Γράφτηκε από τον/την Romfea.gr. Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

ragisan 1Στα 25 χρόνια της ιεραποστολικής μου διακονίας δύο φορές ένιωσα την καρδιά μου να ραγίζει!!! Η πρώτη φορά ήταν στις Ινδίες, στην Καλκούτα, όταν το 1992 βρήκα πεταμένο ανάμεσα στα σκουπίδια την μικρή Μαμόνι - Στυλιανή, ένα βρέφος μόλις ενός έτους.

Νωρίς το πρωί με το μικρό φορτηγάκι της Ιεραποστολής επισκεφθήκαμε την πόλη SOKOINE στην ανατολική Τανζανία, περίπου 250 χλμ. από την πρωτεύουσα, εκεί ζει μία κοινότητα της πρωτόγονης φυλής των Μασάι με περίπου 450 μέλη, τους μισούς εξ’ αυτών τους έχουμε ήδη βαπτίσει ενώ οι υπόλοιποι είναι κατηχούμενοι.

Όπως πάντοτε συμβαίνει, στην άφιξη του μικρού φορτηγού της Ιεραποστολής σημαίνει συναγερμός χαράς, ελπίδας, ζωής!!!

Έτσι λοιπόν μόλις σταμάτησε το φορτηγάκι, ξαφνικά ένα τσούρμο με περισσότερα από 100 μικρά παιδάκια τρέχοντας έφτασαν μέσα από το δάσος γύρω μας, πολύ γρήγορα μπήκαν στη σειρά τους και όπως πάντα υπομονετικά περίμεναν να λάβουν τα δώρα και τις ευλογίες της Ιεραποστολής.

Καθώς παρατηρούσα τα παιδιά και ετοιμαζόμασταν για την προσφορά των ειδών της αγάπης, ξαφνικά το βλέμμα μου έπεσε στο βάθος, στο δάσος της σαβάνας, το θέαμα που αντίκρυσα με συγκλόνισε, ένα μικρό παιδάκι προχωρούσε αργά, βήμα βήμα, πότε στηριζόμενο στο ένα και μοναδικό του ποδαράκι και πότε στο ξύλο που κρατούσε στα χέρια του και το βοηθούσε να στηρίζεται!!! Αμέσως άφησα τα άλλα παιδιά και με γοργά βήματα έφθασα κοντά του. Συγκλονίστηκα, δεν μπορούσα να κρατήσω τα δάκρυά μου!!

Ήταν ένα νήπιο που οι σταγόνες του ιδρώτα από την ταλαιπωρία, τον κόπο και τον πόνο έτρεχαν σαν ποταμάκι στα φτωχικά ρουχαλάκια του!!!

Το πήρα στην αγκαλιά μου, το έφερα γρήγορα στο φορτηγάκι της Ιεραποστολής, του προσφέραμε καθαρά ρούχα, βιταμίνες και γλυκίσματα, ενώ αμέσως ειδοποίησα να έρθουν οι γονείς του.

Έφθασαν δυο νέα παιδιά από την πρωτόγονη φίλη των Μασάι με ένα ακόμη μωράκι στην αγκαλιά η μητέρα, τα δάκρυα μου ενώθηκαν με τα δάκρυα της πονεμένες μητέρας.

Σε χρόνους παλαιότερους το παιδί αυτό θα είχε ήδη πεθάνει εγκαταλελειμμένο στο δάσος, σήμερα όμως μετά το βάπτισμα τους στην Αγία κολυμβήθρα της Ορθοδοξίας υπάρχει ελπίδα και για τα ανάπηρα και για όλα τα παιδιά του κόσμου!!!

Έτσι λοιπόν αμέσως κάναμε το πρόγραμμα με τους γονείς, αύριο κιόλας θα βρίσκονται στην πόλη στο κρατικό νοσοκομείο, για να μπορέσει να ξεκινήσει η αποκατάσταση του ποδιού, με τεχνητό φυσικά μέλος.

Έτσι θέλω να πιστεύω ότι τον επόμενο χρόνο, στη γιορτή του ο μικρός Αντωνάκης θα μπορεί να τρέχει, να παίζει, να πηγαίνει στο σχολείο, να εκκλησιάζεται και να δοξάζει τον Θεό!!!

Ας βοηθήσουμε λοιπόν όλοι μαζί να μπορέσει ένα ακόμη παιδί να δει τον ήλιο, να σταθεί στα πόδια του, να δοξάσει τον Θεό!!!

Ο μικρός Αντωνάκης σας εύχεται χρόνια πολλά και είναι μόνο 4 ετών!!!

Για βοήθεια: 

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ
146/296160-13

IBAN: GR2801101460000014629616013
SWIFT: (BIC) ETHNGRAA

Εμφανίσεις: 302219
Γίνετε ενεργά η πηγή του Romfea.gr! Στείλτε ειδήσεις και φωτογραφίες που πιστεύετε πως ενδιαφέρουν τους αναγνώστες στο [email protected]
FOLLOW ROMFEA: