Γράφει ο Λάμπρος Σκόντζος | Θεολόγος

Μια κατηγορία άγιων της Εκκλησίας μας είναι και οι ανάργυροι και ιαματικοί, οι οποίοι ανάλωσαν τη ζωή τους στην ανακούφιση των πασχόντων και των ενδεών ανθρώπων.

Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Σαμψών ο Ξενοδόχος.

Γεννήθηκε στη Ρώμη το 511 από πλούσιους γονείς. Καταγόταν, δε, από βασιλική γενιά. Ηταν απόγονος του Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Οι γονείς του ήταν πιστοί άνθρωποι και γι' αυτό τον μεγάλωσαν με παιδεία και νουθεσία Κυρίου.

Χάρις στην οικονομική ευμάρειά τους έδωσαν στον γιο τους σπουδαία μόρφωση.

Σπούδασε πολλές επιστήμες, αλλά μία τον κατέκτησε, η Ιατρική.

Κι αυτό διότι θα του έδινε τη δυνατότητα να ασκεί την αγάπη του στους συνανθρώπους του, τους οποίους θεωρούσε εικόνες του Θεού.

Οταν αποφοίτησε, ασκούσε το επάγγελμα του ιατρού, όχι για βιοπορισμό ή για πλουτισμό, αλλά ως προσφορά στον πάσχοντα άνθρωπο, δωρεάν.

Εδώ θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι για τους αρχαίους λαούς και ιδιαίτερα για τους Ρωμαίους το ιατρικό επάγγελμα θεωρούνταν παρακατιανό και γι' αυτό το ασκούσαν κυρίως οι δούλοι και οι πληβείοι, οι φτωχοί και οι άσημοι.

Η Ιατρική αναδείχτηκε ως υψηλό λειτούργημα από τον χριστιανισμό.

Πολλοί άγιοι της Εκκλησίας μας υπήρξαν ονομαστοί γιατροί και θεράπευαν τους πάσχοντες δωρεάν και γι' αυτό ονομάζονταν Ανάργυροι.

Ο Σαμψών, εκτός από την καλή γνώση της ιατρικής επιστήμης, έλαβε από τον Θεό και το χάρισμα να θαυματουργεί με την επίκληση του αγίου ονόματος του Ιησού Χριστού.

Χιλιάδες ενδεείς άνθρωποι έτρεχαν σ' αυτόν να θεραπευτούν και να ελεηθούν.

Μετά τον θάνατο των γονέων του ένιωσε ώριμος να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στο φιλανθρωπικό έργο του.

Μοίρασε τη μεγάλη πατρική περιουσία του στους φτωχούς, ώστε πλήθος αναξιοπαθούντων να ανακουφιστεί, να βρει τροφή και στέγη.

Η φήμη του φιλάνθρωπου γιατρού Σαμψών βγήκε και έξω από τη Ρώμη.

Ακόμα και από μακρινά σημεία της Ιταλίας έφταναν στη Ρώμη για να βρουν γιατρειά και ελεημοσύνη από εκείνον.

Η φήμη του

Ομως η μεγάλη κοσμοσυρροή τον ενοχλούσε, όπως και η φήμη, από ταπεινότητα.

Δεν θεωρούσε ότι έκανε κάτι σπουδαίο, αλλά το χριστιανικό καθήκον του, το καθήκον κάθε χριστιανού.

Ηθελε να είναι αφανής και άσημος και να μην επαινείται από τους ανθρώπους.

Γι' αυτό αποφάσισε να εγκαταλείψει τη Ρώμη και να πάει στην Κωνσταντινούπολη για να συνεχίσει εκεί το φιλανθρωπικό έργο του.

Οταν έφτασε στη Βασιλεύουοα, εγκαταστάθηκε σε κάποιο σπίτι ανάμεσα στους Ναούς της Αγίας Σοφίας και της Αγίας Ειρήνης, το οποίο μετέβαλε σε νοσοκομείο, με όσα χρήματα του είχαν απομείνει, και άρχισε να επιτελεί το θεάρεστο έργο του.

Παράλληλα επιδόθηκε στην άσκηση, στην προσευχή και τη μελέτη της Αγίας Γραφής.

Την ημέρα ασκούσε δωρεάν την Ιατρική και το βράδυ το αφιέρωνε στον δικό του πνευματικό αγώνα. Το σπίτι του το είχε μεταβάλει σε άμισθο ιατρείο.

Η φήμη του ως ανάργυρος ιατρός διαδόθηκε σε όλη τη Βασιλεύουσα και για τούτο χιλιάδες ασθενείς έτρεχαν εκεί για να βρουν θεραπεία καινά πάρουν ψυχική δύναμη από αυτόν.

Μοίραζε αφειδώς στους φτωχούς και πεινασμένους της πόλεως ό,τι άφηναν προαιρετικά οι θεραπευμένοι. Η φήμη του έφτασε και στους άρχοντες της Βασιλεύουσας.

Ο Πατριάρχης Μηνάς (536 552) κάλεσε τον Σαμψών να τον γνωρίσει και να τον επαινέσει για το σπουδαίο και θεάρεστο έργο του.

Βλέποντας τα σπάνια χαρίσματά του και τη βαθιά πίστη του στον Θεό, του πρότεινε να γίνει κληρικός. Ο Σαμψών υπάκουσε και έγινε ιερέας στην ηλικία των 30 ετών.

Η είσοδος του στον κλήρο τού έδωσε ακόμα περισσότερο ζήλο για τον καλό αγώνα του και την προσφορά του στους συνανθρώπους του.

Παράλληλα με τα ποιμαντικά καθήκοντά του συνέχιζε να ασκεί την ιατρική διακονία του εντελώς δωρεάν.

Πλήθος ασθενών συνέρρεαν στο ίδρυμα του για να λάβουν σωματική και ψυχική θεραπεία.