Στον πανυγηρίζοντα Ι. Ναό της Μεταμορφώσεως του χωρίου Πρίνα της Κρήτης χοροστάτησε στον Όρθρο και κατά την Θεία Λειτουργία, με την άδεια του οικείου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πέτρας κ. Γερασίμου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων.

Ο Σεβασμιώτατος εκήρυξε τον θ.λόγον, προέστη της Αρτοκλασίας και ευλόγησε «τον καρπόν της αμπέλου τον νέον».

Την Θ. Λειτουργία ετέλεσε ο εκ Πρίνης καταγόμενος Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Εμμανουήλ Καροφυλλάκης από την Μητρόπολη Νικαίας με συλλειτουργό τον εφημέριο του Ναού π. Κωνσταντίνο Μπρόκο.

1. Όλοι γνωρίζουμε,είπε στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος,το γεγονός της Μεταμορφώσεως,που εορτάζουμε σήμερα. Ο Κύριος σαράντα ημέρες πριν από το Πάθος Του παίρνει τους τρεις Μαθητές Πέτρο και Ιάκωβο και Ιωάννη και ανεβαίνει στο Θαβώρ.

Εκεί ξαφνικά γίνεται κάτι καταπληκτικό. Το πρόσωπο του Χριστού λάμπει σαν τον ήλιο. Τα ιμάτιά Του γίνονται λευκά σαν το φως. Συγχρόνως παρουσιάζονται ο Μωυσής και ο προφήτης Ηλίας να συνομιλούν με τον Χριστό.

Έκπληκτοι οι Μαθηταί και θαμπωμένοι από το παράξενο αυτό φως,πέφτουν τρομοκρατημένοι στη γη. Αυτή η σκηνή διαρκεί μερικά λεπτά και έπειτα όλα παίρνουν την φυσική και συνήθη τους όψη.

Ο Χριστός πλησιάζει τους κατάπληκτους μαθητές Του και τους σηκώνει από εκεί ,που ήσαν πεσμένοι και έντρομοι από το πρωτοφανές θέαμα.

2. Γεννάται ένα ερώτημα : Γιατί ο Χριστός παρουσίασε μ´αυτόν τον τρόπο μια πτυχή,μια ακτίνα της θεότητός Του στους μαθητές Του;

Γιατί, πράγματι, κατά την Μεταμόρφωση η ακτινοβολία και το φώς της θείας φύσεως του Χριστού διεπέρασε το κέλυφος της ανθρωπίνης φύσεώς Του, που είχε επενδυθεί κατά κάποιο τρόπο.

Έτσι άφησε να φανεί έστω και για λίγο,πριν από το Πάθος Του, η δόξα της θεότητός Του. Ήθελε να ενισχύσει την πίστη των Μαθητών στο πρόσωπό Του το θεανδρικό, το θεανθρώπινο.

Είναι το πρώτο και το μόνο, ίσως, θαύμα του Χριστού που έγινε, για να στηριχθεί η πίστη των Μαθητών, ώστε να μη κλονισθούν, όταν σε λίγο, σε σαράντα ημέρες, θα Τον έβλεπαν να πάσχει και να σταυρώνεται. Παρά ταύτα οι Μαθηταί κλονίστηκαν και ο Πέτρος Τον αρνήθηκε τρεις φορές!

3. Όλες τις άλλες φορές, που ο Χριστός έκανε θαύματα, τα έκανε, για να ανακουφίσει κάποιο πόνο, να θεραπεύσει κάποια αρρώστια και να επιβραβεύσει την πίστη αυτού, που ζητούσε θεραπεία.

Όταν Του έλεγαν κάνε θαύμα να πιστεύσουμε, δεν έκανε. Θαυματουργούσε μόνο, όταν υπήρχε η πίστη και την επιβράβευε. Γι' αυτό και σήμερα,όταν ακούμε για θαύματα να είμαστε επιφυλακτικοί.

Να διερωτώμεθα: Ποιά ανάγκη, ή αρρώστια, ή πόνο θεραπεύει; Και επίσης αν ανταποκρίνεται σε υπάρχουσα πίστη.

Θαύματα εντυπωσιασμού ο Κύριος δεν έκανε κατά την επίγεια εν σώματι παρουσία Του, ούτε σήμερα κάνει. Δεν άλλαξε, βέβαια, τακτική!

4. Ένα ακόμη ερώτημα είναι: Αφού η Μεταμόρφωση έγινε σαράντα ημέρες προ του Πάθους Του, γιατί την εορτάζουμε στις 6 Αυγούστου;

Διότι σαράντα ημέρες προ του Πάθους θα έπεφτε μέσα στην Μ. Τεσσαρακοστή, και δεν θα μπορούσαμε να εορτάζουμε πανηγυρικά αυτό το γεγονός.

Έτσι το εορτάζουμε σαράντα ημέρες προ της Υψώσεως του Τ. Σταυρού, που όπως λένε τα εκκλησιαστικά βιβλία «φέρει τα ίσα της Μ. Παρασκευής».

Ας ευχηθούμε το φως του Χριστού να φωτίζει τις καρδιές όλων μας και να μας κατευθύνει στην ζωή μας.