Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος

Εννέα παιδιά, έξι αγόρια και τρία κορίτσια, βαπτίστηκαν ομαδικά Ορθόδοξοι στο χωριό Κοζάρε του Βερατίου. Είχε προηγηθεί κατήχηση και η απόφασή τους ήταν συνειδητή.

Φορώντας τη λευκή στολή, δέχθηκαν το βάπτισμα μέσα στην κολυμβήθρα. Σε μια χώρα, όπου η πίστη είχε εκδιωχθεί, η νέα γενιά την λαχταρά... Αργά, γλυκά, κατανυκτικά, παρακλητικά προς τον Κύριο, «βούτηξαν» στο αγιασμένο νερό, ενώ το μοσχολίβανο της ψυχής τους σκορπιζόταν στα αιθέρια, μαζί με τους στοχασμούς της προσευχής.

Στα πρόσωπα και στις καρδιές αυτών των παιδιών, φανερώνεται ολοκάθαρα η δύναμη της πίστης, που είναι πανίσχυρη. Το χρέος τους από εδώ και πέρα είναι να τη διατηρήσουν ζωντανή, θερμή και ενεργητική.

Οραματισμοί πανέμορφοι ξετυλίγονται μπροστά τους και συνεπαίρνουν τις ψυχές τους σε δυσθεώρητα ύψη. Και θα συνειδητοποιήσουν ως Ορθόδοξοι ότι η ζωή των ανθρώπων στον κόσμο δεν είναι τίποτα' άλλο, από ένα αδιάκοπο ανέβασμα ανάμεσα από αμέτρητα εμπόδια, κακοτοπιές και κινδύνους.

Όμως στην ανηφορική τούτη πορεία τα παρακολουθεί και τα ακτινοβολεί ο Χριστός. Η ζωή Του, το παράδειγμά Του, το θείο φως Του δίνουν θάρρος στον οδοιπόρο. Ωστόσο τα παιδιά αυτά πλέον οφείλουν να πράττουν σύμφωνα με την Ορθόδοξη συνείδησή τους.

Και όταν χρειάζεται να αισθάνονται τα συναισθήματα της μεταμέλειας. Να αφήνουν δάκρυα συντριβής να κυλήσουν ή έναν αναστεναγμό μετάνοιας να ξεφύγει από τα στήθη τους. Για να ζυγίζει τις καλές τους πράξεις η ζυγαριά του Θεού.