Στὶς 25 καὶ 26 Σεπτεμβρίου 2026 πραγματοποιήθηκε στὴν Bologna, κατόπιν προσκλήσεως τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἰταλίας καὶ Ἐξάρχου Νοτίου Εὐρώπης κ. Πολυκάρπου, ἡ Σύναξη τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἰταλίας.

Στὴ Σύναξη συμμετεῖχαν ὅλοι οἱ κληρικοὶ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, προερχόμενοι ἀπὸ τὶς διάφορες ἐκκλησιαστικὲς κοινότητες ὁλόκληρης τῆς ἰταλικῆς ἐπικράτειας, οἱ ὁποῖοι συγκεντρώθηκαν γιὰ δύο ἡμέρες διαλόγου, προβληματισμοῦ καὶ ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων ἐπὶ τῶν κυριότερων ζητημάτων ποὺ ἀφοροῦν τὴν ποιμαντικὴ ζωὴ καὶ τὴν ἐν γένει δραστηριότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὴν Ἰταλία.

Οἱ ἐργασίες τῆς Συνάξεως ἄρχισαν μὲ τὶς συνεδριάσεις τῶν ἐπιμέρους Ἀρχιερατικῶν Περιφερειῶν, οἱ ὁποῖες πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα σὲ διαφορετικὲς αἴθουσες. Ὑπὸ τὸν συντονισμὸ τῶν οἰκείων Ἀρχιερατικῶν Ἐπιτρόπων, οἱ κληρικοὶ εἶχαν τὴ δυνατότητα νὰ καταγράψουν τὴν κατάσταση τῶν ἐνοριῶν καὶ τῶν κοινοτήτων ποὺ ἔχουν ἀνατεθεῖ στὴν ποιμαντική τους μέριμνα, ἐξετάζοντας τὴ λειτουργική, ποιμαντικὴ καὶ ὀργανωτική τους ζωή. Ἰδιαίτερη προσοχὴ δόθηκε στὶς ἀνάγκες ποὺ ἀνακύπτουν στὶς διάφορες περιοχές, στὶς δυσκολίες ποὺ ἀντιμετωπίζονται κατὰ τὴν καθημερινὴ ἄσκηση τῆς ἱερατικῆς διακονίας, στὴ συμμετοχὴ τῶν πιστῶν στὸν ἐκκλησιαστικὸ βίο, στὴν κατήχηση καὶ τὴν ἐπιμόρφωση, καθὼς καὶ στὴν ἀνάγκη ἐνισχύσεως τῆς συνεργασίας καὶ τοῦ συντονισμοῦ μεταξὺ τῶν ἐνοριῶν καὶ τῶν ὀργάνων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση αὐτῆς τῆς πρώτης συνεδρίας, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἰταλίας κήρυξε ἐπισήμως τὴν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνάξεως, ἀπευθύνοντας τὸν χαιρετισμὸ καὶ τὸ καλωσόρισμά του πρὸς ὅλους τοὺς κληρικοὺς ποὺ προσῆλθαν στὴν Bologna. Μὲ τὴν εὐκαιρία αὐτή, ὁ Σεβασμιώτατος μετέφερε πρὸς τὸν Ἱερὸ Κλῆρο τὴν πατρικὴ Εὐλογία τῆς Α.Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, καθὼς καὶ τὸν χαιρετισμὸ καὶ τὴν πατρική Του ἐγγύτητα πρὸς τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Ἰταλίας καὶ πρὸς τὴ διακονία ποὺ ἐπιτελοῦν οἱ κληρικοί της στὶς διάφορες περιοχὲς τῆς ἰταλικῆς ἐπικράτειας.

Στὴν εἰσαγωγική του ὁμιλία, ὁ Σεβασμιώτατος ὑπογράμμισε τὴν ἰδιαίτερη ἐκκλησιαστικὴ σημασία τῆς Συνάξεως τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου, ὑπενθυμίζοντας ὅτι αὐτὴ ἀποτελεῖ σημαντικὸ θεσμὸ στὴ ζωὴ κάθε τοπικῆς Ἐκκλησίας. Παρέχει στὸν Ἐπίσκοπο καὶ στοὺς κληρικοὺς τὴ δυνατότητα νὰ συναντῶνται μέσα στὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία, νὰ ἐπικοινωνοῦν ἄμεσα, νὰ ἀνταλλάσσουν ἐμπειρίες καὶ προβληματισμοὺς καὶ νὰ ἐξετάζουν ἀπὸ κοινοῦ ζητήματα ποὺ ἀφοροῦν τὴν ποιμαντικὴ καί, εὐρύτερα, τὴ διακονία τῆς Ἐκκλησίας.

Σημαντικὸ μέρος τῆς πρώτης ἡμέρας ἀφιερώθηκε στὴν ἐπικοινωνιακὴ πολιτικὴ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καὶ στοὺς νέους τρόπους μέσω τῶν ὁποίων μπορεῖ νὰ καταστεῖ περισσότερο ὁρατὴ καὶ προσιτὴ ἡ παρουσία τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν ἰταλικὴ κοινωνία. Ὁ ὑπεύθυνος κ. Antonio Spano, μαζὶ μὲ τὸν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Θερμῶν κ. Ἀθηναγόρα, παρουσίασαν στοὺς κληρικοὺς τὴ νέα ὀργάνωση καὶ ἀνάπτυξη τῆς ἐπίσημης ἱστοσελίδας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἀναλύοντας τοὺς στόχους, τὴ δομὴ καὶ τὶς προοπτικές της.

Στὴ συνέχεια, ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κοτυαίου κ. Διονύσιος παρουσίασε τὴ νέα στρατηγικὴ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως γιὰ τὴν ἐπικοινωνία μέσω τῶν μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης, ἐπισημαίνοντας τὴν ἀνάγκη μιᾶς συντονισμένης, ὑπεύθυνης καὶ γνήσια ἐκκλησιαστικῆς παρουσίας στοὺς νέους χώρους τῆς ψηφιακῆς ἐπικοινωνίας. Στὸ πλαίσιο τῆς ἴδιας παρουσιάσεως παρουσιάστηκε ἐπίσης ὁ «Tesoro nascosto della Sacra Arcidiocesi Ortodossa d’Italia», τὸ πρῶτο τηλεοπτικὸ ἐγχείρημα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως μὲ πανιταλικὴ ἐμβέλεια, τὸ ὁποῖο σχεδιάστηκε ὡς ἕνα ἐπιπλέον μέσο γνωριμίας τοῦ εὐρύτερου κοινοῦ μὲ τὴν πίστη, τὴν πνευματικότητα, τὴν ἱστορία καὶ τὴν παρουσία τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν Ἰταλία.

Τὶς παρουσιάσεις ἀκολούθησε ἐποικοδομητικὸς καὶ γόνιμος διάλογος, κατὰ τὸν ὁποῖο οἱ κληρικοὶ εἶχαν τὴ δυνατότητα νὰ παρέμβουν, νὰ διατυπώσουν προτάσεις καὶ νὰ ἀνταλλάξουν ἰδέες καὶ παρατηρήσεις μὲ στόχο τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξη καὶ βελτίωση τῶν ἐπικοινωνιακῶν μέσων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Μετὰ τὸ δεῖπνο, ἡ βραδιὰ συνεχίστηκε σὲ ἀδελφικὸ κλίμα, προσφέροντας στοὺς κληρικοὺς ποὺ εἶχαν προσέλθει ἀπὸ διάφορες περιοχὲς τῆς Ἰταλίας ἕναν πολύτιμο χῶρο προσωπικῆς ἐπικοινωνίας. Ὑπῆρξε μία εὐκαιρία γιὰ βαθύτερη ἀλληλογνωριμία, ἐνίσχυση τῶν ἀδελφικῶν δεσμῶν καὶ ἐλεύθερη ἀνταλλαγὴ ἐμπειριῶν καὶ προβληματισμῶν ἐπὶ τῶν πνευματικῶν καὶ ποιμαντικῶν ζητημάτων ποὺ συνοδεύουν τὴν καθημερινὴ διακονία τῆς Ἐκκλησίας στὸ ἰδιαίτερο περιβάλλον τῆς Ἰταλίας.

Τὸ Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου, μετὰ τὴν καθιερωμένη προσευχή, ἡ δεύτερη ἡμέρα τῶν ἐργασιῶν ἄρχισε μὲ πνευματικὴ ὁμιλία τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κρατείας κ. Γεωργίου, ἡ ὁποία προσέφερε στοὺς συμμετέχοντες τὴν εὐκαιρία περισυλλογῆς καὶ ἐμβαθύνσεως στὸ νόημα τῆς ἱερατικῆς διακονίας καὶ τῆς πνευματικῆς ζωῆς ἰδιαίτερα τῶν κληρικῶν.

Ἀκολούθησαν οἱ παρουσιάσεις τῶν ἐπιμέρους Ἀρχιερατικῶν Περιφερειῶν. Οἱ Ἀρχιερατικοί Ἐπίτροποί τους παρουσίασαν τὴν κατάσταση τῶν ἐκκλησιαστικῶν κοινοτήτων ποὺ ἔχουν ἀνατεθεῖ στὴν ποιμαντική τους φροντίδα, θέτοντας ὑπόψη τῆς Συνάξεως συγκεκριμένα ποιμαντικά, ὀργανωτικὰ καὶ τοπικὰ ζητήματα. Ὁ διάλογος ἀνέδειξε τόσο τὶς δυσκολίες ὅσο καὶ τὶς δυνατότητες περαιτέρω ἀναπτύξεως τῶν ἐνοριῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, μέσα στὴ μεγάλη ποικιλία τῶν συνθηκῶν ὑπὸ τὶς ὁποῖες καλεῖται σήμερα ὁ Ὀρθόδοξος Κλῆρος νὰ ἀσκήσει τὴ διακονία του στὴν Ἰταλία.

Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῶν παρουσιάσεων, ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Θερμῶν κ. Ἀθηναγόρας ἀναφέρθηκε σὲ ὁρισμένα ἀπὸ τὰ κυριότερα διοικητικὰ καὶ ὀργανωτικὰ ζητήματα ποὺ ἀφοροῦν τὴ γενικότερη ζωὴ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ἐνῶ ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κοτυαίου κ. Διονύσιος παρουσίασε θέματα σχετικὰ μὲ τὴν οἰκουμενικὴ διακονία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ὑπογραμμίζοντας τὴ σημασία τοῦ διαλόγου καὶ τῆς ὀρθόδοξης μαρτυρίας στὸ ἐκκλησιαστικὸ περιβάλλον τῆς Ἰταλίας.

Στὸ πλαίσιο τῆς ἴδιας παρεμβάσεως, ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κοτυαίου παρουσίασε ἐπίσης στὸν Ἱερὸ Κλῆρο τὸν νέο Ἐκδοτικὸ Οἶκο «Diakonia», ὁ ὁποῖος ἱδρύθηκε ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Ἰταλίας ὡς ὄργανο στὴν ὑπηρεσία τῆς λειτουργικῆς ζωῆς, τῆς θεολογικῆς καταρτίσεως, τῆς κατηχήσεως καὶ τῆς ποιμαντικῆς δραστηριότητας τῶν ἐνοριῶν. Παρουσιάστηκαν οἱ πρῶτες ἐπίσημες μεταφράσεις τῶν λειτουργικῶν βιβλίων στὴν ἰταλικὴ γλῶσσα, καθὼς καὶ βοηθήματα ποὺ ἔχουν προετοιμαστεῖ μὲ σκοπὸ νὰ διευκολύνουν τὴ συμμετοχὴ τῶν πιστῶν στὴ λειτουργικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

Ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Sergio Mainoldi παρουσίασε στὴ συνέχεια στὸν Ἱερὸ Κλῆρο τὸ Θεολογικὸ Ἰνστιτοῦτο «Ἁγία Εὐφημία», ἀναπτύσσοντας τὴν ἐκπαιδευτική του ἀποστολὴ καὶ τὴ διακονία τὴν ὁποία καλεῖται νὰ ἐπιτελέσει γιὰ τὴ θεολογικὴ καὶ πνευματικὴ κατάρτιση ἐντὸς τοῦ εὐρύτερου πλαισίου ὀρθοδόξου ἐπιμορφώσεως τῶν κληρικῶν καὶ τῶν λαϊκῶν μελῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Τέλος, ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Petru Filipescu παρουσίασε τὸ πρωτοποριακὸ πρόγραμμα «Ecoscuola», ἐμπνευσμένο ἀπὸ τὴν οἰκολογικὴ εὐαισθησία τῆς Α.Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου καὶ ἀπὸ τὴν πολυετῆ διδασκαλία Του σχετικὰ μὲ τὴν εὐθύνη τοῦ ἀνθρώπου ἔναντι τῆς Δημιουργίας. Ἡ πρωτοβουλία ἀποσκοπεῖ στὴ μετουσίωση αὐτῆς τῆς εὐαισθησίας σὲ μία συγκεκριμένη πορεία παιδείας, ἐπιμορφώσεως καὶ καλλιέργειας τῆς ὑπευθυνότητας τῶν ἐκκλησιαστικῶν κοινοτήτων καὶ τῶν νέων γενεῶν.

Πρὶν ἀπὸ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς Συνάξεως, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἰταλίας κ. Πολύκαρπος ἔλαβε ἐκ νέου τὸν λόγο, συνοψίζοντας τὰ συμπεράσματα τῶν διήμερων ἐργασιῶν.

Ἀναφερόμενος στὴν παρουσία τῆς Ὀρθοδοξίας στὸν ἰταλικὸ χῶρο ἤδη ἀπὸ τοὺς ἀποστολικοὺς χρόνους, ὁ Σεβασμιώτατος ἔθεσε στὸ ἐπίκεντρο τῆς ὁμιλίας του τὴν εὐθύνη τῆς χριστιανικῆς μαρτυρίας στὸν σύγχρονο κόσμο. Ὁ ἱερέας καλεῖται πρωτίστως νὰ δίδει τὴ μαρτυρία τοῦ Χριστοῦ· μία μαρτυρία ποὺ δὲν χρειάζεται πάντοτε πολλὰ λόγια, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ γίνεται ἰδιαιτέρως εὔγλωττη μέσα ἀπὸ τὴν ἀγάπη πρὸς κάθε ἄνθρωπο χωρὶς διακρίσεις.

Ἡ Ὀρθοδοξία, ὑπογράμμισε, δὲν μπορεῖ νὰ νοεῖται ὡς ἕνα «γκέτο» κλεισμένο στὸν ἑαυτό του, οὔτε μπορεῖ νὰ ἔχει ὁποιαδήποτε σχέση μὲ μορφὲς φανατισμοῦ, ἐθνικισμοῦ καὶ ἐθνοφυλετισμοῦ. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καλεῖται, ἀντιθέτως, νὰ διαλέγεται μὲ τὴν κοινωνία μέσα στὴν ὁποία ζεῖ, προσφέροντάς της αὐτὸ ποὺ ἀνήκει στὸν πυρήνα τῆς ἐκκλησιαστικῆς της ἐμπειρίας: τὸ κάλλος μιᾶς πνευματικῆς καὶ λειτουργικῆς ζωῆς μεταμορφωμένης ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ.

Στὴν προοπτικὴ αὐτή, ἰδιαίτερη σημασία ἀποκτᾶ ἡ συνεργασία μεταξὺ Κλήρου καὶ λαϊκῶν, θεμελιωμένη στὴν ἀμοιβαία γνωριμία καὶ ἐμπιστοσύνη. Ἡ Ἐκκλησία δὲν καλεῖται ἁπλῶς νὰ ἐντοπίζει καὶ νὰ καταγγέλλει τὶς δυσκολίες τῆς ἐποχῆς της, ἀλλὰ πρωτίστως νὰ φανερώνει τὸ νόημα τῆς ζωῆς καὶ νὰ μεταδίδει τὸ μήνυμα τῆς ἐλπίδας ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴν Ἀνάσταση.

Ὁ Σεβασμιώτατος ἀναφέρθηκε στὴ συνέχεια στὴν ὁλοένα καὶ περισσότερο πολυπολιτισμικὴ πραγματικότητα τῶν σύγχρονων ὀρθόδοξων ἐνοριῶν. Ἡ πραγματικότητα αὐτὴ ἀπαιτεῖ ἀσφαλῶς τὴ δυνατότητα ἐπικοινωνίας σὲ διαφορετικὲς γλῶσσες καὶ μὲ διαφορετικοὺς πολιτισμούς, στοιχεῖο ἀπαραίτητο γιὰ τὴν ποιμαντικὴ πράξη καὶ τὴν ἐπαφὴ μὲ τὸ κοινωνικὸ περιβάλλον· ἀπαιτεῖ ὅμως, ἀκόμη περισσότερο, στέρεη κατάρτιση καὶ τεκμηριωμένο θεολογικὸ λόγο, ἱκανὸ νὰ ἐκφράζει καὶ νὰ μαρτυρεῖ τὴν ὀρθόδοξη πίστη στὸν σύγχρονο κόσμο.

Μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῶν δύο ἐντατικῶν ἡμερῶν ἐργασιῶν, ἡ Σύναξη τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου στὴν Bologna ἀνέδειξε τὴν εἰκόνα μιᾶς Ἐκκλησίας ποὺ καλεῖται νὰ βιώσει πλήρως τὴν παρουσία της στὸν ἰταλικὸ χῶρο: πιστὴ στὴν Παράδοση ποὺ παρέλαβε, ἀλλὰ συγχρόνως προσεκτικὴ στὰ ἐρωτήματα τοῦ παρόντος· ριζωμένη στὴ Θεία Λειτουργία, ἀλλὰ προσανατολισμένη πρὸς τὴ «λειτουργία μετὰ τὴ Λειτουργία»· φύλακας τῆς ταυτότητάς της, ἀλλὰ ἀνοικτὴ στὸν διάλογο· συνειδητοποιημένη ὡς πρὸς τὶς δυσκολίες, ἀλλὰ πάντοτε φορέας τῆς ἐλπίδας ποὺ δὲν καταισχύνει.

Ἀπὸ τὴ ζωὴ τῶν ἐνοριῶν καὶ τὴν ποιμαντικὴ μέριμνα γιὰ τὶς νέες γενιές, μέχρι τὴ θεολογικὴ κατάρτιση καὶ τὴν οἰκουμενικὴ διακονία, ἀπὸ τὴν εὐθύνη ἀπέναντι στὴ Δημιουργία καὶ τὴν παρουσία στὸν σύγχρονο ψηφιακὸ κόσμο, ἕως τὴ νέα ἐκδοτική, λειτουργική, θεολογικὴ καὶ κατηχητικὴ δραστηριότητα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἰταλίας, ἀναδεικνύεται μία κοινὴ καὶ ἑνιαία κλήση: ἡ μαρτυρία τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ὁλοένα καὶ πιὸ ζωντανή, συνειδητὴ καὶ καρποφόρα παρουσία τῆς Ὀρθοδοξίας στὴ σύγχρονη ἰταλικὴ πραγματικότητα.

Διότι ἡ παρουσία τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν Ἰταλία δὲν καλεῖται ἁπλῶς νὰ διαφυλάξει μία μνήμη τοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ νὰ ἀποτελεῖ παρουσία ζωντανή, ὁρατὴ καὶ καρποφόρα· ὄχι μία πραγματικότητα κλεισμένη στὸν ἑαυτό της, ἀλλὰ μία Ἐκκλησία ποὺ συναντᾶ, ἀκούει, διαλέγεται καὶ διακονεῖ.

Σὲ κάθε ἔκφανση τῆς διακονίας της παραμένει ἀμετάβλητος ὁ τελικὸς στόχος ποὺ ὑπογραμμίστηκε ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν Σεβασμιώτατο πρὸς τὸν Ἱερὸ Κλῆρο κατὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς Συνάξεως: νὰ ὁδηγεῖ τὸν λαὸ ποὺ τοῦ ἔχει ἐμπιστευθεῖ ὁ Θεὸς πρὸς τὸν ἕνα καὶ μοναδικὸ λιμένα, πρὸς τὸν ὁποῖο κατευθύνεται ὁλόκληρη ἡ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας: τὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.