Μὲ ἰδιαίτερη λαμπρότητα καὶ πνευματικὴ χαρὰ τελέστηκε ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου στὴν Ἐνορία τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Χριστοῦ Verviers, χοροστατοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Ἀπολλωνιάδος κ. Ἰωακείμ, Βοηθοῦ Ἐπισκόπου τῆς Ἰ. Μ. Βελγίου.

Ἡ λαοφιλὴς ἀκολουθία τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου, ἡ ὁποία τελεῖται ἀδιακόπως ἐπὶ δεκατέσσερις αἰῶνες καὶ παραδίδεται ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεὰ ὡς σπουδαία πνευματικὴ παρακαταθήκη τῆς Κωνσταντινουπολίτιδος Ἐκκλησίας, συνεχίζει καὶ σήμερα νὰ συγκινῇ, νὰ ἐμπνέῃ καὶ νὰ ἐνώνει τοὺς ἀνὰ τὴν οἰκουμένην πιστούς.

Ἀπὸ τὴ Βασιλεύουσα ἕως τὰ πέρατα τῆς γῆς, πλήθη εὐσεβῶν χριστιανῶν συρρέουν εἰς τοὺς ἱεροὺς ναοὺς γιὰ νὰ ὑμνήσουν μὲ εὐλάβεια τὴν Κυρία Θεοτόκο, «τὸ ἐργαστήριον τῆς ἐνώσεως τῶν δύο φύσεων», τὴν προστάτιδα, σκέπη καὶ παραμυθία τοῦ γένους τῶν Ὀρθοδόξων.

Αὐτὴ ἡ «παρθενικὴ πανήγυρις» τελέστηκε καὶ στὴν πόλη Verviers τοῦ Βελγίου ἐνώπιον τῆς ἐφεστίου εἰκόνας τῆς Παναγίας τοῦ Πάθους, ἡ ὁποία θησαυρίζεται ἀπὸ τὸ ἔτος 2024 στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ὑπαπαντῆς τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀπολλωνιάδος κ. Ἰωακείμ, πλαισιούμενος ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς τοῦ Ναοῦ, ἀπηύθυνε μὲ ἰδιαίτερη συγκίνηση τὰ ἑκατὸν σαράντα τέσσερα «Χαῖρε» πρὸς τὴν Ὑπέρμαχο Στρατηγό, ὑμνώντας τὰ μεγαλεῖα καὶ τὴ χάρη τῆς Ἁγίας Θεοτόκου, ἡ ὁποία γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους τῆς διασπορᾶς καὶ ἰδιαίτερα τῆς περιοχῆς ἀποτελεῖ εὔδιο λιμένα, εὐσκιόφυλλο δένδρο, καταφυγὴ καὶ ἀγαλίαμα.

Τὴν ἱερὰ ὑμνωδία διηκόνησαν χοροὶ ἱεροψαλτῶν ὑπὸ τὴ διεύθυνση τοῦ Πρωτοψάλτου τῆς ἐνορίας κ. Μάρκου Giuliani καὶ τῆς κυρίας Δέσποινας Γάσπαρη.

Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἀκολουθίας ἀνεγνώσθη ἡ Πατριαρχικὴ καὶ Συνοδικὴ Ἐγκύκλιος τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας γιὰ τὸν ἐορτασμὸ τῆς 1400ῆς ἐπετείου ἀπὸ τὴν ψαλμώδηση τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου στὸν Ναὸ τῶν Βλαχερνῶν καὶ τὴ θαυματουργικὴ διάσωση τῆς Πόλεως.

Πρὸ τῆς Ἀπολύσεως, ὁ ἱερατικῶς προϊστάμενος, π. Κωνσταντῖνος Δέδες, εὐχαρίστησε ἐγκάρδια τὸν Θεοφιλέστατο γιὰ τὴν εὐλογητὴ παρουσία του, τονίζοντας ὅτι ἡ ἡμέρα αὐτὴ εἶναι ἰδιαίτερα σημαντική, διότι, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν 1400ῆ ἐπέτειο ἀπὸ τὴν πρώτη ψαλμώδηση τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου, σὲ τοπικὸ ἐπίπεδο καὶ στὴν ἱστορία τῆς ἐνορίας ἦταν ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποία Ἀρχιερεύς ἀπηύθυνε τοὺς Χαιρετισμοὺς στὴν ἐφέστια εἰκόνα τῆς Παναγίας τοῦ Πάθους.

Ὁ Θεοφιλέστατος, ἀντιφωνώντας, ἐξῆρε τὸ πνευματικὸ ἔργο ποὺ ἐπιτελεῖται στὴν ἐνορία, συγχαίροντας τοὺς ἱερεῖς, τοὺς ἱεροψάλτες καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς συνεργάτες γιὰ τὴν πρόοδο καὶ τὴν καρποφορία τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινότητας.

Μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀκολουθίας, παρετέθη τράπεζα στὸ πνευματικὸ κέντρο τοῦ ναοῦ, ὅπου οἱ πιστοὶ εἶχαν τὴν εὐκαιρία ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἐπικοινωνίας καὶ κατήχησης ἀπὸ τὸν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο.