Στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος της προσφυγικής Φιλαδέλφειας του ν. Θεσσαλονίκης ιερούργησε σήμερα, Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, ακολουθούμενος από τον Αρχιδιάκονο π. Φιλόθεο Τσαμπαζάκη και τον Διάκονο π. Γεώργιο Ποιμενίδη.

Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν στο Ιερό Θυσιαστήριο ο Εφημέριος του Ναού και δραστήριος Ιερέας Πρωτ. π. Κυριάκος Φωτιάδης και ο Πρωτ. π. Χαράλαμπος Ιακωβίδης ενώ πολλοί ήταν οι πιστοί που προσήλθαν στον Ιερό Ναό για να μετάσχουν στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Στο κήρυγμά του ο σεπτός Ποιμενάρχης του Κιλκίς και της περιοχής του Αγίου Αθανασίου, στην Αρχιερατική Περιφέρεια του οποίου υπάγεται η Κωμόπολη της Ν. Φιλαδέλφειας, εμφορούμενος από την ακουσθείσα Ευαγγελική Περικοπή, μίλησε για την μεγάλη πρόσκληση του Κυρίου, όπως παρουσιάζεται μέσα από την Παραβολή των Βασιλικών Γάμων, όπου ο Θεός Πατέρας ετοιμάζει ένα λαμπρό γαμήλιο τραπέζι για τον γάμο του νυμφίου Υιού Του, με την νύμφη Εκκλησία και καλεί όλους τους ανθρώπους να συμμετάσχουν στη χαρά Του.

«Το πρώτο όμως τραγικό στοιχείο στην παραβολή είναι η άρνηση των προσκεκλημένων. Άνθρωποι που τιμήθηκαν με μια βασιλική πρόσκληση, επιλέγουν να απαξιώσουν τον βασιλιά. Ο λόγος; Η προσκόλληση στα υλικά αγαθά της καθημερινότητας. Ο ένας έφυγε για το χωράφι του και ο άλλος για εξοικονόμηση χρημάτων, από το εμπόριο. Δεν αρνήθηκαν επειδή έκαναν κάτι κακό, αλλά επειδή έβαλαν τα γήινα πάνω από τα επουράνια. Αυτός είναι και ο κίνδυνος για τον σύγχρονο άνθρωπο. Κινδυνεύει να απορροφηθεί τόσο πολύ από τις βιοτικές μέριμνες, την καριέρα, τα πλούτη και τις ανέσεις, ώστε να μην έχει πια χρόνο για τον Θεό και την ψυχή του.

Μπροστά στην άρνηση των πρώτων, ο Θεός δεν ακυρώνει τη γιορτή του γάμου. Ανοίγει τις πύλες για όλο τον κόσμο. Στέλνει τους δούλους Του «πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἐὰν εὕρητε καλέσατε εἰς τοὺς γάμους» (Ματθ. κβ΄, 9) και μαζεύει «πονηρούς τε και αγαθούς» (Ματθ. κβ΄, 10). Αυτό δείχνει το απέραντο έλεος του Θεού. Κανείς δεν αποκλείεται από τη Βασιλεία Του. Η Εκκλησία είναι μια ανοιχτή αγκαλιά για κάθε πληγωμένο, αμαρτωλό και περιθωριοποιημένο άνθρωπο που αναζητά τη σωτηρία.

Η παραβολή, όμως, κλείνει με μια αυστηρή προειδοποίηση. Ο βασιλιάς μπαίνει μέσα και βλέπει έναν άνθρωπο που δεν φορούσε «ένδυμα γάμου». Στην αρχαιότητα, ο ίδιος ο βασιλιάς προσέφερε στους καλεσμένους το κατάλληλο λαμπρό ένδυμα στην είσοδο του παλατιού. Το γεγονός, ότι αυτός ο άνθρωπος βρέθηκε χωρίς το κατάλληλο ένδυμα σημαίνει ότι αρνήθηκε εσκεμμένα να το φορέσει, δείχνοντας περιφρόνηση. Όταν ο βασιλιάς τον ρωτά γιατί, εκείνος μένει άφωνος και τελικά εκβάλλεται στο σκοτάδι».

Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας, το ένδυμα αυτό έχει τρεις βαθιές πνευματικές σημασίες.

Είναι η «λευκή στολή» που λάβαμε κατά το Άγιο Βάπτισμα, η οποία συμβολίζει την καθαρότητα, την άφεση των αμαρτιών και την ένδυσή μας με τον ίδιο τον Χριστό. Είναι τα καλά έργα, η ελεημοσύνη και η δικαιοσύνη. Και τέλος είναι η διαρκής μετάνοια μέσα από το Μυστήριο της Εξομολόγησης.

Η σιωπή του ανθρώπου αποδεικνύει την ενοχή του. Δεν αρκεί να είμαστε κατ' επίφαση χριστιανοί ή να εκκλησιαζόμαστε από συνήθεια, διατηρώντας στην καρδιά κακία και εγωισμό. Ο Θεός μάς καλεί δωρεάν, αλλά ζητά από εμάς να ανταποκριθούμε με φιλότιμο. Κάθε φορά που πλησιάζουμε στο Άγιο Ποτήριο, οφείλουμε να αναρωτηθούμε «προσέρχομαι με ταπεινό φρόνημα και καθαρή εξομολόγηση, ή προσέρχομαι με πνευματική θρασύτητα;».

Ολοκλήρωσε την ομιλία του λέγοντας: «Ο Κύριος μας επαναλαμβάνει σήμερα «πολλοί γάρ εισι κλητοί, ολίγοι δε εκλεκτοί» (Ματθ. κβ΄, 14). Η πρόσκληση για το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, για τη Βασιλεία των Ουρανών, παραμένει ανοιχτή κάθε Κυριακή και σε κάθε λατρευτική σύναξη. Ας μην αφήσουμε τις μέριμνες του κόσμου αυτού να μας κρατήσουν μακριά Του. Ας φροντίσουμε, μέσα από την πνευματική μας ζωή, να υφαίνουμε καθημερινά το γαμήλιο ένδυμα της ψυχής μας, ώστε να αξιωθούμε να γίνουμε συμμέτοχοι στο αιώνιο Δείπνο της Χαράς Του. Αυτό άλλωστε Του ζητάμε ψάλλοντας το εξαποστειλάριο της Μεγάλης Εβδομάδας των Παθών «Τον νυμφώνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ. Λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής, Φωτοδότα, και Σώσον με».

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ