Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. 07/02 11:23

talanton koronias 1

1. «Εν παντί συνιστώντες εαυτούς ως Θεού διάκονοι» (Β Κοριν. στ, 4).

Εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι ο στίχος αυτός της σημερινής αποστολικής περικοπής αφορά τους Αποστόλους και κατ' επέκταση τους κληρικούς, που διακονούν στο έργο της Εκκλησίας.

Όμως ας σκεφθούμε ότι και στην Αγ. Γραφή και στην λειτουργική γλώσσα της Εκκλησίας όλοι οι πιστοί χαρακτηρίζονται ως «δούλοι του Θεού».

Ο χαρακτηρισμός «δούλος» είναι πιό ισχυρός από την λέξη «διάκονος».

Και, αν την εποχή του Απ. Παύλου ήταν πολύ συχνός ο χαρακτηρισμός και η ιδιότητα του δούλου, ο σημερινός άνθρωπος, που βαυκαλίζεται για την αυτονομία και την αυτάρκειά του, αντιδρά.

2. Όμως ο Χριστός «Θεός αληθινός εκ Θεού αληθινού» προ αιώνων πρόλαβε αυτήν την αντίδραση του σημερινού ανθρώπου.

Γι ' αυτό και τονίζει στους μαθητές Του: «ουκ έτι υμάς λέγω δούλους....υμάς δε είρηκα φίλους» (Ιωάν. ιε, 15 ).

Όμως, για να είσαι φίλος του Χριστού, υπάρχει μια προϋπόθεση, που ο ίδιος ο Κύριος θέτει: «Υμείς φίλοι μού εστε, εάν ποιήτε όσα εγώ εντέλλομαι υμίν» (Ιωάν. ιε, 14).

Αυτό το «όσα» αντιστοιχεί με το «εν παντί» του Απ. Παύλου.

Και αυτό το «εν παντί» σημαίνει πάντοτε και στα πάντα να παρουσιαζόμαστε και να συμπεριφερόμαστε ως «Θεού διάκονοι».

Δηλ. όχι μόνο να «φαινόμαστε», αλλά και να είμαστε και μάλιστα «εν παντί».

Τότε θα προχωρούμε από «δούλοι» στο «διάκονοι», από το «διάκονοι» στο «φίλοι Χριστού» και από το «φίλοι» στο «υιοί και θυγατέρες» Θεού (Β Κοριν. στ, 18).

3. Όμως όλα εξαρτώνται από το «εν παντί». Αυτό το «εν παντί» είναι πρώτα - πρώτα χρονικό.

Που σημαίνει δεν μπορείς κάποτε να παρουσιάζεσαι ως Θεού διάκονος και κάποτε όχι. «Κατά το δοκούν»!

Δεν μπορείς π.χ. όταν προσέρχεσαι στον Ναό να φοράς στον πρόναο την αμφίεση του ευσεβούς και όταν αναχωρείς από τον Ναό να αφήνεις αυτό το ένδυμα στον πρόναο!

Και η ζωή σου εκτός του Ναού να μη διαφέρει από την ζωή των αδιαφόρων έναντι της Εκκλησίας ή και των απίστων.

Φεύγοντας από τον Ναό και την Θεία Λειτουργία πρέπει η ζωή του πιστού να είναι «λειτουργία μετά την λειτουργία» με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Βέβαια το «εν παντί» έχει και άλλη έννοια. Δεν μπορούμε να είμαστε επιλεκτικοί σε «όσα εντέλλεται» ο Χριστός.

Και, όταν κάποια εντολή μάς φαίνεται δύσκολη ή αντίθετη με τα μικροσυμφέροντά μας ή χρειάζεται δύναμη η εφαρμογή της, να την παραμερίζουμε.

Αν θέλουμε όμως να είμαστε φίλοι του Χριστού, «υιοί και θυγατέρες» Θεού, ας αγωνιζόμαστε πάντοτε και παντού να ευπροσωπούμε ό,τι εκπροσωπούμε!

Εμφανίσεις: 300679
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: