταροῦσε αὐτά πού ἔφυγαν, ὅσο εὐχόταν νά προστεθοῦν σ’ ἐκεῖνα καί τά ὑπόλοιπα καί γι’ αὐτό τά λόγια της ἀναφέρονταν περισσότερο σ’ αὐτά, παρά σ’ ἐκεῖνα πού μετέστησαν.

Καί πολύ σωστά, διότι σ’ αὐτά ἦταν ἀμφίβολος ὁ ἀγώνας, ἐνῶ σ’ ἐκεῖνα ἐξασφαλίσθηκε τό κατάλυμα. Καί ἐκεῖνα ἤδη τά παρέθετε στόν Θεό, ἐνῶ αὐτά φρόντιζε πῶς νά τά δεχθεῖ ὁ Θεός.

Ὦ, ἀνδρεία ψυχή σέ γυναικεῖο σῶμα! Ὦ, θαυμαστή καί μεγαλόψυχη πνευματική πρόοδος!

Ὦ, θυσία ὅμοια μέ τοῦ Ἀβραάμ, γιά νά μή τολμήσουμε καί ποῦμε μεγαλύτερη! 

Διότι, ὁ μέν Ἀβραάμ προσφέρει μέ προθυμία ἕνα γυιό, ἔστω κι ἄν ἦταν μονογενής καί γεννημένος μέ ὑπόσχεση καί φορτωμένος τήν ὑπόσχεση, καί πού ἀκόμη περισσότερο ἔγινε ἀπαρχή καί ρίζα τῶν θυσιῶν αὐτοῦ τοῦ εἴδους˙ ἐνῶ αὐτή ἡ γυναίκα ἀφιέρωσε στόν Θεό ὁλόκληρο στράτευμα παιδιῶν. 

Αὐτή νίκησε καί μητέρες καί ἱερεῖς ὅσον ἀφορᾶ τίς θυσίες, διότι προσέφερε θύματα πρόθυμα γιά σφαγή, ὁλοκαυτώμα-τα λογικά, σφάγια πού βιάζονταν νά θυσιασθοῦν.

Αὐτή ἔδειχνε τούς μαστούς της καί θύμιζε τήν ἀνατροφή τους καί πρόβαλλε τά λευκά μαλλιά καί τά γηρατειά της ὡς ἱκεσία. Δέν ζητούσε νά σώσει τήν ζωή τους, ἀλλά τούς βίαζε γιά τό μαρτύριο, θεωρώντας κίνδυνο τήν ἀναβολή καί ὄχι τόν θάνατο.

Ἔτσι, μέ τό μαρτύριο, ὁ Ἐλεάζαρος ἀπόλαυσε τήν ἱερωσύνη. Αὐτός πού μυήθηκε στά ἐπουράνια μυστήρια καί ἐμύησε ἄλλους σ’ αὐτά.

Αὐτός πού δέν ἁγίασε τόν Ἰσραηλιτικό λαό μέ ἐξωτερικούς ραντισμούς, ἀλλά μέ τό δικό Του Αἷμα. Αὐτός πού τέλεσε ὡς τελευ-ταῖο μυστήριο τόν θάνατο του.

Ἔτσι μέ τό μαρτύριο οἱ Μακκαβαῖοι ἀπόλαυσαν τά νειᾶτα τους, μή ὑποκύπτοντας στίς ἡδονές, ἀλλά κυριαρχώντας στά πάθη καί ἐξαγνίζοντας τό σῶμα τους καί πηγαίνοντας στήν χώρα τῆς ἀπάθειας.

Ἔτσι μέ τό μαρτύριο ἡ μητέρα ἀπόλαυσε τήν πολυτεκνία της. Καί ὅσο ζοῦσαν τά παιδιά της καυχιόταν γι’ αὐτά.

Καί τώρα πού ἔφυγαν ἀναπαύθηκε μαζί τους, ἀφοῦ παρουσίασε στόν Θεό τά παιδιά πού γέννησε στόν κόσμο, καί ἀφοῦ παράλληλα πρός τίς ὠδῖνες τοῦ τοκετοῦ ἀρίθμησε τά μαρτύρια, καί ἀφοῦ εἶδε τήν ἴδια σειρά τῶν γεννήσεων στούς θανάτους. Διότι τό μαρτύριο κράτησε ἀπό τό πρῶτο παιδί μέχρι τό τελευταῖο.

Ὅπως τά κύματα τῆς ἀγριεμένης θάλασσας ἔρχονται τό ἕνα μετά τό ἄλλο, ἔτσι καί τά παιδιά, τό ἕνα μετά τό ἄλλο παρουσίαζε τήν ἀρετή του καί ἔδειχνε μεγαλύτερη προθυμία στά βασανιστήρια, χαλυβδώνοντας τόν ἑαυ-τό του μέ τό παράδειγμα τοῦ προηγούμενου.

Ὁ τύραννος τό ἔβλεπε καλό τό ὅτι δέν εἶχε περισσότερα παιδιά, γιατί τότε θά ἀποχωροῦσε περισσότερο κατησχυμμένος καί νικημένος.

Καί τότε γιά πρώτη φορά γνώρισε ὅτι τά όπλα δέν τόν ἔκαναν πανίσχυρο, ἀφοῦ ἐπιτέθηκε σέ ἄοπλα παιδιά, ὁπλισμένα μόνο μέ ἕνα ὅπλο, τήν εὐσέβεια, πού εἶχαν περισσότερη προθυμία νά ὑφίστανται τά μαρτύρια ἀπό ὅση εἶχε ἐκεῖνος στό νά τά ἑτοίμαζε».

Δ΄ Μακ. 16, 11-13.

Εμφανίσεις: 116452
H αναδημοσίευση του παραπάνω άρθρου ή μέρους του επιτρέπεται μόνο αν αναφέρεται ως πηγή το Romfea.gr με ενεργό σύνδεσμο στην εν λόγω καταχώρηση.
FOLLOW ROMFEA: