Ὑπό Μητροπολίτου Φιλαδελφείας Μελίτωνος

«Πᾶσα παιδεία πρός μέν τό παρόν οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι, ἀλλά λύπης. Πᾶσα. Καί ἡ ἀνθρωπίνη καί ἡ πνευματική. Γυμνασία ἡ παιδεία, τόν ἀθλητήν ἰσχυρόν ἐργαζομένη καί ἀκαταγώνιστον ἐν τοῖς ἀγῶσι καί ἄμαχον ἐν τοῖς πολέμοις»².

Παναγιώτατε,
Σεβάσμιοι ἀδελφοί ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,
Θεοφιλέστατε Καθηγούμενε ἀδελφέ ἅγιε Ἀραβισσοῦ,
Πατέρες καί ἀδελφοί,
Φιλογενές καί φιλότιμον ἀκροατήριον,

Πρίν ἤ ἐκθέσω τάς ταπεινάς μου σκέψεις ἐπί τοῦ ἀνατεθέντος τῇ ἐλαχιστότητί μου ἐπί μέρους θέματος, χρέος ἡγοῦμαι τήν ἔκφρασιν ὀφειλετικῶν εὐχαριστιῶν πρός τήν Ὀργανωτικήν Ἐπιτροπήν τῆς Διημερίδος ταύτης διά τήν γενομένην μοι τιμήν∙ καί μάλιστα διά τήν διάθεσιν ἀπεριορίστου χρόνου πρός διατύπωσιν τῶν ταπεινῶν βιωματικῶν ἐμπειριῶν ἐκ τῆς φοιτήσεως μου εἰς τό Παλλάδιον τοῦτο τῶν παρ΄ ἡμῖν Θεολογικῶν Γραμμάτων καί ἰδιαιτέρως διά τήν ἱεράν μορφήν τοῦ Σχολάρχου μας, τοῦ Σταυρουπόλεως Μαξίμου.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ