1. «Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα» ( Ματθ. δ, 16 ).

Το φως ήταν πάντα το σύμβολο για το πνεύμα και για την ζωή του πνεύματος εν σχεσει με την γνώση της αλήθειας. Για ένα βιβλίο,που οδηγεί στην κατανόηση της αλήθειας λέμε ένα «διαφωτιστικό» βιβλίο.

Για ένα άνθρωπο,που μπορεί να διακρίνει γρήγορα την αλήθεια μιάς υποθέσεως λέμε ένας «φωτισμένος» άνθρωπος. Τώρα μπορούμε να καταλάβουμε καλλίτερα την φράση « ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα».

Είδε το φως της αλήθειας. Είδε το φανέρωμα του Θεού στο πρόσωπο του Χριστού,που είπε «ο εωρακώς εμέ εώρακε τον πατέρα» ( Ιωάν. ιδ, 9 ).

«Είδε φως μέγα» γιατί γνώρισε κατά το δυνατόν τον Θεό. Και όπως λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης «Ο Θεός φως εστί» ( Α Ιωάν. α, 5 ).

2. Ας πλησιάσουμε αυτήν την αλήθεια «ο Θεός φώς εστι». Σημαίνει πρώτα - πρώτα ότι ο Θεός έχει φως - δύναμη να διακρίνει μέχρι την ρίζα,τα θεμέλια,την αιτία τους τα πράγματα,τους ανθρώπους ,τα γεγονότα.

Γι ´ Αυτόν δεν υπάρχει τίποτα κρυμμένο. Σε κάθε ύπαρξη βλέπει την ουσία,γνωρίζει το συμβάν,ξέρει το νόημα. Ο Θεός δηλ. γνωρίζει τα πάντα και τον εαυτό Του πλήρως και τελείως.

Με Αυτόν τον Θεό βρισκόμαστε σε κοινωνία, όταν επιδιώκουμε την γνώση της «δόξης του Θεού» ( Β Κοριν. δ, 6 ). Όταν δηλ.ζητάμε την αλήθεια. Την αλήθεια που μας ομιλεί γι´αυτήν το Ευαγγέλιο.

3. Αυτή η αλήθεια δεν προκύπτει απλώς από τις καθημερινές διαπιστώσεις.

Ή από την επιστημονική έρευνα ή από την φιλοσοφική θεώρηση. Αλλά είναι εκείνη η αλήθεια,που μάς φανερώνεται «εν προσώπω Χριστού» ( Β Κοριν. δ, 6 ).

Είναι η αλήθεια για την ενανθρώπιση. Για την λύτρωση με την θυσία Του. Και αυτή η αλήθεια δεν είναι απλώς μια διδασκαλία,ή μια ιδεολογία. Αλλά είναι ένα πρόσωπο.

Αυτός ,που είπε «εγώ ειμί το φως του κόσμου» ( Ιωάν. η, 12 ). Και όταν δεχόμαστε αυτήν την αλήθεια τότε «κοινωνίαν έχομεν» ( Α Ιωάν. α, 3 ) με τον Θεό και τους ανθρώπους.

Και τότε,όταν δηλ. μένουμε ενωμένοι με τον Χριστό και τους ανθρώπους «εν Χριστώ»,τότε δεν μπορεί παρά να γινόμαστε φωτεινοί.

Γι ´αυτό η Εκκλησία,όπου αυτή η συσσωμάτωσή μας με τον Χριστό πραγματώνεται,είναι η εστία του φωτός.

Η «αενάως βρύουσα ζωτική και φωτιστική πηγή» (Ευχή Πεντηκοστής ). Ας είμαστε, λοιπόν, μόνιμοι δεκτές, αλλά και πομποί αυτού του φωτός.