Την Κυριακή Δ'Λουκά ( 15η τ.μ.) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Όρθρο και προέστη της Θ. Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Αγίας Αικατερίνης Κάτω Πετραλώνων πλαισιωμένος από τον προϊστάμενο Πρωτοπρ. Ζαφείριο Πολυχρονόπουλο.

Αφορμή για το κήρυγμά του πήρε ο Σεβασμιώτατος από την προτροπή του Αποστόλου προς τους πιστούς να «προΐστανται καλών έργων».

Όμως τα καλά έργα πρέπει, βεβαίως, να εμπνέονται από την αγάπη. Ποιά αγάπη; Την χριστιανική.

Ας δούμε ορισμένα χαρακτηριστικά αυτής της αγάπης.

1. Είναι ανιδιοτελής. Προσφέρουμε αγάπη όχι γιατί περιμένουμε ανταπόδοση ή έχουμε κάποιον ιδιοτελή σκοπό. Η αγάπη είναι δώρο, χάρις, χάρισμα. Το δώρο το προσφέρουμε. Δεν το αξιώνουμε.

2. Είναι αποτελεσματική. Δηλ. ανταποκρίνεται στην συγκεκριμένη ανάγκη. Και οι ανάγκες των ανθρώπων είναι υλικές και πνευματικές.

Όταν ένας άνθρωπος πεινάει,δεν ωφελεί να του δώσεις συμβουλές. Πρέπει να τον χορτάσεις. Και όταν έχει ανάγκες ψυχικές, εκεί ισχύει το «αγαθός λόγος υπέρ δόμα». Και έχοντας πάντα κατά νούν ότι «Θεός γάρ εστίν ο δια των πτωχών λαμβάνων» (Ι. Χρυσόστομος).

3. Προσφέρεται με σεβασμό. Χωρίς να ταπεινώνει αυτόν που δέχεται την εκδήλωση της αγάπης. Προσφέρουμε δηλ. την αγάπη μας χωρίς να ταπεινώνουμε τον άλλο ή να προβάλουμε την ανωτερότητά μας.

4. Προσφέρουμε την αγάπη μας στο όνομα του Χριστού. Αφού η Εκκλησία είναι ένα σώμα με κεφαλή τον Χριστό και «είτε πάσχη εν μέλος, συμπάσχει πάντα τα μέλη».

5. Όμως η αγάπη δεν έχει όρους και όρια. Ακτινοβολεί προς κάθε κατεύθυνση χωρίς διακρίσεις φύλου, φυλής, συμπάθειες ή αντιπάθειες και κορυφώνεται στην αγάπη προς τους εχθρούς.

Πράγμα, που δύσκολα μπορεί να κατανοήσει ο άνθρωπος.

Και ας μη ξεχνάμε ότι η αγάπη είναι τα διαπιστευτήρια του πιστού αφού ,όπως μάς βεβαιώνει ο Κύριος : «εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστέ,εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις» (Ιωάν. ιγ, 35).

Μόνο έτσι θα παρουσιαστούμε μπροστά στον Κριτή όχι μόνο με καθαρά χέρια, αλλά και γεμάτα από τα δώρα της αγάπης.