Του Γιώργου Λειμωνίδη στη Romfea.gr

Ένα κύμα έντονου προβληματισμού και βαρυσήμαντων ερωτημάτων προκαλεί η παρέμβαση του Μητροπολίτη Μπορισπόλ κ. Αντωνίου, Πρωτοσυγκέλλου της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, σχετικά με τη δολοφονία του μοναχού Βαρσανουφίου (Τουριάνσκι) και τον σοβαρό τραυματισμό ακόμη δύο ατόμων στην ιστορική Λαύρα των Αγίων Ορέων (Σβιατογίρσκ).

Συμπληρώνοντας μία εβδομάδα από την τραγωδία, ο Ιεράρχης στηλιτεύει μέσω Facebook την έλλειψη διαφάνειας γύρω από την υπόθεση, ενώ παράλληλα εγείρει σοβαρά ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας και συνταγματικών δικαιωμάτων στην εμπόλεμη Ουκρανία.

Ο Μητροπολίτης Αντώνιος υπογραμμίζει πως το πέπλο μυστηρίου γύρω από τους δράστες παραμένει πυκνό, παρά την εμπλοκή των αρχών, τονίζοντας:

«Πέρασε ήδη μια εβδομάδα από εκείνη τη φοβερή ημέρα που στη Λαύρα του Σβιατογίρσκ δολοφονήθηκε άγρια ο μοναχός Βαρσανούφιος και τραυματίστηκαν σοβαρά άλλοι δύο άνθρωποι. Δυστυχώς, ακόμα δεν γνωρίζουμε το κύριο: ποιος το έκανε και γιατί;»

Όπως σημειώνει, η υπόθεση έχει περάσει στη δικαιοδοσία της Ειδικής Στρατιωτικής Εισαγγελίας της Ανατολικής Περιφέρειας — στοιχείο που φωτογραφίζει την πιθανή ταυτότητα των υπόπτων.

«Το γεγονός ότι την υπόθεση αναλαμβάνει υπηρεσία στην αρμοδιότητα της οποίας υπάγονται εγκλήματα που τελέστηκαν από στρατιωτικούς, δείχνει από μόνο του ποιους θεωρεί η ανακριτική αρχή ως πιθανούς εκτελεστές. Το βασικό είναι να υπάρχει θέληση για αντικειμενική και αμερόληπτη διερεύνηση και να μην υπάρξει καθοδήγηση από πολιτικές σκοπιμότητες ή ιδεολογικούς παράγοντες» - τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Αντώνιος.

Σε άλλο σημείο ο Μητροπολίτης Μπορίσπολ συνδέει το έγκλημα με ένα ευρύτερο κλίμα στοχοποίησης των πιστών της Εκκλησίας του, θέτοντας αμείλικτα ερωτήματα για την αξία της ανθρώπινης ζωής.

«Έχει άραγε κανείς το δικαίωμα να σκοτώνει ατιμώρητα μόνο και μόνο επειδή ο άλλος είναι “άλλος πίστης”, “άλλης ομολογίας”, “άλλης Εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας”; Η χριστιανική συνείδηση δεν μπορεί να αποδεχθεί την ιδέα ότι η ανθρώπινη ζωή έχει διαφορετική τιμή ανάλογα με το σε ποια εκκλησιαστική κοινότητα ανήκει κάποιος. Και όλα αυτά στην Ουκρανία, στο κέντρο της Ευρώπης, στον 21ο αιώνα» - αναφέρει ο Σεβασμιώτατος.

Συνεχίζοντας, καταγγέλλει ότι οι μοναχοί δέχθηκαν επίθεση ακριβώς λόγω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων, τονίζοντας ότι «οι οικήτορες της μονής χτυπήθηκαν, μαχαιρώθηκαν και πυροβολήθηκαν ακριβώς επειδή είναι πιστοί της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. [...] Αν ένα έγκλημα διαπράττεται κατά ενός ανθρώπου ακριβώς επειδή είναι πιστός της Ουκρανικής Εκκλησίας, αυτό δεν είναι απλώς ποινικό αδίκημα. Είναι πρόκληση στην ίδια την ιδέα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της θρησκευτικής ελευθερίας».

Στην παρέμβασή του, ο Μητροπολίτης Μπορισπόλ στρέφεται και κατά της πολιτικής ηγεσίας, των ΜΜΕ αλλά και ακτιβιστών, κάνοντας λόγο για συστηματικό διωγμό.

«Ποιος και πότε θα λογοδοτήσει για όλα αυτά; Θα λογοδοτήσουν όσοι πυροδοτούν αποφάσεις που δημιουργούν ατμόσφαιρα πίεσης στην Εκκλησία — εννοώ τις λεγόμενες “μεταβάσεις” που πρωτοστατούν ακτιβιστές, οι οποίες στην πραγματικότητα είναι ληστρικές καταλήψεις ναών; Θα λογοδοτήσουν όσοι ψηφίζουν νόμους που αντίκεινται στο Σύνταγμα και σε διεθνείς πράξεις; Θα λογοδοτήσουν τα ΜΜΕ που διαδίδουν συνειδητά συκοφαντίες, παρουσιάζοντας τους πιστούς ως ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας;» - υπογραμμίζει ο κ. Αντώνιος.

Παρά τις πιέσεις, ο Ουκρανός Ιεράρχης διαμηνύει ότι η Εκκλησία δεν πρόκειται να υποχωρήσει χάριν πολιτικών συμφερόντων, λέγοντας πως «η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία εισήλθε σε μια περίοδο που απλά δεν θέλουν να την ακούσουν. [...] Όμως η Εκκλησία δεν υπάρχει για να υπηρετεί την πολιτική συγκυρία. Οφείλει να λέει την αλήθεια. [...] Ο τωρινός καιρός δεν είναι καιρός για μεγαληγορίες. Είναι καιρός βαθιάς προσευχής. Καιρός ομολογίας. Και ενδεχομένως, για κάποιους, καιρός μαρτυρίου».

Κλείνοντας, απευθύνει θερμό μήνυμα προς τον Ηγούμενο της Λαύρας, Μητροπολίτη Αρσένιο, και τη δοκιμαζόμενη αδελφότητα, καλώντας τις αρχές να μην αφήσουν την υπόθεση να ξεχαστεί.

«Μη γίνετε αιτία αυτή η αφαίρεση ζωής να διαλυθεί μέσα στη ψυχρή κοινωνική αδιαφορία. Όχι για χάρη κάποιας πολιτικής δύναμης, αλλά για χάρη του ανθρώπου. Για τη μνήμη του δολοφονημένου μοναχού. Για τη ίδια την Πολιτεία, η οποία αξίζει την εμπιστοσύνη μόνο όταν προστατεύει εξίσου τη ζωή κάθε πολίτη της».