Του Σπύρου Συμεών για την Romfea.gr

Το κολλυβάδικο ζήτημα ταλαιπώρησε πολύ και για μεγάλο διάστημα μεγάλο μέρος των Ορθοδόξων και μάλιστα μέχρι συνέπειες του απορρέουν μέχρι και την εποχή μας ως κατάλοιπα.

Σήμερα η εκκλησία μας εορτάζει την σύναξη των Κολλυβάδων Αγίων. Άλλοι μας είναι ευρέως γνωστοί όπως λόγου χάρη ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης κι άλλοι σχεδόν άγνωστοι όπως ο Άγιος Παΐσιος ο εκ Μεσολογγίου καταγώμενος ο οποίος δολοφονήθηκε με ηθικούς αυτουργούς συν-ασκητές του.

Ο Άγιος Παΐσιος μαρτύρησε ανήμερα των Αγίων Πάντων κατά το έτος 1773και μάλιστα όπως προείπαμε μερίμνη άλλων μοναχών.

Ο Άγιος Παΐσιος ήταν παπάς και μάλιστα υποτακτικός του Αγίου Θεοφάνους του Γέροντος και Αγιαννανίτου στο Άγιο Όρος και είχε σαν εργόχειρο την καλλιγραφία.

Πολλά κείμενα του Δαπόντε τα επιμελήθηκε ως προς την αποτύπωση τους με καλλιγραφία ο ίδιος.

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι τον 16ο αιώνα ενώ πολύ νέος βρέθηκε στο Άγιο Όρος ως υποτακτικός του γέροντος Θεοφάνη στην Καλύβη του προφήτη Ηλία που βρισκόταν πάνω από το Κυριάκο της Αγίας Άννης στην ομώνυμη Σκήτη και σήμερα δυστυχώς δεν σώζεται.

Όταν ξεκίνησαν και οι Αγιαννανίτες να τελούν μνημόσυνα την Κυριακή η οποία είναι αναστάσιμη ημέρα και απαγορεύεται κατά τους κανόνες να τελούνται μνημόσυνα και κάθε τι το οποίο έχει πένθιμο χαρακτήρα ο ίδιος ύψωσε ανάστημα αντιδρώντας και τεκμηριώνοντας βασιζόμενος στους αγίους προπάτορες των.

Όπως μελετάει κανείς τα όσα καταγράφηκαν μέσα από το μαρτύριο του προκύπτει ότι ήταν λόγιος κι αυτό έχει βάση μιας και εκεί η την εποχή τα γράμματα και ο πολιτισμός είχαν πολύ υψηλή θέση στον τόπο καταγωγής του, στο Μεσολόγγι και αυτό μας φτάνει στο συμπέρασμα ότι είχε λάβει κάτι παραπάνω από την απαραίτητη μόρφωση της εποχής.

Κάποιοι πρόκριτοι απεσταλμένοι από συν-ασκητές του δελέασαν και κατάφεραν να πείσουν τον αρχιληστή καπετάν Μάρκο ο οποίος δρούσε τότε στην ανατολική Μεσόγειο με αποτέλεσμα αυτός να φτάσει στο Άγιο Όρος μαζί με τα πρωτοπαλίκαρα του και ενώ τελούνταν στα καθολικά των Μονών και των Σκήτεων αλλά και των κελιών αγρυπνία προς τιμήν των Αγίων Πάντων έφτασαν στο κελί του προφήτη Ηλία όπου αφότου άρπαξαν ότι θεώρησαν ως πολύτιμο έδειραν εκεί τους δύο αγίους Πατέρες Θεοφάνη και παπά Παΐσιο και φορτώνοντας τους τα κλοπιμαία τους πέρασαν μπροστά από το Κυριάκο της Αγίας Άννης ως άλλους αμνούς όπου στην θέα τους κανείς από τους κακοκαλόγερους όπως τους αποκάλεσε εκ των υστέρων ο καπετάν Μάρκος δεν προσπάθησε να αποτρέψει το καλό μιας και αυτοί οι ίδιοι συντέλεσαν για να πραγματοποιηθεί αυτό.

Από εκεί τους κατέβασαν στην Νέα Σκήτη περνώντας έξω και από το εκεί Κυριάκο και φθάνοντας στον αρσανά (μικρό λιμανάκι που εξυπηρετεί την Σκήτη) της Νέας Σκήτεως τους έβρισαν, τους λοιδόρησαν και τους έδεσαν από μια πέτρα στον λαιμό ρίχνοντας τους στην θάλασσα.

Οι ίδιοι γαλήνιοι αντί ίσως να παρακαλέσουν ή να προσπαθήσουν να πείσουν τα πρωτοπαλίκαρα να μην τους σκοτώσουν, τους ευλόγησαν αυτούς και οποίους τους έβαλαν όπως είχε κάνει και ο Χριστός όταν τον σταύρωναν.

Κι έτσι έλαβαν τον στέφανον του μαρτυρίου από αγγέλους Κυρίου ενώ έγινε λαμπρή υποδοχή στον Ουρανό για την ομολογία πίστεως τους.

Ξέρεις αδελφέ όσοι φορούν ράσο χαίρουν σεβασμού για το σχήμα ή την ιεροσύνη τους αλλά δεν σημαίνει πάντοτε ότι ως πρόσωπα κάνουν το σωστό.

Και εδώ έχουμε ένα τέτοιο παράδειγμα. Ρασοφόροι έβαλαν και σχεδίασαν τρόπον τινά την δολοφονία υποστηρίζοντας την δική τους πλευρά και χλευάζοντας αλλά και κατηγορώντας με κάθε πρόσφορο σε αυτούς τρόπο κάποιους συν-ασκητές τους οι οποίοι έμεναν πιστοί στην παράδοση της εκκλησίας.

Και να ξέρεις αδελφέ η παράδοση στην εκκλησία είναι αναπόσπαστο τμήμα της...

Θα πρέπει στην ζωή μας εκτός από την ταπείνωση, την αγαθοεργία, την αγάπη, την μετάνοια και το θυσιαστικό πνεύμα να βάλουμε και την διάκριση.

Η διάκριση είναι από τις μεγαλύτερες αρετές αλλά και τις πιο δύσκολες στην κατάκτηση της μιας και την πολεμάει πολύ ο εγωισμός μας.

Θα πρέπει να μάθουμε να διακρίνουμε το καλό από το κακό και να μην προσπαθούμε να καλύψουμε το κακό και το λάθος όπως έκαναν αργότερα και όσοι συντέλεσαν στο αποτρόπαιο έγκλημα κατά το οποίο ετελειώθη και ο Άγιος Παΐσιος ο εκ Μεσολογγίου.

Μιας και ο καπετάν Μάρκος όταν αντιλήφθηκε αυτό που έκανε και ότι τον είχαν ξεγελάσει έτρεξε μέσα στο Κυριάκο της Σκήτης της Αγίας Άννης όπου αφού εξευτέλισε όσους τον είχαν βάλει να κάνει αυτό το έγκλημα τους ζήτησε χρήματα για να μην τους σκοτώσει κι αυτούς αποκαλώντας τους ως κακοκαλόγερους και οι ίδιοι φοβούμενοι αλλά και για να συγκαλύψουν το τόλμημα τους έτρεξαν τρομαγμένοι, τα μάζεψαν και του τα έδωσαν πιστεύοντας ότι με αυτό θα έκρυβαν το έγκλημα τους το οποίο όμως δεν κρύφτηκε...

Η Σύναξη των Κολλυβάδων εορτάζεται κατά την 6 ημέρα μετά το Πάσχα, ήτοι το Σάββατο της Διακαινησίμου.

Χαίροις Παΐσιε καύχημα Μεσολογγίου και Σκήτης Αγίας Άννης αγλάϊσμα

Χαίροις Παΐσιε της παραδόσεως πρόμαχος και της εκκλησίας Θείος υπερασπιστής.

Χριστός Ανέστη..!!!