Την Β' Κυριακή των Νηστειών ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον Ι. Ναό Αγ. Νικολάου Καλλιθέας.

Τον πλαισίωσαν ο εκλεκτός προϊστάμενος Αρχιμ. Νικόλαοςλ Κλάδης και οι ευλαβείς συνεφημέριοί του Αρχιμ. Παύλος Μπαραμπούτης και Πρωτοπρ. Γεώργιος Παπαθεοδώρου.

1. Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος πήρε αφορμή από την ευαγγελική περικοπή της ημέρας, που ομιλεί για τη θεραπεία του παραλυτικού.

Τον παραλυτικό, με πολλές δυσκολίες, λόγω του συνωστισμού, τον έφεραν μπροστά στον Χριστό, για να τον θεραπεύσει και Εκείνος του λέγει «αφέονταί σοι αι αμαρτίαι σου»!

Του συγχωρεί τις αμαρτίες πρώτα και στη συνέχεια τον θεραπεύει και σωματικά, θέλοντας να δείξει ότι η αμαρτία είναι η αιτία όλων των κακών στον κόσμο.

«Αμαρτία»! Μια λέξη παράδοξη. Ξένη, θα έλεγα, για τον σημερινό άνθρωπο. Και όμως, μία έννοια βασική για τη χριστιανική διδασκαλία και πίστη.

2. Συνήθως νομίζουμε ότι αμαρτία είναι μια πράξη κακή, αντίθετη με το θέλημα του Θεού. Όμως η αμαρτία δεν είναι απλώς μια πράξη. Είναι μια κατάσταση.

Η κατάσταση αποξενώσεως του ανθρώπου από τον Θεό. Είναι η αστοχία στη χρήση της ελευθερίας, που μας έδωσε ο Θεός. Έτσι δημιουργείται μια ρωγμή στην σχέση του ανθρώπου με τον Θεό.

3. Αυτή η ρωγμή έχει σαν συνέπεια μια δεύτερη ρωγμη που εκδηλώνεται στον άνθρωπο ως διάσπαση εσωτερική.

Διότι όταν ο άνθρωπος αποξενωθεί από τον Θεό, αποξενώνεται από τον ίδιο τον εαυτό του και βιώνει μια εσωτερική διάσπαση, που εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους.

Γίνεται ανικανοποίητος, ευερέθιστος, βίαιος, εγωιστής. Πνίγεται μέσα στο αγχος ή την κατάθλιψη.

4. Και ακολουθεί μία τρίτη ρωγμή που αφορά την ζωή μας με τους άλλους. Αυτή στηρίζεται σε τρεις λέξεις: σχέση, συμβίωση, διάλογος (επικοινωνία).

Όμως η εσωτερική ρωγμή οδηγεί τον άνθρωπο αντί στην σχέση στην σχάση,στον χωρισμό.

Αντί στην συμβίωση στην επιβίωση με κάθε τρόπο και αντί στον διάλογο, στον μονόλογο, που οδηγεί στην απομόνωση, στην μοναξιά.

4. Και όταν η αμαρτία κυριεύσει τον άνθρωπο, δε σταματά εκεί. Ξαπλώνεται στην κοινωνία.

Γίνεται μια γενική κατάσταση. Αποκρυσταλλώνεται στις σταθεροποιημένες δομές αυτού του κόσμου. Γι' αυτό ο πόλεμος κατά του κακού πρέπει να γίνεται προς όλα τα επίπεδα.

5. Αυτός ο πόλεμος πραγματοποιείται νικηφόρα με την εσωτερική μας αλλαγή. Την μετάνοια.

Σ'αυτήν μας καλεί η Εκκλησία. Αν δεχθούμε αυτήν την κλήση και ενσωματωθούμε στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία, τότε μόνο θα θεραπεύσουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο μας.