Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 01/02 18:09

antioxeias mosxa1

Ακολουθεί μήνυμα του Πατριάρχη Αντιοχείας και πάσης Ανατολής κ. Ιωάννου, κατά την 10η επέτειο της Ενθρονίσεως του Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών κ. Κυρίλλου.

Τον μήνυμα του Πατριάρχη Ιωάννη αναγνώστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος στη Μόσχα και έχει ως εξής:

Μακαριώτατε,
Μακαριώτατοι, Σεβασμιώτατοι, σεβαστοί πατέρες, οσιότατοι μοναχοί και μοναχές,
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

Θα ήθελα να εκφράσω τη βαθειά συγκίνηση της καρδιάς μου και τη χαρά μου για την παρουσία μου ανάμεσά σας, Μακαριώτατε, αυτή την ευλογημένη ημέρα, καθώς και για το συλλείτουργό μας στην Αγία Ευχαριστία, μαζί με τον Μακαριότατον Πατριάρχη Σερβείας κ. Ειρηναίο, τους εν Χριστώ αδελφούς μας εκπροσώπους των Ορθοδόξων Εκκλησιών και τους λοιπούς Επισκόπους, με την παρουσία του πιστού φιλοχρίστου λαού σε αυτόν τον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος Χριστού στη Μόσχα.

Όλοι μας έχουμε απευθύνει τις προσευχές μας προς τον Πανάγαθο Θεό, να επιδαψιλεύει σε Σας την Χάρη Αυτού, να σας ενδυναμώσει, να σας χαρίσει υγεία και μακροημέρευση, για να συνεχίσετε το ποιμαντικό έργο Σας ως φιλόστοργος και σοφός Πατριάρχης της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ρωσίας εις έτη πολλά

Ευχαριστούμεν τον Θεό, ο Οποίος Σας εξέλεξε πριν από δέκα χρόνια Πατριάρχη, ώστε να ανέλθετε στο θρόνο που τίμησαν οι μεγάλοι προκάτοχοί Σας, εκ των οποίων ο Πατριάρχης Τίχων, του οποίου την εκατοστή επέτειο της εκλογής συντελέσαμε το Δεκέμβριο του 2017. Ταυτόχρονο έρχεται στη μνήμη μας ο αγώνας της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ρωσίας τον περασμένο αιώνα, προκειμένου να διατηρήσει την Ορθόδοξη πίστη στην εποχή του αθεϊσμού και της καταπίεσης.

Ομιλώντας για τους δια Χριστόν διωγμούς, αγαπητέ αδελφέ, ενθυμούμεθα τον καλόν αγώνα της ιερατικής Σας οικογένειας, η οποία προσκολλήθηκε στην Εκκλησία στις πιο σκοτεινές συνθήκες της ιστορίας της, ιδιαιτέρως τα βάσανα που υπέστη ο μακαρίτης ιερέας παππούς Σας και ο ιερέας πατέρας Σας. Αυτές τις δοκιμασίες, υποφέρατε ως ορθόδοξη οικογένεια, συμμετέχοντας στα παθήματα του πληρώματος της στερρώς αγωνισθείσης και ομολογησάσης Εκκλησίας Σας.

Ωστόσο, δεν μπορούμε να μην θυμηθούμε και την προσωπική Σας πνευματική εμπειρία σε εκείνους τους δύσκολους καιρούς, την εποχή της κομμουνιστικής κυριαρχίας, η οποία είχε τα δικά της μέσα και μεθόδους διώξεως της Εκκλησίας και των πιστών της τέκνων.

Τότε που ο αθεϊσμός εφεύρεσε τις χειρότερες μεθόδους για να καταπιέσει τους πιστούς και διενέργησε μεροληπτική προπαγάνδα εναντίον του ιερού κλήρου. Σε αυτό το σημείο οφείλουμε να εξάρουμε το γεγονός πως μείνατε σταθεροί στην πέτρα της πίστεως και στον μακρύ αγώνα Σας, προκειμένου να διατηρηθεί η Ορθοδοξία στη Ρωσία.

Σε αυτή την ευλογημένη μέρα, ευχαριστούμε τον Θεό, ο οποίος Σας ενδυνάμωσε με τη χάρη και την ευσπλαχνία Του, ώστε να γλυτώσετε από αυτήν τη φλογερή κάμινο, αλλά και Σας έδωσε τη χαρά να ακούσετε τις καμπάνες των εκκλησιών, που είχαν σιωπήσει, να χτυπούν εκ νέου σε ολόκληρα τα εδάφη της Ρωσίας και να βλέπετε τις πόλεις στολισμένες με τους χρυσούς τρούλους και σταυρούς, μετά από τα δύσκολα εκείνα χρόνια που είτε είχαν κατεδαφίσει τους τρούλους είτε είχαν απομακρύνει τους σταυρούς από πάνω τους.

Ελάβατε, προπάντων, την ευλογία να χαίρεστε τους πιστούς που γεμίζουν τις εκκλησίες, των οποίων ο αριθμός αυξάνεται ημέρα με την ημέρα, ασκούντας ελεύθερα την πίστη τους, όπως επίσης και να χαίρεστε βλέποντας τα μοναστήρια γεμάτα με μοναχούς και μοναχές, που ενώνουν την ημέρα με τη νύχτα στην αδιάλειπτη προσευχή και την πνευματική φροντίδα.

Είναι μεγάλη χαρά και παρηγοριά, Μακαριώτατε αδελφέ, να Σας βλέπουμε να οδηγείτε την ομόδοξη Ρωσική Εκκλησία, τα χρόνια αυτά της ελευθερίας, έχοντας δώσει την καλή μαρτυρία για την Ορθόδοξη πίστη επί του αθεϊσμού και κατά τον χρόνο των διωγμών, επενδύοντας όλα τα πνευματικά Σας βιώματα, που τροφοδοτήθηκαν από τους άθλους των μαρτύρων και των νέων ομολογητών της Εκκλησία Σας, στην ανασυγκρότηση και αναγέννηση της Ρωσικής Εκκλησίας, όπου η πνευματική ζωή ανθίζει σήμερα.

Γι’ αυτό η χαρά μας είναι διπλή, βλέποντας αυτό «το μεγάλο θαύμα», τουτέστιν τη διαφύλαξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τη φρίκη της πολυετούς και σκληρής δίωξης, και το θαύμα της επιστροφής πολλών ανθρώπων στην πίστη των πατέρων και προπατόρων τους, ιδιαίτερα καθώς οι εξωτερικές συνθήκες της ζωής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας επί της Σοβιετικής κυριαρχίας δεν επέτρεψε την ελπίδα για μια τέτοια ταχεία πνευματική αναζωπύρωση, που βλέπουμε σήμερα.

Λίαν αγαπητέ εν Κυρίω αδελφέ,

Η ιστορία της εκκλησίας σας κατά την εποχή του αθεϊσμού δείχνει ότι ο πονηρός, στον πόλεμό του εναντίον της Εκκλησίας, χρησιμοποίησε όλα τα δυνατά μέσα και εργάστηκε ενίοτε μέσω των τέκνων, αλλά και των ποιμένων της Εκκλησίας, για να την αποδυναμώσει από μέσα, προκαλώντας αναταραχές και σχίσματα μέσα της.

Αλλά η ίδια η ιστορία μας διδάσκει ότι η δίωξη σε όλες τις μορφές της δεν μπορεί να νικήσει την Εκκλησία, αν αυτή παραμείνη πιστή στον Διδάσκαλο, την Παράδοσή της και την πνευματική αλήθεια που επωμίζεται. Αυτή είναι άλλωστε η προσωπική εμπειρία Σας, Μακαριώτατε, καθώς και του μεγάλου Ρωσικού λαού.

Ως εκ τούτου, μέσα στη θύελλα που διάγουμε, όπου ο Χριστιανισμός γενικά και η Ορθοδοξία αντιμετωπίζουν ειδικότερα μια αυξανόμενη επίθεση από την καταναλωτική κοινωνία και τα νέα είδωλά της, που ισχυρίζονται ότι είναι σε θέση, στο όνομα της ελευθερίας χωρίς ευθύνη, να φέρνουν την ευτυχία και την ευημερία στον σημερινό άνθρωπο, επίσης υπό το πρίσμα της εμμονής των μεγάλων του κόσμου τούτου να εμπλέκουν συχνά την Εκκλησία στις πολιτικές και τα συμφέροντά τους, όπως και της προσπάθειάς τους να αποδυναμώσουν τη μαρτυρία της στον κόσμο και να την διαμελίσουν σε εθνοφυλετικές εκκλησίες, απαιτείται περισσότερο από ποτέ να ενεργοποιήσουμε την αδελφική μας συνεργασία και να ενισχύσουμε τους δεσμούς μεταξύ των αδελφών Ορθοδόξων Εκκλησιών και των λαών τους.

Από τότε που ο αείμνηστος Οικουμενικός Πατριάρχης κυρός Αθηναγόρας συγκάλεσε τις Πανορθόδοξες Διασκέψεις της Ρόδου το 1961, οι κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες, οι οποίες είχαν πληγεί από τη φρίκη της δίωξης κατά τον περασμένο αιώνα, επέλεξαν τον δρόμο της κοινής μαρτυρίας για τον Χριστό και το κάλλος της Ορθοδοξίας.

Έχει επικρατήσει στις σχέσεις μας από τότε η αρχή της Πανορθοδόξου «ιεράς ομοφωνίας», όπως την ονόμασε ο Πατριάρχης Αθηναγόρας και μερικοί συνεργάτες του, γιατί ήξερε ότι αυτή η ομοφωνία, παρότι απαιτεί μεγάλη προσπάθεια για την επίτευξη της συναίνεσης, σώζει από την ατομικότητα και τη κυριαρχία του μεγάλου στον μικρό, του ισχυρού στον αδύναμο, μέσα στην μία και αυτή Εκκλησία μας.

Αυτή η αρχή της Πανορθοδόξου ενότητος και ομοφωνίας επρόκειτο να σώσει την Ορθόδοξη Εκκλησία από της αποσάθρωση, που γνώρισε κατά τις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα, ως αποτέλεσμα των πολιτικών πιέσεων ή κομματικών ή μονομερών και φυλετικών αποφάσεων, που ελήφθησαν από αυτή την εκκλησία ή εκείνη, ή αυτή την ομάδα ή εκείνη, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις τους στην Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία.

Ως εκ τούτου, επαναλαμβάνουμε σήμερα τις θέσεις που υποστηρίζει εδώ και χρόνια η Ιερά Σύνοδος της Αντιόχειας, η οποία απαιτεί την προσέγγιση όλων των θεμάτων με βάση αυτή την ιερά αρχή, μήπως ισχύουμε να αποθέτουμε την πολιτική, τον εθνοφυλετισμό, τον λαϊκισμό, την επιρροή της εξουσίας, των συμφερόντων και του μαμωνά, από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Έτσι ενεργοποιούμε την κοινή μαρτυρία μας για τον αναστημένο Χριστό από τους νεκρούς, ο οποίος νικά κάθε χαλάρωση και θάνατο στον κόσμο μας σήμερα.

Στην ευχάριστη αυτή συνάντηση δεν αρμόζει να εκφράσω το βαθύ πόνο και τη μεγάλη θλίψη στις καρδιές μας για το τι συμβαίνει στην Ορθόδοξη Εκκλησία αυτές τις μέρες και την καταπονεί ως αποτέλεσμα της ατομικότητας και έλλειψης διαλόγου και συνοδικότητας και για ό, τι συνέβη πρόσφατα στην Ουκρανία.

Οφείλω, όμως, να τονίσω ότι είναι καιρός να σηκώσουμε τη φωνή. Η σιωπή απέναντι στις αποκλίσεις είναι απεχθής, αν δεν μετατραπεί σε προσευχή και δέηση.

Κάνω έκκληση σε όλους τους αδελφούς μας, τους Αγιωτάτους και Μακριοτάτους, Προθημένους των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, να συνέλθουμε, να συναντηθούμε, ανακοινώνοντας από κοινού σε όλον τον κόσμο την δέσμευση μας για την ενότητα της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας και την πεποίθηση ότι το φως της προέρχεται από το φως του Χριστού και εξακολουθεί να είναι φωτεινό και πανέμορφο.

Εν κατακλείδη θα θέλαμε να Σας διαβεβαιώσουμε, εκ μέρους όλων των τέκνων της Εκκλησίας μας της Αντιοχείας, συγκεκριμένα στη Συρία, το Λίβανο, το Ιράκ και τον Αραβικό Κόλπο, και σε όλες τις χώρες της Αντιοχειανής Διασποράς, οι οποίες πάσχουν από τη φρίκη του πολέμου, τις απαγωγές, την οικονομική δυσπραγία, τη μετατόπιση και αναγκαστική μετανάστευση, διά των προσευχών των εδώ και περισσότερο από πέντε χρόνια απαχθέντων Μητροπολίτου Χαλεπίου Παύλου (Yazigi) και Μητροπολίτου Ιωάννη (Ibrahim), ότι προσευχόμαστε όπως Κύριος ο Θεός δώσει σε Σας και την Αγιώτατη Εκκλησία Σας και τα τέκνα Σας, σοφία και δύναμη και σθένος σε αυτές τις δύσκολες μέρες.

Ευχαριστούμε την Αγιώτατη καθ’ υμών Εκκλησία, τον Εξοχότατο Πρόεδρο Πούτιν και το ρωσικό κράτος για όλα όσα έδωσαν και έκαναν για την Εκκλησία της Αντιοχείας και τα τέκνα της.

Επαναλαμβάνω τις ευχές, εκ μέρους όλων των παρόντων αδελφών από τις κατά τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες και εκ μέρους μου, να Σας διαφυλάξει Κύριος ο Θεός με την αγάπη και την ευσπλαχνία Του, δια των πρεσβειών της Θεομήτορος και των Αγίων που έλαμψαν στις Εκκλησίες της Αντιόχειας και της Ρωσίας, εις έτη πολλά «σων έντιμων υγειά και ορθοτομούντα τον λόγον της αληθείας».

Πολλά τα έτη Σας!

Εμφανίσεις: 302063
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: