Κατά τον πανηγυρικό Εσπερινό στον Ι.Ναό Αγ. Γεωργίου Καλλιθέας (Χαροκόπου) χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων πλαισιωμένος από τον εκλεκτό προϊστάμενο Αρχιμ. Σεραφείμ Λεβέντη, τους ευλαβείς συνεφημερίους του και άλλους προσκυνητές ιερείς.

Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος είπε:

Εορτάζουμε τον Αγ. Γεώργιο,τον Μεγαλομάρτυρα. Την λέξη αυτή, βέβαια, την έχουμε συνηθίσει και δεν συνειδητοποιούμε την βαρύτητα της σημασίας της. Μεγαλομάρτυς ή απλώς μάρτυς! Τί σημαίνει;

Το βλέπουμε στην στάση του Αγ. Γεωργίου. Όταν κλήθηκε να αρνηθεί την πίστη του στο Χριστό, απάντησε ρητά και κατηγορικά, με δύο λέξεις: "Χριστιανός ειμί"!

Αυτή η ομολογία του στοίχισε όχι απλώς την σπουδαία εξέλιξή του στο στράτευμα,όχι απλώς, την νεότητά του, αλλά την ίδια την ζωή του.

Πώς το κατόρθωσε αυτό; Πίστευε ότι η ζωή χωρίς Χριστό είναι θάνατος,ενώ ο θάνατος για τον Χριστό είναι ζωή.

Η πίστη, λοιπόν, ήταν η κινητήριος δύναμη των μαρτύρων, αλλά και κάθε Χριστιανού στην ζωή του.

Γεννάται μία ένσταση: Μπορεί να πιστεύουμε ακόμη σήμερα, σε μια εποχή με τόσο μεγάλη, καταπληκτική θα έλεγα,πρόοδο;

Μήπως η πίστη ήταν για παλαιότερες εποχές, που οι άνθρωποι ήσαν πιό απλοϊκοί;

Σήμερα με την αλματώδη εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας μπορούμε ακόμη να πιστεύουμε;

Η σχέση μεταξύ πίστεως και επιστήμης πέρασε από πολλά στάδια συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων. Εσχάτως το θέμα ανακινήθηκε.

Ορισμένοι νομίζουν ότι υπάρχει αντίθεση και ασυμβίβαστο μεταξύ των δύο. Αυτό είναι λάθος.

Η επιστήμη ερευνά με τις μεθόδους της τα αισθητά. Η πίστη ομιλεί για τα πέρα των αισθητών.

Η επιστήμη χρησιμοποεί την παρατήρηση, το πείραμα και τον μαθηματικό λογισμό.

Το θέμα επί παραδείγματι "Θεός" δεν εμπίπτει στο πεδίο ερεύνης της.

Η επιστήμη δεν μπορεί να αποφαίνεται για θέματα πίστεως,ούτε η πίστη να ζητά ερείσματα στην επιστήμη.

Διότι "η πίστις υπέρ τας λογικάς δυνάμεις την ψυχήν εις συγκατάθεσιν έλκει" (Μέγας Βασίλειος).

Γι' αυτό και η επιστήμη αναγκάζει σε αποδοχή. Η πίστη απευθύνεται στην ελευθερία του ανθρώπου.

"Ού βιάζεται η κλήσις" (Ι. Χρυσόστομος). Και ζητάει αποδοχή όχι απλώς διανοητική, αλλά βιωματική.

Ένας επιστήμων μπορεί να είναι πιστός ή άπιστος. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι η επιστημονική του έρευνα τον οδήγησε στην απιστία και την αθεΐα.

Αφού κανείς και με καμιά επιστημονική μέθοδο δεν μπορεί να αποδείξει ότι δεν υπάρχει Θεός!

Αντίθετα τα θαυμάσια της Δημιουργίας, του μακρόκοσμου και του μικρόκοσμου, αφήνουν ενεούς τους επιστήμονες και τους οδηγούν, πολλές φορές, στην πίστη, γιατί δεν μπορούν να πιστέψουν στην τυχαιότητα.

Ισχύει το παλαιό αξίωμα: "πας οίκος κατασκευάζεται υπό τινος, ο δε τα πάντα κατασκευάσας Θεός" (Έβρ. γ, 4).

Έπειτα οι επιστημονικές θεωρίες έρχονται και παρέρχονται. Ο λόγος του Θεού μένει εις τον αιώνα !

Άλλωστε ποιά επιστήμη μπορεί να απαντήσει στά υπαρξιακά ερωτήματα του ανθρώπου:

Ποιό είναι το νόημα της ζωής; Γιατί ζούμε; Τι υπάρχει μετά θάνατον;

Πώς θα απαλλαγούμε από τον φόβο του θανάτου ή από τα αισθήματα ενοχής; Πως κατακτάται η ευτυχία, η πληρότητα σ' αυτήν την ζωή;

Γι' αυτό ας μένουμε "εδραίοι και αμετακίνητοι" (Α Κοριν. ιε 58) στην πίστη μας,όπως ο Μεγαλομάρτυς Γεώργιος. Οι αιώνες περνούν.

Το μήνυμα της Εκκλησίας παραμένει διαχρονικό. Συμπυκνώνεται σε δύο λέξεις! Ας τις επαναλαμβάνουμε με καύχηση και χαρά: ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!