«Ὡς κρήνη ἀείροος τῶν ἐκ Θεοῦ δωρεῶν εἰκών σου ἡ πάντιμος καί ἀξιώνυμος νῦν τῇ ποίμνῃ σου δέδοται· χαῖρε διό βοῶμεν σοι, ἀξιόθεε Κόρη, χαῖρε δι᾿ ἧς ἡνώθη ὁ Θεός τοῖς ἀνθρώποις, χαῖρε τῆς Ἀξιουπόλεως φρουρός τε καί καύχημα». (σχετικό Ἀπολυτίκιο ἀναφερόμενο στήν Παναγία τῆς καί ὡς “Ἄξιόν ἐστι” ἐπανομαζομένης)

Χαρά καί καύχημά μας ἀνά τήν Ὀρθοδοξία –ἐν συνόλῳ εἴτε κατά τόπους– ἡ συμμετοχή σέ ἑορτολογικούς σταθμούς πού μᾶς κληροδοτήθηκαν, κι ἐμεῖς μετέχουμε στήν ἑορτολογική τους διάρκεια.

Ἐνίοτε πλουτίζουμε τόν κληρονομημένο ἑορτασμό τοπικά, ἐθιμικά, εὐλαβικά μέ νεότερους ναούς, μέ νεότερα ἑορταστικά ἤ προσκυνηματικά ἔθιμα, μέ νεότερες ἱερές ἀφηγήσεις πρός τίς ἱερές ἀναμνήσεις. Ὅλα “αἰσθητοποιοῦν” μιάν ἀδιάκοπη ἄμεση σχέση τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος μέ τό τιμώμενο ἱερό πρόσωπο ἤ τό ἑορταζόμενο ἱερό γεγονός.

Η ΕΙΔΙΚΗ ΑΞΙΩΝΥΜΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΟΥ ΝΑΟΥ

Αὐτό συμβαίνει γιά ἀρκετά χρόνια μέ τήν Ἀξιούπολη καί τό νεότερο ἐνοριακό της κέντρο, τόν ἀρχιτεκτονικά πολυεπίπεδο καί ὁλοφώτεινο Ναό τῆς Παναγίας “Ἄξιόν Ἐστιν”, συμβατό πρός τήν φερωνυμία τῆς κωμόπολης. Ἡ Ἐνορία δέν παύει βεβαίως νά προσβλέπει εὐλαβικά στόν ἅγιο Δημήτριο καί τό μεταβυζαντινό ναό του, στούς ἁγίους Ἀναργύρους τοῦ παλαιοῦ οἰκισμοῦ στό Ντρέβενο καί στό νέο παρεκκλήσι τοῦ νεότερου συνοικισμοῦ, στόν ἅγιο Φανούριο καί τό νεότερο πανέμορφο παρεκκλήσι στίς παρυφές τῆς κωμοπόλεως.

Ὡστόσο, ἀπό τήν τελευταία κυρίως δεκαετία τοῦ 20οῦ αἰ., ἡ Ἀξιούπολη ὁλοκλήρωσε ἕνα νέο βασικό ἐνοριακό κέντρο, πού ἐξωραΐζει πολλαπλῶς τήν πλατεία στό σημεῖο ὅπου ὑπῆρχε ἡ Λέσχη Ἀξιωματικῶν, παραπλεύρως τοῦ Παρεκκλησίου ἐπ᾽ ὀνόματι τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ. Μέ ἀνταλλαγές οἰκοπέδων καί τήν συμπληρωματική ἐπιπληρωμή, ἡ ἐνοριακή πλέον ἰδιοκτησία τῆς ἑνιαίας ἔκτασης σήμερα καταλαμβάνεται ἀπό ἕνα ναοδομικό κόσμημα γιά τήν Ἀξιούπολη καί ὅλη τήν ἐπαρχία μας.

Κηρύσσοντας ἀφ᾽ ἑσπέρας τά πρός τήν ἑορταστική Σύναξη ἐπίκαιρα, ἐμνήσθην ὅλων αὐτῶν, πού κάποτε συνιστοῦσαν μια προσδοκία καί σήμερα ἀποτελοῦν εὐλαβική ἀνάμνηση γιά τούς παλαιότερους καί εὐλαβική θέα καί μέθεξη γιά τούς νεότερους ἐνορίτες καί προσκυνητές. Ὁ πολυεπίπεδος Ναός τῆς Παναγίας, τό ἐνσωματωμένο Βαπτιστήριο-Παρεκκλήσι τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, τά κάτωθεν Παρεκκλήσια τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ και τῆς Ἁγίας Μαρίνης μέ τήν ἡμιϊσόγεια εὐρυχωρότατη αἴθουσα ποιμαντικῶν ἐκδηλώσεων καί δεξιώσεων, ἀρτιωμένα καί ἐξοπλισμένα, ἀποτελοῦν καταφύγιο εὐλάβειας, “ἐντοπιότητα” τῆς ἀπερινόητης θείας συγκατάβασης πρός τίς λειτουργικές ἀναφορές, χῶρο κατηχητικῶν ἐπισκέψεων ἐκπαιδευτηρίων τῆς Παιονίας (καί ὄχι μόνο), βάση λειτουργίας τῆς ἐγχριστωμένης ἐκκλησιαστικῆς ἐνσωμάτωσης, διαρκές κάλεσμα ἐκκλησιοποίησης πρός τόν κόσμο.

ΜΑΚΡΑΙΩΝΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

Στήν Ἀξιούπολη (ὅπως καί στό Πολύκαστρο μέ τήν νεόκτιστη ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Τριάδος καί τόν δομικά συμπληρωμένο Ἅγιο Ἀθανάσιο, ἀλλά καί στή Γουμένισσα μέ τούς ἀποκατεστημένους μεγαλοπρεπεῖς μεταβυζαντινούς ναούς τῆς Παναγίας καί τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καί στή Γρίβα μέ τό μοναστηριακό καθολικό τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ) –σέ δύο μέ τρεῖς συνολικά δεκαετίες– ὁ ποιμενάρχης, ὁ κλῆρος καί ὁ λαός ἐγκαυχώμεθα ἐν Κυρίῳ γιά την ἐνθουσιώδη συμμετοχή πάρα πολλῶν, τή συνεχιζόμενη συμμετοχική φροντίδα καί τήν ἐμπρέπουσα ἱερή αἴγλη τόσων ἐκκλησιῶν.

Ἐπισκέπτες Μητροπολίτες σέ ἑόρτιες ἤ προσκυνηματικές εὐκαιρίες διατυπώνουν τόν εἰλικρινή τους ἐνθουσιασμό γιά τόσα καί τέτοια ἔργα-μεγάφωνα προσφορᾶς, πού βεβαίως ἀπηχοῦν μιά διαρκή δυναμική ποιμαντική παρουσία καί μιά ἀξιέπαινη καί ἀξιόζηλη λαϊκή ἀνταπόκριση καί ἐνεργό συμμετοχή ἐδῶ στήν παραμεθόρια περιοχή.

Ὅλα αὐτά ἀσφαλῶς ἐκφράζουν ἐν σμικρῷ μιά μακραίωνη λειτουργικότητα ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς, ἐκκλησιαστικῆς ταυτοποίησης, ἐκκλησιαστικῆς πορείας, πού ζωογονεῖ πνευματικά καί συνέχει λατρευτικά τήν κοινωνική καί ἐθνική ἱστορία, στή συνοριακή γραμμή, ὅπως καί σέ ὅλη τήν πατρίδα μας.

Ὑποδείγματα οἱ Ἅγιοι πού συνεορτάζονται καί τιμῶνται συλλογικά τήν μεθέορτη τῆς Πεντηκοστῆς Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων.

ΟΙ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ

Ἐφέτος, ἔχουμε ἑορτολογικές συμπτώσεις πού δείχνουν περιεκτικά τήν ἐκκλησιαστική διάρκεια καί ἑνότητα.

Στήν Ἀξιούπολη εἰδικά τελεῖται ἡ σύναξη τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ “ἐν τῷ ᾌδειν”, ἡ διδασκαλία τοῦ καθιερωμένου θεομητορικοῦ ὕμνου “Ἄξιόν Ἐστιν” πρό τῆς γνωστῆς εἰκόνος στό Ἅγιον Ὄρος.

Ὁ θεομητορικός αὐτός εἰδικός ἑορτασμός συμπίπτει μέ τήν ἐτήσια μνήμη τῶν Ἀποστόλων Βαρθολομαίου ἐκ τῶν Δώδεκα και Βαρνάβα ἐκ τῶν Ἑβδομήκοντα (1ος αἰ.) καί τοῦ ὁμολογητοῦ Ἱεράρχη ἁγίου Λουκᾶ Συμφερουπόλεως τοῦ ἰατροῦ (20ός αἰ.). Ἅγιοι μιᾶς μακρᾶς διαχρονίας ἐκδιδάσκουν καί φανερώνουν τήν Ἁγιοπνευματική ζωντάνια καί καρποφορία τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἐμνήσθημεν μέ συγκίνηση τῆς φερωνύμου ἑορτῆς τῆς Αὑτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, προτρέποντας ὅλους καί συνευχόμενοι μέ ὅλους τήν ἐξάκουστη καρποφορία τῆς μαρτυρικῆς καί ἀκοιμήτου μαρτυρίας του.

Τήν ἴδια μέρα πανορθόδοξα τιμῶνται μέ ἑορτολογική σύναξη οἱ Ἅγιοι πάντες, καρπός τῆς Πεντηκοστῆς. Ἀφορμώμενοι ἀπό τά προφητικά ἀναγνώσματα τοῦ Ἑσπερινοῦ καί τήν καθιερωμένη ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς, μέ βάση κυρίως τήν συνεπαρμένη περιγραφική κυριολεξία τῆς πρός Ἑβραίους, τονίσαμε τήν ἱστορική μνημοσύνη καί ἁγιολογική παρακαταθήκη τοῦ παραδείγματος τῶν Ἁγίων.

Στήν Παλαιά Διαθήκη τῶν κοινωνῶν τῆς συγκαταβάσεως τοῦ Ἀσάρκου Λόγου (προπομπῶν προφητείας, στήν προοπτική τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως).

Καί στήν Καινή Διαθήκη τῶν κοινωνῶν τῆς θεανθρώπινης οἰκονομίας τῆς σωτηρίας (ἀποστόλων καί διαχρονικῶν ἱεραποστόλων τῆς καινῆς κτίσεως καί τῆς μετεχόμενης ἐσχατολογικῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ).

Μέ “κλειδί” κατανόησης ὅλων τήν πίστη, τό “διά πίστεως” τῆς ζωῆς τῶν Δικαίων καί τῶν Ἁγίων. Πίστη ὄχι ὡς ἁπλή ἀνθρώπινη δράση ἤ διάδραση, ἀλλά ὡς τρόπο τέλεια καί ἀνυποχώρητης καί θυσιαστικῆς ἀναφορᾶς καί σχέσης καί κοινωνίας μέ τό ζῶντα Θεό τῆς διαιώνιας ἀποκαλύψεως, μέ τό Θεό τῆς φιλανθρωπίας, τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.

ΘΕΣΜΙΚΟΙ ΚΑΙ ΑΠΛΟΙ ΣΥΜΠΑΡΟΝΤΕΣ, ΜΕ ΕΞΑΡΧΟΝΤΕΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Αὐτά τονίσαμε περιεκτικά πρός τό ἐκκλησίασμα τοῦ πανηγυρικοῦ Ἑσπερινοῦ στήν Ἀξιούπολη, ἐν μέσῳ πολλῶν Ἐφημερίων μας καί πολλῶν εὐλαβῶν συνεορταστῶν, μέ συμμετέχοντες φορεῖς τῶν θεσμικῶν πολιτικῶν καί δημοτικῶν καί λοιπῶν διακονημάτων.

Παρόντες ὁ τ. Ὑπουργός Ἀγροτικῆς Πολιτικῆς κ. Γεώργιος Γεωργαντάς, ὁ ὑποψήφιος Βουλευτής κ. Πέτρος Παππάς, ὁ Δήμαρχος Παιονίας κ. Κωνσταντίνος Σιωνίδης, ἐπικεφαλῆς τῶν κ.κ. Ἀντιδημάρχων καί τῆς Προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου κας Γαρυφαλλιᾶς Καρβουνιάρη, ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς δημοτικῆς μειοψηφίας κ. Χρῆστος Γκουντενούδης καί ὁ ὑποψήφιος κ. Θεόφιλος Τιρεκίδης, ὁ Πρόεδρος τῆς Δ.Κ. Ἀξιουπόλεως κ. Κύρος Καλαβάζης, ὁ Διοικητής τῆς 33ης Μ/Κ Ταξιαρχίας Ταξίαρχος κ. Θεόδωρος Ἐλευθεριάδης, ὁ Ὑποδιευθυντής τῆς Π.Υ. Κιλκίς κ. Χρῆστος Γκαντίδης, ὁ Διοικητής τοῦ Α.Τ. Γουμένισσας Ἀστ. Ὑποδιευθυντής κ. Ἀντώνιος Λιακόπουλος.

Πολλοί οἱ ψάλλοντες καί συμψάλλοντες “ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν τῷ Κυρίῳ”. Ὅμως, τήν εὔλογη συγκίνηση τῶν μετεχόντων εἰδικά στόν Ἑσπερινό κέρδισε ἡ παρουσία καί συνεκφώνηση τοῦ Τρισαγίου ἀπό παιδιά, ἕνα πολυδύναμο κήρυγμα συμμετοχῆς, πού ὅλοι μας χρειαζόμεθα, γιά νά ἐνθυμούμεθα καί νά ἀνταποκρινόμεθα στήν ἀκοίμητη ἱκετευτική μεσιτεία τῆς Παναγίας μας ὡς κατά Χάριν παιδιά Της.

Μετά τήν εὐλογία τῆς ἀρτοκλασίας καί τῶν κολλύβων, χειροθετήσαμε σέ ἀναγνῶστες δύο διακρινομένους γιά τόν ἐκκλησιαστικό τους φρόνημα, ἀλλά καί τόν ἀξιέπαινο ζῆλο γιά τό ναό καί τά τελούμενα σέ αὐτόν. Ὁ ἕνας ἐξ αὐτῶν, Κωνσταντίνος Κουτσογιάννης, κατάγεται ἀπό τήν Ἀξιούπολη. Εἶναι ἔγγαμος καί πατέρας δύο παιδιῶν. Πρώην βιοτέχνης, ἀσχολεῖται ἐδῶ καί τέσσερα χρόνια μέ τό ἀναλόγιο, ἐξυπηρετώντας τίς ἀνάγκες τῶν ναῶν τῆς Μητροπόλεώς μας.

Παρακολουθεῖ μαθήματα βυζαντινῆς μουσικῆς στό Ὠδεῖο τοῦ Πολυκάστρου. Ὁ ἄλλος, Ἀντώνιος Μιχαλόπουλος, κατάγεται ἀπό τήν πόλη τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέα, τήν Πάτρα. Γιός ἱερέα, ἔγγαμος καί πατέρας δύο μικρῶν παιδιῶν, ὑπηρετεῖ ὡς στρατιωτικός στό Πολύκαστρο στήν 33η Μ/Κ Ταξιαρχία. Τά τελευταῖα τρία χρόνια προσφέρει τή διακονία του στό ἀναλόγιο καί παράλληλα, τούς τελευταίους μῆνες τοῦ ἀνατέθηκαν καί καθήκοντα ἐκκλησιαστικοῦ ἐπιτρόπου στήν ἐνορία τῆς Ἀξιούπολης. Παρακολουθεῖ ἐπίσης μαθήματα βυζαντινῆς μουσικῆς.

Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΩΣ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

Τήν κυριώνυμη ἡμέρα, τελέστηκε ἡ θεία Λειτουργία, πού ἦταν μία “πανήγυρις” τῆς Ἀξιουπόλεως καί ἐν μέρει ὅλης τῆς Παιονίας.

Ἡ θεία Λειτουργία ὡς γεγονός ἑορτασμοῦ καί μυστήριο ἁγίας ἀναφορᾶς ἀσφαλῶς καί ἀποτελοῦσε τό ἐπίκεντρο τοῦ ὅλου ἑορτασμοῦ, τήν “καρδιά” καί αὐτῆς τῆς φετινῆς Θεομητορικῆς Συνάξεως.

Ἡ ἐνορία δεξιώθηκε ἀφ᾽ ἑσπέρας καί τό πρωί τούς μετασχόντες τῆς ἱερᾶς αὐτῆς πανηγύρεως.
Ἀντάξιοι τῶν προσδοκιῶν μας ὁ δραστήριος ἐφημέριος π. Ἰγνάτιος Καλογεράκης, γενικός ἀρχιερατικός ἐπίτροπός μας, καί τό πλήθος τῶν ἐθελοντῶν καί ἐθελοντριῶν τῆς ἐνοριακῆς ζωῆς καί δράσεως.

†Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως & Πολυκάστρου ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ