Παρεπιδημών στον Άγιο Νικόλαο στην Κρήτη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων εκκλησιάσθηκε την Κυριακή 5η τ.μ. στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος.

Με την προτροπή των ιερέων του Ναού και έχοντας ευλογία από τον οικείο Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου κ. Γεράσιμο, χοροστάτησε στον Όρθρο και στην Θεία Λειτουργία και απηύθυνε στο εκκλησίασμα σύντομο κήρυγμα.

Την προσευχή, είπε ο Σεβασμιώτατος, σαν όπλο αποτελεσματικό συνιστά ο Κύριος στους Μαθητάς Του. Όμως γεννώνται στο σημερινό άνθρωπο ορισμένα ερωτήματα:

1. Γιατί να προσευχηθώ και να ζητήσω από τον Θεό την εκπλήρωση των αιτημάτων μου; Δεν τα γνωρίζει ο Θεός;

Απάντηση: Ο Θεός τα γνωρίζει όλα. Ξέρει καλλίτερα από εμάς τι μας χρειάζεται. Όμως εμείς έχουμε ανάγκη από επικοινωνία. Και μάλιστα στην εποχή μας της τόσης μοναξιάς. Έχουμε ανάγκη από ένα "συ". Εκείνος, λοιπόν, είναι το μόνιμο "Συ" για τον πιστό. Και ακόμη με την προσευχή μας αποδεικνύουμε την εμπιστοσύνη μας σ' Αυτόν.

2. Κάνει ο Θεός ό,τι του ζητάμε; Απαντά στις προσευχές μας, στα αιτήματά μας;

Απάντηση: Απαντά πάντα. Αλλά δεν λέει πάντα ναι, λέει και όχι. Αλλοίμονο αν πραγματοποιούσε πάντα ό,τι του ζητάμε. Δεν θα ήταν Θεός, αλλά δούλος και υπηρέτης των ιδιοτροπιών και επιθυμιών μας. Δεν είναι δυνατόν ο Θεός, ανάλογα με τις επιθυμίες μας, να αλλάζει π.χ. την φυσική φορά των πραγμάτων του κόσμου ή τους νόμους της φύσεως, που Εκείνος έθεσε. Βέβαια, όταν Εκείνος κρίνει, μπορεί να επεμβαίνει και να αλλάζει την φυσική ροή των πραγμάτων. Αλλά αυτό βρίσκεται στην απόλυτη "δικαιοδοσία" Του.

Γι' αυτό εμείς ζητάμε ό,τι θέλουμε και ο Θεός μας δίνει ό,τι πρέπει και όταν πρέπει... Μια ακόμη ένσταση λέει: Η προσευχή είναι στάση παθητική. Τα προβλήματα χρειάζονται ενεργητικότητα.

Απάντηση: Τα σταυρωμένα χέρια της προσευχής είναι πράξη κατ' εξοχήν ενεργητική.

"Η απράγμων ησυχία (δηλ. η προσευχή) της εν πράγμασιν περιφανείας (της εντυπωσιακής πολυπραγμωσύνης μας) τιμιωτέρα" (Γρηγόριος Θεολόγος). Στην προσευχή, άλλωστε, δεν αναθέτουμε στον Θεό, ό,τι πρέπει εμείς να κάνουμε. Αντιθέτως. Συνειδητοποιούμε τι δεν έχουμε κάνει και τι πρέπει να γίνει απο μας.

Συνειδητοποιούμε δηλ. την δική μας ευθύνη και ζητάμε από τον Θεό να συμπληρώσει τα "ελλείποντα." Άρα δεν πρόκειται για ένα είδος μοιρολατρίας, αλλά συμμαχίας με τον Θεό. Που πάντα οδηγεί στην δημιουργία, στην ζωή, στην νίκη.

"Χρήζομεν, λοιπόν, οι πάντες άνθρωποι της προσευχής ουχ ήττον ή τα δένδρα των υδάτων" (Χρυσόστομος).

Αυτά τα νάματα της προσευχής ας μη τα στερούμε από τον εαυτό μας. Άτομα, οικογένειες, κοινωνίες χωρίς προσευχή. Σκοτεινή θα είναι η πορεία τους. Πορεία μέσα σε ασέληνη και θυελλώδη νύχτα. Μη γένοιτο!'' κατέληξε ο Μητροπολίτης Κορωνείας.

Τέλος να σημειωθεί ότι μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε Ιερό Μνημόσυνο για τα θύματα των πυρκαγιών της Αττικής.