Στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Μεγάλης Παναγιάς Μυκόνου τελέστηκε, σήμερα Παρασκευή 28 Ιουνίου 2024 με τη συμμετοχή όλων των εφημερίων της νήσου, με την ευκαιρία των ονομαστηρίων του Αρχιερατικού επιτρόπου Μυκόνου και Δήλου πρωτ. Πέτρου Μαραγκού, πανηγυρικός εσπερινός των Αγίων Αποστόλων και του Αγίου Σαμψών προστάτου των ξενοδόχων.

Το θείο λόγο κήρυξε ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Τουρλιανής Άνω Μεράς Αρχιμανδρίτης Αλέξιος Παπαδόπουλος, ο οποίος και παρατίθεται παρακάτω:

«​Εγγίζοντας την εορτή των Πάντων Αγίων η Αγία μας Εκκλησία, ολοκληρώνει την χαρμόσυνη και πλήρη Χάριτος περίοδο του Ιερού Πεντηκοσταρίου. Ήδη, την προηγούμενη Κυριακή της Πεντηκοστής, εορτάσαμε την Κάθοδο του Παναγίου και Τελεταρχικού Πνεύματος, όπου αποτελεί την γεννέθλιο ημέρα της Εκκλησίας.

Ευλογημένη ιδιαιτέρως συγκυρία εφέτος, αποτελεί η μνημη των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου να συνεορτάζεται με την απόδοση της εορτής της Πεντηκοστής. Αυτοί οι άγιοι μαθητές και απόστολοι του Χριστού αποτέλεσαν τα δοχεία της χάρτιτος του Θεού. Ίσως δε, μεγαλυτέρα απόδειξις αποτελεί το απολυτίκιον της εορτής, το οποίο έχει ως κύριο υμνογραφικό του θέμα την δι' Αγίου Πνεύματος ανάδειξη των αγραμμάττων αλιέων σε πανσόφους κήρυκες του Ευαγγελίου.

Η Εκκλησία όμως, ιδιαιτέρως την επαύριον τιμά τους δύο πρωτοκορυφαίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο. Μα ακόμα και αν ο Παύλος ιστορικώς εν χρόνο δεν εβρισκόταν στο υπερώον την ημέρα της Πεντηκοστής, εντούτοις η Εκκλησία δια της Αγιογραφικής τέχνης, τον καθιστά παρών.

Τούτο δε, αποτελεί θεμελιώδη διδασκαλία Της, ότι η κάθοδος του Παναγίου Πνεύματος, και η επενέργεια της Πεντηκοστής είναι μια συνεχόμενη βιωματική εμπειρία ζωής και υπάρξεως.

Οι δύο αυτοί απόστολοι, αν και προερχόμενοι από δύο διαφορετικούς κόσμους, οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν στο όνομα του Χριστού. Αν και υπήρξαν « διῃρημένοι τοῖς σώμασι », η αγάπη προς τον Χριστό τους έκανε « ἡνωμένους τῷ Πνεύματι ».

Ο δυναμικός Πέτρος, ο « τῶν Ἀποστόλων προεξάρχων », απ' αρχής της κλήσεώς του, ήταν παρόν σε πολλές από τις προσωπικές στιγμές του Διδασκάλου του ως γνήσιος φίλος του. Μάλιστα δε, με την έντονη προσωπικότητα του αλλά με και την ιδιαίτερη αφοσίωσή του στο πρόσωπο του Χριστού, οδήγησε την μετονομασία του από Σίμωνα σε Πέτρο.

Μα ακόμα και αν υπέδειξε μια στιγμή αδυναμίας, όπως γράφει ο ιερός υμνογράφος «τῷ τριττῷ τῆς ἐρωτήσεως, τῷ, Πέτρε φιλεῖς με, τὸ τριττὸν τῆς ἀρνήσεως, ὁ Χριστὸς διωρθώσατο· ». Αυτός που κάποτε αρνήθηκε, με τη δύναμη και τα δάκρυα της μετανοίας, κατόρθωσε, όπως διηγούνται οι Πράξεις των Αποστόλων, να επιτελεί θαύματα ακόμα και με τον ίσκιο του. Και τελικώς, ο Χριστός τον ηξίωσε στον ίδιο αυτό σταυρικό μαρτυρικό θάνατο.

«Ὁ ἐξ ὑψίστου κληθείς και οὐκ ἀπ' ἀνθρώπων» Παύλος, από την άλλη πλευρά, αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση. Στυγνός και αδίστακτος διώκτης των Χριστιανών, από την κλήση και επέμβαση του Ιδίου του Χριστού, μετατρέπεται ακούραστος κήρυκας της πίστεως καὶ διδάσκαλος της οικουμένης.

Ο ιερός υμνογράφος, συνοψίζει σε ένα και μόνο τροπάριο όλα όσα υπέμεινε ο Παύλος κατά τη διάρκεια της δράσης του «Τὰ κατὰ πόλιν δεσμὰ καὶ τὰς θλίψεις ... τοὺς κόπους, τοὺς μόχθους, τὰς ἀγρυπνίας, τὰς ἐν λιμῷ καὶ δίψει κακοπαθείας, τὰς ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι, τὴν σαργάνην, τοὺς ῥαβδισμούς, τοὺς λιθασμούς, τὸν βυθόν, τὰ ναυάγια…θέατρον ἐγένου καὶ Ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις».

Και όλα αυτά τα υπέμεινε με την δύναμη και την πίστη στο Θεό για ένα και μόνο λόγο «ἵνα κόσμον κερδίσῃ, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ».

Ιδιαιτέρως δε, η Ελλάδα, τιμά την μνήμη του, διότι ο απόστολος Παύλος αποτελεί τον ιδρυτή της Εκκλησίας μας. Ο Θεός τον εξέλεξε να κηρύξει το Ευαγγέλιο στους εθνικούς, δηλαδή τους μη ιουδαίους ειδωλολάτρες της εποχής του. Η Εκκλησία της Ελλάδος τον τιμά ως διδάσκαλο και πατέρα της και έχει την ιδιαίτερη ευλογία να αποτελεί την πύλη της εισόδου του Χριστιανισμού στην Ευρώπη.

Σήμερα όμως, εκ μεταθέσεως, συνεορτάζουμε και ένα ακόμα άγιο της Εκκλησίας μας. Έναν Ανάργυρο και φιλάνθρωπο, στο πρόσωπο του οποίου πραγματώθηκε ο λόγος του Κυρίου «ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με». Ο Άγιος Σαμψών, πλούσιος ρωμαίος στη καταγωγή, σπούδασε την ιατρική επιστήμη, μοίρασε στους φτωχούς τα υπάρχοντά του και κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, αφού χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, έταξε τη ζωή του στη διακονία του πάσχοντος ανθρώπου. Θεράπευε χιλιάδες ασθενείς χωρίς να λαμβάνει κάποιο αντίτιμο, και για το λόγο αυτό η Εκκλησία τον κατέταξε στη χορεία των Αγίων Αναργύρων.

Μάλιστα δε, για τη δοχή και τη φιλοξενία που παρείχε σε όλους αυτούς τους ξένους και πάσχοντες ανθρώπους, του προσεδώθει το προσωνύμιο Ξενοδόχος. Αυτόν τον φιλάδελφο Άγιο , ορθώς επέλεξαν οι επαγγελματίεςΞενοδόχοι να έχουν ως πάτρωνα και προστάτη, και ετησίως να τιμούν την εόρτιο μνήμη του. Η αγιασμένη βιωτή του και το λαμπρό του παράδειγμα να αποτελεί ένα φωτεινό λυχνάρι για την πορεία των ξενοδόχων, των εργαζομένων και των οικογενειών τους της νήσου μας και ο Άγιος Σαμψών να αποτελεί τον ακοίμητο προστάτη τους και πρεσβευτή προς τον Κύριο.

Ιδιαίτερη δε ευλογία και αιτία χαράς αποτελεί και για την νήσο της Μυκόνου, για την ιερατική της οικογένεια και όχι μόνο, η εορτή του Αρχιερατικού Επιτρόπου της και αγαπητού σε όλους εμάς, πρωτοπρεσβυτέρου Πέτρου Μαραγκού.

Λευίτης καλός, τίμιος και αγαθός. Ακούραστος εργάτης του αμπελώνος Χριστού και φιλακόλουθος λειτουργός του Υψίστου. Άριστος οικογενειάρχης και φιλόστοργος πνευματικός. Αποτελεί για όλους εμάς πνευματικός επιστηριγμός και γνήσιος εν Χριστώ αδελφός.

Ευχόμαστε προς τον Παντοκράτορα Θεό, με τις πρεσβείες του Αγίου Αποστόλου Πέτρου, να του χαρίζει έτη πολλά, ευλογημένα και θεοστήρικτα και το Πανάγιο Πνεύμα να καθοδηγεί παντοτε τα βήματά του μέσα στην Αγία Μας Εκκλησία προς δόξαν του Τριαδικού Θεού.»

ΑΜΗΝ!