Γράφει ο Αρχιμ. Χερουβείμ Μεστούσης | ROMFEA.GR

Η δικαιοσύνη του Θεού είναι το απόκτημα όσων, με πολλούς κόπους, με ασυγκράτητο, νεανικό φρόνημα και αδιάκοπο αγώνα, κυνήγησαν την αρετή.

Ενιωσαν απο τα σπάργανα τους σχεδόν,πως δεν ανήκαν πουθενά αλλού, παρά μόνο στον εράσμιο Νυμφίο των ψυχών τους. Αποδύθηκαν σε βία διηνεκή για να Τον χαίρονται κατοικούντα εν εαυτοίς.

Ζώστηκαν το λέντιο της υπακοής στα Θεία Του λόγια, έθεσαν τα χέρια τους στο άροτρο που καλλιέργησε τα ιερώτερα συναισθήματα εντος των.

Ο Θεός δεν παρέβλεψε. Τους έδωσε χάρισμα κι εβράβευσε το ζήλο τους. Τους εκόσμησε με δικαιοσύνη κι εστεφάνωσε την απλότητα της καρδιάς τους.

Αυτοί έδρασαν κατά την επιταγή του δωρήματος κι έδειξαν την προκοπή τους, που μένει στον αιώνα.

Κάπου εκει, ανάμεσα τους, πετά κι ο μακαριστός παπά-Θεόφιλος ο Καθηγούμενος της Παναχράντου.

Πολλούς Αγίους αγάπησε, τους μιμήθηκε στα μέτρα του, τους άκουσε, τους ακολούθησε. Ηξερε πως μαζί τους θα ανέβαινε στον ουρανό.

Και τώρα τους συντροφεύει, γιατί δεν του χάλασαν το χατήρι της συναναστροφής.

Κι εμείς, ελάχιστα και ταπεινά τον εγκωμιάζουμε σήμερα, στη μνήμη της αποδημίας του στα άνω σκηνώματα, ξέροντας πως εχει καταθέσει κεφάλαιο δικαιοσύνης στο ταμείο της αιωνιότητας.

Τι κι αν αδικήθηκε; κι αν συκοφαντήθηκε; Ετσι μπαίνουν οι τόκοι στο υστέρημα.

Για μας ειναι η θύρα που ανοιχτήκαμε στο Χριστό, στο Μυστήριο της Εκκλησίας, στο δόσιμο μας σ`Αυτήν.

Μνήσθητι Κύριε της πραότητος του Γέροντα, παραχώρησε του την παρρησία να Σε παρακαλεί για μας και στερέωνε μας, με τις ευχές του, στο θέλημα Σου, για να μην αφιστάμεθα των εντολών Σου και να βαδίζουμε στον ίδιο δρόμο, θεοφιλώς και θεαρέστως, εν μετανοία και ταπεινώσει, ώστε να προλάβωμε τη συνάντηση και να χαιρόμαστε τη Βασιλεία Σου.

Αιωνία η μνήμη του δικαίου.....