Ἄλλη μιά φορά ἐπαναβεβαιώθηκε πανηγυρικά ἡ πολυειδής καί μακρόχρονη ἐκκλησιαστική προσφορά στίς κοινωνικές ἀνάγκες τοῦ συνοριακοῦ μας νομοῦ (ΠΕ Κιλκίς).

Τρανά δείγματα ἀπό τό παρελθόν, ἐπί τῶν ἀοιδίμων μητροπολιτῶν Χαρίτωνος, Ἀμβροσίου, Ἀποστόλου καί Ἐμμανουήλ, κάποτε τά τόσο ἀναγκαῖα μαθητικά ἐκκλησιαστικά οἰκοτροφεῖα σέ Κιλκίς καί Γουμένισσα, μετέπειτα τό πολύφορο ἐκκλησιαστικό λύκειο καί τώρα ἡ σχολή εὐρωπαϊκῆς καί βυζαντινῆς μουσικῆς, μαζί μέ τά καθημερινά γεύματα σέ ἀπόρους καί τόν ἐξοπλισμό μέ σχολικά εἴδη σέ μαθητές.

Προστιθέμενα ὅλα αὐτά στή συνεχή φιλανθρωπική φροντίδα ἀπό τίς ἐνορίες καί προπαντός στή διαρκή καί καθοδηγητική πνευματική ἀναδοχή τῆς κάθε ἀγωνίας καί ταλαιπωρίας τῶν ἀδελφῶν μας, πιστοποιοῦν τόν οὐσιαστικό εὐεργετικό καί συνεκτικό ρόλο τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας.

Ἕνα ρόλο ἀποφασιστικῆς σημασίας γιά ὅλους μας καί γιά κάθε συνάνθρωπο. Ἕνα ρόλο πού ἐμπνέεται καί βιώνεται προπαντός μέσα ἀπό τό βασικό πρωταρχικό λειτούργημα τῆς ἀπολύτρωσης, τῆς σωτηρίας, τοῦ ἁγιασμοῦ, τῆς τελειώσεως, τῆς θεοκοινωνίας τό ὁποῖο εὐαγγελίζεται καί πραγματώνει ἡ Ἐκκλησία.

Μέσα σ᾽ αὐτό τό καίριο λειτούργημα ἀνακεφαλαιώνει καί ἀνακαινίζει καί ἐπιδοτεῖ τήν ἱστορία τοῦ κόσμου.

Γι᾽ αὐτό τό καίριο λειτούργημα κλήθηκε νά ὑπάρχει καί νά συγκροτεῖται ὡς σῶμα Χριστοῦ, ἐνοφθαλμισμένη σ᾽ αὐτόν, ἀλλά καί ζωογονούμενη ἀπ᾽ αὐτόν.

Οἱ ἅγιοι τῶν χρόνων μας, μέ τό χαριτωμένο αὐθορμητισμό τῆς ἀκεραιότητας καί τῆς αὐτοπροσφορᾶς τους πρός ὅλους καί πρός κάθε ἀποδέκτη, φανερώνουν τήν εἰκόνα τοῦ ἀληθινά ἀνθρώπινου ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, παραμένοντας τέλεια πρότυπα τέλειας ἀνθρωπιᾶς.

Καί παραμένουν οἱ πιό προοδευτικοί ἀνθρωπιστές, γιατί ἐκφράζουν καί θυμίζουν διαρκῶς μέ τό παράδειγμά τους τίς ἀληθινές διαστάσεις τῆς ἀνθρώπινης ὀντολογίας ὡς δεδομένο θεῖο δῶρο καί ὡς θεόσωστο ἐπιθυμητό κατόρθωμα.

Ἐπιπλέον ὅμως, καί ἐκεῖνοι καί ὅλοι ἐμεῖς οἱ ἄλλοι, συναποτελοῦμε μιάν ἑνότητα προσώπων, καλεσμένων νά πραγματώνουμε διαρκῶς τή σχέση μας μέ τό Χριστό μέ τόν πιό ἀπόλυτο τρόπο, καί τή σχέση μας μέ τό συνάνθρωπο μέ μέτρο τήν αὐτοσυνειδητότητα.

Μέσα σ᾽ αὐτήν τή σταθερή πορεία καί τήν ἀμετεώριστη ἔκφραση, ὡς ὑποχρέωση ἐθελοπροσφορᾶς καί ὡς παράδειγμα, ἐντάσσεται καί ἡ φετινή συμβολική κοινωφελής προσφορά τῆς Μητροπόλεως Πολυανῆς & Κιλκισίου πρός σύνολη τήν ΠΕ Κιλκίς.

Ἀφετηρία ἡ δεδηλωμένη πρόθεση τοῦ ἀποιχόμενου Μητροπολίτη Πολυανῆς & Κιλκισίου Ἐμμανουήλ, πού ἐκφράσθηκε σέ δύο φερέγγυους μάρτυρες πρίν ἀπό τή μεταφορά του στό νοσοκομεῖο, νά ἐξοπλίσει μιά ΜΕΘ γιά τό Νοσοκομεῖο Κιλκίς.

Στή συνέχεια, ἤδη ἀπό τό Πάσχα, μέ ἀπόφασή του ὁ Σεβασμιώτατος Τοποτηρητής Μητροπολίτης Γουμενίσσης κ. Δημήτριος ἀποδέχθηκε τήν πρόταση τῆς διοίκησης τοῦ Νοσοκομείου γιά ἐξοπλισμό τελικά τῆς Ὀφθαλμολογικῆς καί τῆς ΩΡΛ Κλινικῆς μέ σύγχρονο ἐξοπλισμό, πρός ἄμεσο ὄφελος τοῦ κόσμου μας, ὥστε νά ἐξυπηρετοῦνται οἱ ἀνάγκες του στήν παραμεθόρια περιοχή τοῦ νομοῦ Κιλκίς καί νά ἀποφεύγεται ἡ ταλαιπωρία μετακινήσεως ἀσθενῶν καί συνοδῶν στή Θεσσαλονίκη.

Ἡ ἀπόφαση αὐτή βρῆκε σύμφωνους τά μέλη καί τοῦ Φιλοπτώχου καί τοῦ Μητροπολιτικοῦ Συμβουλίου πρός τά ὁποῖα ἀπευθύνθηκε. Ὅλοι τους ἀποδέχθηκαν ὁμόφωνα τό εὔλογο αἴτημα τοῦ Σεβ. Τοποτηρητή καί τό ὑποστήριξαν ἐνθέρμως.

Μετά τίς ἀπαραίτητες διαδικασίες, ἐπιλέχθηκαν τά ἀπαραίτητα σύγχρονα μηχανήματα καί ἔγινε ἡ ἐπίσημη παράδοσή τους ἀπό τή Μητρόπολη στό Νοσοκομεῖο μέ τήν τελετή τοῦ Ἁγιασμοῦ.

Τόν Ἁγιασμό τέλεσε ὁ Σεβ. κ. Δημήτριος, μέ συμμετοχή ἐκ τῶν ἐφημερίων τοῦ Γεν. Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου π. Γεωργίου Παντελίδη, τοῦ Γραμματέα τοῦ Μ.Σ. π. Εὐγενίου Ἰωάννου (ἐφημερίου καί στό Νοσοκομεῖο Κιλκίς), τοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου τῆς Β΄ Ἀρχιερατικῆς Περιφέρειας π. Εὐσεβίου Κλώπα, τοῦ π. Πολυκάρπου Κοντοζίδη ἀπό τήν ἐνορία τῶν Ἁγίων Πεντεκαίδεκα Μαρτύρων καί τοῦ π. Φιλίππου Καβατζικλῆ (βοηθοῦ στό Λογιστήριο τῆς Μητροπόλεως), καθώς καί τοῦ κ. Κυριάκου Ποιμενίδη ἀστυνομικοῦ (ἐπιτρόπου τῆς ἐνορίας τῶν Πεντεκαίδεκα καί μέλους τοῦ Μητροπολιτικοῦ Συμβουλίου), τῆς κ. Αἰκατερίνης Παπαδοπούλου (τοῦ Φιλοπτώχου Ταμείου) καί τοῦ λογιστῆ κ. Χαρίτωνα Ἀναστασιάδη (γραμματέα τῆς Ἱ. Μητροπόλεως).

Τόν Σεβασμιώτατο ὑποδέχθηκε ἐγκάρδια ὁ Διοικητής τοῦ Νοσοκομείου κ. Ἰωάννης Ἀνδρίτσος καί οἱ Διευθυντές Κλινικῶν κ. Ἀδαμάντιος Παπαδόπουλος (τῆς Ὀφθαλμολογικῆς), κ. Γεώργιος Καϊσίδης (τῆς Χειρουργικῆς), κ. Ἀναστάσιος Καρανικόλας (τῆς Ὀρθοπεδικῆς) μέ ὑπηρεσιακούς παράγοντες.

Τούς προσελθόντες προσφώνησε μέ ἐγκαρδιότητα ὁ Σεβασμιώτατος, ἐκφράζοντας γιά ἄλλη μιά φορά τήν αἰτία, τήν ὠφελιμότητα καί τή σημασία τῆς προσφορᾶς.

Ὁ Διοικητής τοῦ Νοσοκομείου ἐξέφρασε τή χαρά του γιά τή συμμετοχή τῶν θεσμικῶν φορέων τοῦ τόπου στό κοπιῶδες καί μοναδικό ἔργο ὑγειονομικῆς ἑτοιμότητας καί προσφορᾶς τοῦ Γενικοῦ Νοσοκομείου Κιλκίς, κάτι πού ἐπιδοτεῖ τή διάθεση τοῦ ἰατρικοῦ, τοῦ νοσηλευτικοῦ, τοῦ βοηθητικοῦ καί τοῦ ὅλου διοικητικοῦ προσωπικοῦ, καί εὐχαρίστησε θερμά τό Μητροπολίτη καί στό πρόσωπό του τήν τοπική Ἐκκλησία.

Τά ἀνθρώπινα καί τά συνανθρώπινα μιᾶς εὐλογημένης ἰσοτιμίας
(προσφώνηση τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου)

ἐκλεκτοί συμπαρόντες,
κύριε Διοικητά,

μεταξύ τῆς ἐκλογῆς τοῦ νέου Μητροπολίτη σας κ. Βαρθολομαίου καί τῆς χειροτονίας του, σᾶς κομίζω προκαταβολικά διά ζώσης τούτη τήν εὐλογία ἀπό τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας. Εἴθε νά φανεῖ ἄξιος (καί μέ τό παραπάνω) τῶν προσδοκιῶν καί ἡμῶν τῶν Ἱεραρχῶν καί ὑμῶν (τοῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ καί τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων τῆς ἐπαρχίας αὐτῆς, πού δέν παύει νά εἶναι θεόσωστη). \

Μέ τό καλό νά χειροτονηθεῖ τό ἑπόμενο Σάββατο καί νά ἐνθρονισθεῖ ὄχι ἁπλά στό δεσποτικό, ἀλλά κυρίως στίς καρδιές ὅλων σας. Εἴθε νά σᾶς παράσχει τό εὐλογημένο δικαίωμα νά καυχᾶσθε ἐν Κυρίῳ γι᾽ αὐτόν.

Σέ χθεσινή μας ἐπικοινωνία μοῦ ἀνέθεσε νά διαβιβάσω τίς εὐχές του πρός τούς ἰατρούς καί τούς νοσηλευτές πού ἀναλώνονται καθ᾽ ἑκάστην στήν ὑπηρεσία τῶν πασχόντων, καθώς καί πρός τούς ἀσθενεῖς, εὐχόμενος ὑγεία καί κάθε εὐλογία ἀπό τόν Θεό.

Συγχαίρει γιά τό ἐπιτελούμενο γεγονός τῆς προσφορᾶς τῶν μηχανημάτων ἐκ μέρους τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εὐαισθητοποιήθηκε εὐθύς ἐξ ἀρχῆς νά ἐκπληρώσει τήν ἐκφρασθεῖσα ἐπιθυμία τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Πολυανῆς καί Κιλκισίου κυροῦ Ἐμμανουήλ. Τέλος, ἐκφράζει τήν ἀγάπη του πρός τό πλήρωμα τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, προσκαρτερών τήν ἡμέρα τῆς χειροτονίας του καί τῆς ἐνθρονίσεώς του.

Χαίρομαι, πού σᾶς ξαναβλέπω μέ μιάν οἰκειότητα, μέ μιάν ἀμεσότητα…
τούς φορεῖς τῶν κοινωφελῶν λειτουργημάτων (πού γιατρεύετε τά λογῆς-λογῆς βάσανα καί τά ἀρρωστήματα τῶν ἀνθρώπων).

Αὐτούς τούς ρόλους κατά βάθος ὁ Θεός σᾶς τούς ἐμπιστεύθηκε. Δέν μιλάω θρησκευτικά. Χρησιμοποιῶ τήν ἐμπειρική προφητική γλώσσα πού βλέπει τήν ἱστορική μας πορεία ἐν χρόνῳ ὡς θεϊκό δῶρο ὕπαρξης καί δημιουργικότητος! Μέ τήν ἀνεξιχνίαστη πρόνοιά Του ὁ Θεός σᾶς “προέγνω” φορεῖς καί ἐκφραστές καί ἐκπληρωτές μιᾶς πολυειδοῦς ἀποστολῆς.

Σέ ρόλους πλειοδοσίας. Ἐνίοτε καί μειοδοσίας, διότι μᾶς ἔχει δώσει καί τό σχετικῶς ἐλεύθερο στήν ἐξέλιξη τῶν πραγμάτων. Κι ἐδῶ κρινόμεθα, πάνω στά “σύν” καί στά “πλήν”.

Ἐμεῖς προσβλέπουμε ἀνθρωπίνως στήν ἀνθρώπινη ἀξιοσύνη σας καί εὐχόμαστε στόν Κύριο νά σᾶς ἐπιδοτεῖ μέ ἱκανότητες, μέ φιλότιμο καί μέ ἀρχοντιά, μέ προσφορά καί πετυχημένες δράσεις καί διαδράσεις.

Δέν διαχειρίζεσθε εὐκαιρίες ἀνέλιξης. Διαχειρίζεσθε τά ἀνθρώπινα καί τά συνανθρώπινα τῶν ἰσοτίμων συνανθρώπων. Ὁ Θεός εἶναι τό ἴδιο ἀπερινόητα “πλειοδοτικός” σέ ὅλους. Ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί. «Οὕτως ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον, ὥστε τόν Υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν μή ἀπόλληται, ἀλλ᾽ ἔχῃ ζωήν αἰώνιον».

Τά λέω ὅλα αὐτά, γιά νά πλουτίσω μέ αἰσιοδοξία καί μέ ἐλπίδες ἀγαθές τήν “ἰατρική” τῶν ἐξετάσεων καί τῶν διαγνώσεων “τόσων ἀτομικῶν τομογράφων” τῆς συνανθρωπότητος, τῆς κοινωνίας, τοῦ κόσμου, τοῦ ἑαυτοῦ μας (τοῦ συλλογικοῦ καί τοῦ ἀτομικοῦ).

Πολλά τά ἐντόπια καί τά διεθνῆ καρκινικά εὑρήματα. Βαδίζουμε “πανδημικά” διαδρομές ἀνασφάλειας, ἀγωνίας, δυσφορίας, ἀπελπισίας, ἀμφιβολίας, ἀμφισβήτησης, ἀποδόμησης. Ἀκόμη κι ἄν τά ἐπικαλύψουμε, κατά βάθος, οὔτε τόν ἑαυτόν μας δέν μποροῦμε νά πείσουμε.

Γι᾽ αὐτό καί χρειαζόμαστε ὅλοι μιάν ἀμοιβαία συνεισφορά ἐνδιαφέροντος, συμπαράστασης, φροντίδας, προσφορᾶς, συστράτευσης, ἀλληλοκατανόησης, ἐθελοντισμοῦ στά κοινά, στήν κοινή προσπάθεια γιά μιά ἀνάδυση τῆς Ἑλλάδας μας στά Βαλκάνια καί στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση μέ δομές καί ὑποδομές καί ἐπιτέλους ἀναδομές δημιουργίας.

Μήν ξεχνᾶμε, ὅμως, καί τή λειτουργικότητα τοῦ ἀνθρώπινου ρόλου μέσα στίς ὀργανωτικές δομές. Ναί· μόνο μέ τήν πληρότητα μιᾶς ἀνθρωπιᾶς πού εἶναι βαπτισμένη εἰς Χριστόν, θά μπορέσουμε νά ἀποδειχθοῦμε πιό ἀνθρώπινοι, πιό συγκαταβατικοί, προσεγγίσιμοι καί ἀνοιχτοί, ἀληθινά ἀρωγοί τῆς πράξης, καί ὄχι μόνο τῶν λόγων, δημιουργοί τῆς ζωντάνιας καί ὄχι μόνο τοῦ ἠλεκτρονισμοῦ.

Μέ τό βλέμμα μου σταθερά εἰς Χριστόν, τόν σταυρωθέντα καί ἀναστάντα, θέλησα νά συνεισφέρω κι ἐγώ ἕνα παράδειγμα προσφορᾶς καί θυσίας καί φιλότιμου, εἰς κοινήν ὠφέλειαν.

Δέν πρωτοτύπησα ἐδῶ, κατά τήν Τοποτηρητεία μου στό Κιλκίς. Ἀνάλογη καί πολύ πιό γενναιόδωρη εἰσφορά ἐπέδειξα κατά καιρούς στό Νοσοκομεῖο Γουμένισσας, μέ προσωπικές δωρεές στό Νοσοκομεῖο Γουμένισσας (κυρίως ἀπό τήν διακίνηση τῶν βιβλίων μου), τίς ὁποῖες ἐπικρότησαν οἱ κατά καιρούς ἁρμόδιοι ὑπουργοί. Ἐπιπλέον, στρατεύθηκα μαζί μέ τόσους τοπικούς παράγοντες τῆς Γουμένισσας καί τῆς Παιονίας, τοῦ Κιλκίς καί τῆς Περιφέρειας, γιά νά παραμείνει αὐτή ἡ πολύτιμη νοσοκομειακή μονάδα καί νά συνεχίσει νά προσφέρει στήν ἀκριτική καί συνοριακή ἐπαρχία μου…

Ἄς τά ἀφήσω ὅμως αὐτά πρός ὥραν. Τώρα ἔχουμε κάτι ὄμορφο καί σπουδαῖο καί χαρμόσυνο γιά τό Νοσοκομεῖο τοῦ Κιλκίς, ὅσο ἀκόμη εἶμαι Τοποτηρητής, μέχρι τήν ἐνθρόνιση τοῦ νέου Μητροπολίτη σας κ. Βαρθολομαίου.

Ἀπό τό Πάσχα ἀκόμη, θέλησα νά ἐκπληρώσω ρητή ἐπιθυμία τοῦ Μητροπολίτη Πολυανῆς καί Κιλκισίου Ἐμμανουήλ. Γιά μιά Μονάδα Ἐντατικῆς Θεραπείας. Ὅμως αὐτό ἀπαιτοῦσε ἐπιπλέον νέους διορισμούς μέ γιατρούς καί νοσηλευτές.

Δέν ἦταν ὑπόθεση μόνο μιᾶς δικῆς μας δωρεᾶς· ἦταν καί θέμα τῆς Πολιτείας. Αὐτό δέν γινόταν. Γι᾽ αὐτό προτίμησα, προτιμήσαμε μέ τό Φιλόπτωχο καί τό Μητροπολιτικό, αὐτό πού ζήτησε ὡς ἄμεση ἀνάγκη τό Νοσοκομεῖό σας.

Μηχανήματα γιά τήν Ὀφθαλμολογική Κλινική (Ὀφθ) καί τήν Ὠτορινολαρυγγολογική (ΩΡΛ). Μηχανήματα πολύ ἀπαραίτητα, ὥστε νά ἐξυπηρετοῦνται οἱ ἀσθενεῖς μας στόν τόπο τους καί νά μή μετακινοῦνται στή Θεσσαλονίκη. Μερικοί βεβαίως θά συνεχίσουν νά προτιμοῦν τά ἰδιωτικά Ἰατρικά Κέντρα τῆς συμπρωτεύουσας.

Αὐτό πιστεύω ὅτι εἶναι λάθος τους. Στήν ἀρχή, ὅμως, καί αὐτοί ἀπευθύνονται γιά μιά ὑπεύθυνη διάγνωση ἐδῶ στό Νοσοκομεῖο. Πάντως οἱ πολλοί δέν ἔχουν τήν εὐχέρεια τῶν μετακινήσεων στή Θεσσαλονίκη, οὔτε οἱ ἄρρωστοι οὔτε οἱ συνοδοί τους. Δέν περισσεύουν τά οἰκονομικά τους.

Τί ἔπρεπε νά γίνει; Τί ἄλλο; Νά ἐξοπλισθοῦν ἐπιτέλους οἱ δύο αὐτές Κλινικές τοῦ Νοσοκομείου μέ νέα μηχανήματα, ἀπαραίτητα γιά τή λειτουργία τους.

Μόλις πληρφορήθηκα γιά τήν ρητή πρόθεση τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτη σας, ἀποφάσισα νά τήν ὑλοποιήσω. Αὐτή ἡ πρόθεσή του, ὅπως καί ἄλλες ἐνέργειές του, τί ἔδειχναν; Ὅτι ζοῦσε ταυτισμένος μέ τό Κιλκίς.

Εἰς μνήμην λοιπόν τοῦ Μητροπολίτη Ἐμμανουήλ, τό Κιλκίς ἐκ τοῦ Κιλκίς δέχεται σήμερα ἐπισήμως τήν προσφερόμενη δωρεά μέ τά ἰατρικά αὐτά μηχανήματα, τόν κουφισμό στά βάρη τά συλλογικά καί τά ἀτομικά τοῦ λαοῦ μας διά τοῦ Νοσοκομείου.

Ὁ ἐλεήμων καί φιλάνθρωπος Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Ἐμμανουήλ, νά τόν ἀναπαύει. Προσμετρώντας ὑπέρ αὐτοῦ καί τούτη τήν ἀνοιχτόκαρδη προσφορά τῆς Μητροπόλεως πρός τό Νοσοκομεῖο.

Ὁ Κύριος νά εὐλογεῖ τούς κόπους σας, ὥστε νά εἶναι ἀποδοτικοί καί εὐεργετικοί πρός ὅλους τούς χρήζοντες. Καί δι᾽ ὑμῶν νά ἰατρεύει τά πολλά, τά ὁριακά βάσανα τοῦ λαοῦ Του, τοῦ λαοῦ μας, ὅλων μας. Σᾶς εὐχαριστῶ.

† Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου Δημήτριος
Τοποτηρητής Πολυανῆς & Κιλκισίου