Μὲ συμμετοχὴ χιλιάδων πιστῶν ἀπὸ τὴνπόλη τῶν Πατρῶν καὶ ἀπὸ ἄλλα μέρη, ἑορτάσθη ἡ μνήμη τῶν Ἁγίων τῆς Ἀχαΐας ἀπὸ τῆςἱδρύσεως τῆς Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῶν Πατρῶν, ἀπὸ τὸν Ἀπόστολο Ἀνδρέα, ἕως τῶν ἐσχάτων.

Ἐν τοῖς Ἁγίοις τῆς Ἀχαΐας, συγκαταλέγονται καὶ οἱ Στρατοκλῆς ὁ πρῶτος τῶν ΠατρῶνἘπίσκοπος, Μαξιμίλα, Μεγαλομάρτυς Ἀρτέμιος, Σωσίπατρος, Ὁσιομάρτυς Παῦλος Ἡγούμενος τῆς ἐν Ραϊθῶ Μονῆς, Δανιὴλ ὁ ἐν τῷ Κάστρωτῶν Πατρῶν, Σάββας ὁ Βατοπαιδινός, Ὁσιομάρτυς Ὀλυμπία, Ὁσιος Ίωακείμ Νοτενῶν, Νεομάρτυς Ζαχαρίας, Παιδομάρτυρες Χριστόδουλος καὶ Ἀναστασία, ὉσιομάρτυςΠαῦλος ὁ ἐξ Ἀροανίας, ἘθνοϊερομάρτυςΓρηγόριος ὁ ἐκ Ζουμπάτας τῶν Πατρῶν, ὍσιοςΓερβάσιος ὁ ἐν Πάτραις καὶ πλεῖστοι ἄλλοι.

Στὸν Ὄρθρο ἐχοραστάτησε ὁ ΣεβασμιώτατοςΜητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος προέστη τῆς Θείας Λειτουργίας, συλλειτουργήσαντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου.

Κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία, ὁ Σεβασμιώτατος, προέβη εἰς τὴν εἰς Διάκονονχειροτονίαν, τοῦ εὐλαβεστάτου ἈνδρέουΘεοδωροπούλου, ἐκ Λεοντίου Ἀχαΐας, τὸν ὁποῖον προεχείρισε, ἐνωρίτερον Ὑποδιάκονον, ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος.

Ὁ νέος Διάκονος στὴν συγκινητικὴπροσλαλιά του εὐχαρίστησε Θεῶ καὶ ἀνθρώποιςγιὰ τὴν μεγάλη δωρεά, τὴν ὁποίαν χάριτι Θεοῦκαὶ διὰ χειρῶν τοῦ Σεβασμιωτάτου ἔλαβενὑποσχεθείς, ὅτι θὰ τηρήση ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦτὴν Ἱερὰν παρακαταθήκην, ἕως τελευταίας αὐτοῦ πνοῆς.

Ὁ Σεβασμιώτατος, στὴν ὁμιλία του, ἀνεφέρθη στὴν εὐλογία ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ κατέχηἡ πόλις τῶν Πατρῶν θησαυροὺς χαριτοβρύτους, τὴν Τιμίαν Κάραν καὶ τὸν Σταυρὸν τοῦΠρωτοκλήτου ὡς καὶ τὸν Τάφον του, ἀλλὰ καὶτίμια Λείψανα, ἄλλων Ἁγίων, ὅπως τῆς Ἁγίαςἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Εἰρήνης, τοῦ ὉσίουἸωακείμ τῶν Νοτενῶν, τοῦ Ὁσίου Γερβασίου καὶ ἄλλων Ἁγίων.

Μίλησε γιὰ τὶς πρεσβεῖες τῶν Ἁγίων γιὰ τὴν πόλη τῶν Πατρῶν καὶ γιὰ τὴνμίμηση τῆς ζωῆς καὶ πολιτείας τους, ὥστε νὰ φθάσωμε στὴν θέωση.

Ἀπευθυνόμενος στὸν νέο Διάκονο, τοῦεὐχήθηκε νὰ ζήση μέ χαρᾶ πνευματικὴ καὶ μέσα ἀπὸ ἱερὰ ἀγωνίσματα καὶ τὴν λειτουργικὴ ζωὴκαὶ προσευχὴ, νὰ ὁδηγηθῇ εἰς τὴν κατὰ Χριστὸντελείωση, μαζὶ μὲ τὴν οἰκογένειά του καὶ τὸποίμνιο ποὺ θὰ τοῦ ἐμπιστευθῇ σὲ λίγο ἡ Ἐκκλησία. Τοῦ ἐτόνισε ὅτι πρέπει νὰ χαίρηχαρὰν μεγάλην διότι ἡ καρδία του, μὲ τὴνχειροτονία, ἔγινε θρόνος χάριτος, τὸν ὁποῖονπρέπει νὰ διατηρήση καθαρὸν ἕως τελευταίας του πνοῆς.

Ἀκόμη δὲ πρέπει νὰ χαίρη καὶ μετὰκαυχήσεως νὰ φέρη τὸ ἅγιο ράσο, τὸ ὁποῖονἐφόρεσαν Ὁμολογητὲς καὶ Μάρτυρες τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας.

Εὐχαρίστησε, τέλος, τὴνοἰκογένεια τοῦ νέου Διακόνου, τὴν σύζυγό του, τοὺς Γονεῖς του καὶ τοὺς πνευματικούς του πατέρες καὶ ὅλους τους συνεργήσαντας εἰς τὴνκατὰ Θεὸν προκοπήν του.

Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας, ἐλιτανεύθηἐντὸς τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, ἡ Τιμία Κάρα τοῦΠρωτοκλήτου καὶ ἐτοποθετήθη στὸ κέντρο τοῦΝαοῦ, πρὸς προσκύνησιν.