Στην ενορία του Βαμβακοφύτου μετέβη την Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου κ. Μακάριος ο οποίος και τέλεσε την Θεία Λειτουργία στο Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου.

Κάθε χρόνο κατά την ημέρα αυτή Δευτέρα μετά την πρώτη Κυριακή του Τριωδίου, η ενορία του Βαμβακοφύτου τηρεί εδω και 139 χρόνια το έθιμο να μεταβαίνουν στην Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου Σερρών και να τελούν Θεία Λειτουργία .

Φέτος λόγω της διασποράς της πανδημίας, η Θεία Λειτουργία τελέστηκε στην ενορία.

Ο Σεβασμιώτατος κατά τον σύντομο λόγο του τόνισε στους πιστούς να δίνουν μεγάλη σημασία στις αξίες και στις παραδόσεις της εκκλησίας και του τόπου τους με σκοπό να μαθαίνουν και οι νεότερες γενιές όλες αυτές τις αξίες οι οποίες κρατούν αναμμένη τη φλόγα της πίστεως και της πατρίδος μας γενικότερα.

Σύντομο Ιστορικό περί του Εθίμου στο Βαμβακόφυτο.

Το 1870, ύστερα από μια δεκαετία διαμαχών και άκαρπων διαβουλεύσεων ανάμεσα στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και των Βουλγάρων υποστηρικτών της εκκλησιαστικής αυτονομίας, εκδόθηκε από την Μεγάλη Πύλη, παρά τις αντιδράσεις του Πατριάρχη, φιρμάνι που θεσμοθετούσε την ανεξάρτητη Βουλγαρική Εξαρχία.

Η χρονιά αυτή, ήταν αρχή δεινών για το χωριό. Οι κάτοικοι μοιράζονται στα δύο και έχουμε καθημερινά επεισόδια και προστριβές.

Στις 28 Αυγούστου το 1879, μια ομάδα Βουλγάρων εισέβαλε στον ναό του χωριού και αφού παρακολούθησε την Θεία Λειτουργία, στην συνέχεια απήγαγε δια της βίας οκτώ συγχωριανούς μας τους οποίους αργότερα εκτέλεσαν.

Το ιδιοκτησιακό καθεστώς του ναού έγινε αντικείμενο χρόνιας διαμάχης μεταξύ των εξαρχικών και πατριαρχικών κατοίκων του χωριού.

Οι μοναχοί της Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Σερρών θέλοντας να βοηθήσουν τους πατριαρχικούς κατοίκους του χωριού , τα δύσκολα εκείνα χρόνια, αποφάσισαν να χρηματοδοτήσουν την ανέγερση του κωδωνοστασίου, ενός επιβλητικού πολυόροφου κτιρίου με τεράστιες καμπάνες.

Το καμπαναριό εγκαινιάστηκε στις 21 Μαΐου 1882, με την παρουσία του Ηγουμένου και πολλών μοναχών της Ι.Μ.Τιμίου Προδρόμου Σερρών.

Ένα μέρος των χρημάτων που δόθηκαν ήταν δωρεά της Μονής, ένα άλλο έναντι ακινήτων του χωριού και το υπόλοιπο χρέος υπό μορφήν δανείου, οι δόσεις του οποίου πληρώνονταν κάθε χρόνο με σιτάρι, κριθάρι, αλεύρι και άλλα τρόφιμα. Προσέφεραν όλοι οι κάτοικοι του χωριού ανάλογα με τις δυνατότητές τους.

Την ημέρα των Αγίων Θεοδώρων από το 1883 και εντεύθεν, γίνεται η μεταφορά των Ιερών Λειψάνων και του Μεγάλου Σταυρού από τον Ηγούμενο της Μονής στην ενορία του Βαμβακοφύτου.

Παλαιότερα οι κάτοικοι του Βαμβακοφύτου πήγαιναν στη είσοδο του χωριού να υποδεχτούν τον Ηγούμενο και τους μοναχούς.

Μπροστά ήταν ο Ηγούμενος πάνω σε άσπρο άλογο και πίσω οι μοναχοί με μαύρα άλογα και οι καμπάνες χτυπούσαν συνέχεια με χαρακτηριστικό τρόπο.

Ο Ηγούμενος και οι μοναχοί έμειναν λίγες ημέρες στο χωριό και καθαγίαζαν όλα τα σπίτια, ένας μοναχός κατέγραφε τις δωρεές των χωριανών μας προς την Μονή.